تاریخ انتشار آلبوم ایوب صادقی به تابستان 97 موکول شد

17 می 2018
بدون نظر

این اثر به تهیه‌کنندگی موسسه «صدای هنر» به بازار عرضه می‌شود

تاریخ انتشار آلبوم ایوب صادقی به تابستان 97 موکول شد

موسیقی ما اولین آلبوم رسمی «ایوب صادقی» تابستان امسال از سوی موسسه فرهنگی هنری «صدای هنر» منتشر می‌شود. این آلبوم که در فضای موسیقی ارکسترال ایرانی تهیه شده و هنرمندان سرشناسی در این مجموعه حضور دارند. این اثر قرار بود اردیبهشت 97 به بازار عرضه شود اما به دلیل دقت نظر دست‌اندرکاران این پروژه تاریخ انتشارش به تابستان موکول شد. فعالیت حرفه‌ای ایوب صادقی در عرصه خوانندگی از سال‌ها قبل آغاز شد و او در این مدت تک‌قطعات مختلفی را منتشر کرد. در ادامه زمزمه‌های انتشار آلبوم او با نام «شال قرمز» مطرح شد و حتی ترکیبی از عوامل آن هم در رسانه‌ها اعلام شد. ولی این خواننده تصمیم گرفت تا در آلبومش تغییرات کلی لحاظ کند و با فضایی متفاوت آثارش را ارائه کند.
 
ایوب صادقی که در زمینه تهیه‌کنندگی و انتشار آثار موسیقی با هنرمندان مطرحی نظیر سالار عقیلی و بابک رادمنش و… همکاری داشته طی دو سال اخیر چند تک‌آهنگ را هم از سوی شرکت صدای هنر در فضای مجازی منتشر کرده است. آخرین آنها قطعه «دروغه» بود که اواخر سال 96 به بازار عرضه شد و ترانه و موسیقی متفاوتی نسبت به آثار گذشته ایوب صادقی داشت. از کنارت می‌روم، بلوز آبی، رعد و برق و شهر سرد از جمله تک‌قطعات دیگر این خواننده هستند. البته قطعه از کنارت می‌روم در حال حاضر رکورد بیشترین بازدید را در کانال تلگرام سایت «موسیقی ما» در اختیار دارد. این اثر از روی کانال «موسیقی ما» تا کنون بیش از دو میلیون و ششصد هزار مرتبه دیده و بازنشر شده است.
 
 

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ایرانیان

اولین تیتراژ تلویزیونی «حمید هیراد» روی آنتن می رود

17 می 2018
بدون نظر

برای ویژه برنامه «دعوت» شبکه یک در ماه رمضان

اولین تیتراژ تلویزیونی «حمید هیراد» روی آنتن می رود

موسیقی ما – حمید هیراد اولین تیتراژ تلویزیونی اش را برای ویژه برنامه «دعوت» شبکه یک سیما خواند.

به گزارش «موسیقی ما» به نقل از روابط عمومی پروژه، برنامه «دعوت» با اجرای نیما کرمی، زینب زارع و به تهیه کنندگی مجتبی کشاورز امسال نیز روی آنتن شبکه یک می رود و ویژه برنامه این شبکه در این ایام است.

این سومین سال پیاپی است که این برنامه تولید و به صورت زنده پخش می شود.

از تفاوت های «دعوت» در سال ۹۷ می توان به تغییر لوکیشن این برنامه اشاره کرد که از برج میلاد به باغ کتاب منتقل شده است. برای تیتراژ نیز اولین گزینه حمید هیراد در نظر گرفته شده بود که در نهایت توافقات انجام شد و تیتراژ «دعوت» با صدای این خواننده روی آنتن می رود. این برنامه امسال نیز به صورت محتوامحور و با اهمیت بر موضوع هم نوع دوستی و دعوت به خوبی کردن از چهره های مختلف و نخبگان جامعه در حوزه هنر، ورزش و فرهنگ و… به عنوان مهمان دعوت به عمل می آورد همچنین قرار است در این سی شب در موضوعات و گفتگوها توجه ویژه ای به کودکان و طرح محسنین کمیته امداد شود.

«دعوت» هرشب ساعت ۲۳:۱۵ از شبکه یک سیما به صورت زنده روی آنتن میرود.

گفتنی ست اثر جدید «حمید هیراد» به نام «ماه من» شب گذشته منتشر شد که در ادامه می توانید آنرا در تماشاخانه سایت «موسیقی ما» بشنوید و دانلود کنید.

منبع: 

سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ایرانیان

بعد از مدت‌ها یک کنسرت نوشته شده دیدم

17 می 2018
بدون نظر

گفتاری از سامان احتشامی درباره کنسرت «عاشقانه‌های پاپ»

بعد از مدت‌ها یک کنسرت نوشته شده دیدم


[ سامان احتشامی – آهنگساز و نوازنده ]

 

من به دعوت دوست و هنرمند نازنین، رضا تاجبخش به کنسرت «عاشقانه‌های پاپ» رفتم و اگر بخواهم در یک کلام توضیح دهم باید بگویم که واقعاً شب رضا تاجبخش بود. درباره جنبه مردمی این اتفاق می‌توان گفت که در این برنامه قطعات بسیار زیبا و خاطره‌انگیزی شنیدم؛ خاطره‌انگیز از این نظر که می‌‌دیدم مردم با تمام قطعات هم‌خوانی می‌کنند و این موضوع نشان‌دهنده این بود که رضا تاجبخش در امر تنظیم و ارکستراسیون در این چند سال موفق بوده است.
 
به لحاظ فنی هم باید بگویم که برای تبدیل شدن به یک نوازنده حرفه‌ای، باید بیش از بیست سال زحمت کشید تا بتوان روی استیج حرکت کرد و ساز نواخت. در نتیجه به دلیل این زحمات و تمرین‌های زیاد که واقعاً به اندازه گرفتن درجه پروفوسورا سخت و طاقت‌فرسا است، معمولاً اگر این نوازنده‌ها به لحاظ مالی در مضیقه نباشند، دلشان نمی‌‌خواهد در ارکسترها و جایی که مردم با موسیقی شادمانی می‌کنند، روی صحنه بروند. صادقانه بگویم که وقتی یک نوازنده سطح و شخصیتی در نوازندگی پیدا می‌کند که می‌تواند وارد ارکستر سمفونیک شود، ساز زدن در فضاهای ارگانی برایش کسر شأن است؛ پس این اعتبار رضا تاجبخش را می‌رساند که توانسته نوازنده‌های ارکستر سمفونیک را در کنار نوازنده‌های مردمی بنشاند.
 
اما موضوعی که دوست دارم حتماً به آن اشاره کنم، خوشحالی من از دیدن کریم قربانی به عنوان مایستر ویلنسل و همایون رحیمیان به عنوان مایستر ویولون‌ها بود. از سازهای بادی‌ها هم می‌توانم به علیرضا میرآقا، حسین شریفی، آرمین قیطاسی و شهرام رکوعی اشاره کنم. واقعاً جای خوشحالی دارد که این دو ژانر مختلف نوازنده‌ها با یکدیگر هم‌دل بودند و در کنار هم قرار گرفتند و در واقع اوج رفاقت و دوستی را در این کنسرت به نمایش گذاشتند. من به واسطه این برنامه، بعد از مدت‌ها یک موسیقی نوشته شده دیدم و معتقدم رهبری و کار محمدرضا عقیلی بسیار درست و دقیق و حساب شده بود. شاید به تعبیری بتوان گفت در این دوشب شاهد یک جشن و مهمانی زیبا بودیم که موسیقی سلامت داشت.
 
درباره بخش خوانندگی متأسفانه نمی‌توانم نظری بدهم چون من خوانندگی را دوست ندارم. من صدای خواننده‌ها را در فضاهای مختلف موسیقی شنیده‌ام و تا آن‌جا که بتوانم نه به موسیقی باکلام گوش می‌دهم و نه با خواننده‌ها کار می‌کنم؛ چراکه حس بدی پیدا می‌کنم وقتی می‌بینم باید ساعت‌ها روی یک قظعه موسیقی وقت بگذارم و در نهایت هم عکس خواننده‌ با کت و شلوار روی آلبوم برود و هیچ نامی از آهنگساز و ترانه‌سرا نیاید؛ چرا؟ چون هزینه آن را پرداخت کرده است! برای همین فقط می‌توانم بگویم همه خوب و درست خواندند و خواننده‌های خوبی بودند اما من خواننده‌ها را دوست ندارم.

منبع: 

اختصاصی موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

بیشتر از این‌که شکل نمایشی کار مهم باشد، کارکرد موسیقایی آن اهمیت داشت

17 می 2018
بدون نظر

[ فریبرز لاچینی – آهنگساز ]

 اول از همه باید بگویم خیلی خوشحالم که چنین هنرمند خوبی، یعنی رضا تاجبخش را در کشورمان داریم که به آب و خاکش پایبند است و در کشورمان چنین فعالیت‌هایی می‌کند. بعد هم باید از ارکستر سمفونیک تشکر کرد که برای به وقوع پیوستن چنین لحظه‌ای به این خوبی همراه شده بود.
 
رضا تاجبخش با جمع کردن هنرمندان در کنار یکدیگر شب بسیار خوبی را رقم زد و خیلی جالب بود که همه هنرمندان توانسته بودند در کنار هم، خیلی صمیمی و گرم روی استیج برنامه اجرا کنند. این کنسرت برای من تبدیل به یک شب فراموش نشدنی شد؛ مخصوصاً با تنظیم‌های بسیار خوبی که روی قطعات انجام شده بود و همچنین رهبری دقیق محمدرضا عقیلی و البته حضور دوستان قدیمی یعنی همایون رحیمیان و کریم قربانی که از دیدنشان روی صحنه بسیار خرسند شدم.
 
کنسرت «عاشقانه‌های پاپ» بسیار منظم و دقیق اجرا شد و هیچ ایرادی نمی‌توان به آن گرفت؛ حالا ممکن است یکی، دو مشکل کوچک مثل قطع شدن میکروفون هم پیش آمده باشد اما اصلاً قابل ذکر نیستند. اتفاق بسیار خوبی که امیدوارم ادامه پیدا کند و هنرمندان به هم دست دوستی بدهند، چون معمولاً در رقابت بودن خواننده‌ها با یکدیگر باعث می‌شود گاهی اوقات نتوانند با هم کنار بیایند. در مجموع مهمترین کار این بود که رضا تاجبخش توانست این بچه‌ها را کنار هم جمع کند و اتفاق به این خوبی را رقم بزند به خصوص این‌که قطعه‌ای را هم به یاد ناصر چشم‌آذر نواختند. امیدوارم تا آنجا که امکان دارد و تا وقتی دور یکدیگر هستیم، قدر هم را بدانیم و زنده پرست باشیم.
 
موضوع دیگر، تلفیق ارکستر سمفونیک و موسیقی پاپ در این کنسرت بود که به خوبی انجام گرفت؛ چون برخی فکر می‌کنند که این‌ها دو جنس مختلف موسیقی هستند و نمی‌توانند کنار هم قرار بگیرند در صورتی‌که این‌طور نیست و رضا توانست آنها را به خوبی در کنار هم بنشاند. البته بارها خارج از ایران ارکسترهای مختلف در کنار هم قرار گرفته‌اند اما در ایران این اتفاق کمتر افتاده است. رضا تاجبخش پیش از این در سبک‌های مختلف به شکل جدا از هم کار کرده و فکر می‌کنم برای اولین‌بار بود که چنین تجربه‌ای را رقم می‌زد. کنار هم قرار گرفتن موسیقی پاپ و ارکستر سمفونیک هیچ منافاتی با هم ندارند و این ارکستر پیش از این هم‌جوار موسیقی سنتی هم شده و گروه «کامکارها» و دیگران اجرای این‌چنینی داشته‌اند. اما به شخصه در بخش پاپ موسیقی‌مان چنین کنسرتی ندیده بودم. البته در همه جای دنیا کنار هم قرار گرفتن موسیقی ملل و فولکوریک با ارکستر سمفونیک باب است به خصوص در این روزها که رقص هم به آنها اضافه شده است
 
درباره بخش باکلام کنسرت یعنی خواننده‌ها هم باید بگویم با این‌که آنها در گام‌‌ها و فرکانس‌های مختلفی بودند، تونالیته‌هایشان هنگام هم‌خوانی کاملاً با یکدیگر هماهنگی داشت. در واقع نشان می‌داد که خیلی روی این موضوع کار شده که توانسته‌اند آنها را به نوعی تنظیم کنند که هم با ارکستر زهی و سازهای دیگر مرتبط شوند و هم خواننده‌ها در هم‌خوانی با یکدیگر، موفق عمل کنند.
 
یک موضوع مهم درباره اجرای شب گذشته این بود که بیشتر از این‌که شکل نمایشی کار مهم باشد، کارکرد موسیقایی آن اهمیت داشت که البته همین انتظار را هم از رضا تاجبخش و محمدرضا عقیلی داشتم و خوشحالم که توانستند چنین اتفاقی را رقم بزند آن هم در وضعیتی که موسیقی حال و روز خوبی ندارد و کنسرت‌ها مخاطبان آنچنانی ندارند اما دیشب سالن مملو از جمعیت بود.
 
در پایان هم این‌که شاید به زبان آوردن این کلمات کار راحتی باشد اما مثل یک مهمانی می‌ماند که صاحب‌خانه میزبان هزاران مهمان شود و طبیعتاً باید برنامه‌ای بچیند که همه راضی آنجا را ترک کنند. شاید افراد عادی این موضوع را ندانند اما من به خوبی می‌دانم که برای هر دقیقه از این برنامه چقدر زحمت کشید شده و فکر نمی‌کنم دیشب کسی ناراضی از سالن بیرون رفته باشد.

منبع : موسیقی ایرانیان

«بهنام بانی» و «آرش و مسیح» خوانندگان ماه عسل 97 شدند

16 می 2018
بدون نظر

اختصاصی «موسیقی ما»

«بهنام بانی» و «آرش و مسیح» خوانندگان ماه عسل 97 شدند

موسیقی ما خوانندگان تیتراژهای «ماه عسل 97» با اجرای «احسان علیخانی» مشخص شدند. به گزارش «موسیقی ما» تیتراژ اول این برنامه با صدای «بهنام بانی» و ترانه‌ای از «روزبه بمانی» و موسیقی «حامد برادران» پخش می‌شود. تیتراژ پایانی این برنامه هم توسط «آرش و مسیح» اجرا خواهد شد. اولین تیتراژخوانی برادران عدل‌پرور در رسانه ملی هم با اولین همکاری آنها با روزبه بمانی همراه خواهد بود و قرار است ترانه این هنرمند را بخوانند. تنظیم تیتراژ پایانی این برنامه هم اثری از مسعود جهانی است. به گزارش «موسیقی ما» احسان علیخانی در حالی این ترکیب متفاوت را برای تیتراژهای برنامه‌اش تدارک دیده که هیچکدام از این سه خواننده قبلاً اثری را برای ماه رمضان اجرا نکرده بودند و از سویی این روزها از چهره‌های پرفروش بازار موسیقی هستند.
 
حال باید دید آثار این سه خواننده جوان در ماه عسل با چه بازخوردی مواجه می‌شود. برنامه‌ای که طی یازده سال اخیر همیشه آثار محبوبی را در تیتراژهایش داشته که اغلب هیت شده‌اند. از جمله آثار زنده‌یاد مرتضی پاشایی، مهدی یراحی، فرزاد فرزین، محسن یگانه، احسان خواجه‌امیری، محمد علیزاده، مهدی یغمایی، امیرعلی بهادری و حامد زمانی و… که مورد توجه قرار گرفتند.
 
با وجود اینکه تولید قطعات بهنام بانی و آرش و مسیح برای تیتراژهای ماه عسل تقریباً به پایان رسیده و از روز اول ماه مبارک رمضان شنیده خواهند شد که طی سال‌های گذشته مواردی بوده تیتراژ این برنامه در لحظات آخر به دلایلی پخش نشده است. از جمله ماه عسل 95 که قرار بود مهدی یراحی خواننده تیتراژ پایانی باشد اما اثر او پس از کش و قوس‌های فراوان نهایتاً به صورت تک‌آهنگ منتشر شد.

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ایرانیان

نادر مشایخی: صداها وجود دارند تا انسان‌ها جنبه‌ی عاطفی به آن‌ها بدهند

16 می 2018
بدون نظر
موسیقی ما – ساز شهری زیگورات ساخته‌ی «آستیاژ ضیائی» عصر سه شنبه -بیست و پنجم اردیبهشت ماه جاری- طی مراسمی با حضور جمعی از هنرمندان و صاحب نظران عرصه‌ی موسیقی، شهرسازی و معماری در فرهنگسرای نیاوران رونمایی شد
.
در آغاز این مراسم که اجرای آن به عهده‌ی «محمود توسلیان» – منتقد و روزنامه نگار حوزه‌ی موسیقی- بود، ابتدا دکتر «آریو ناصریان» -معمار و استاد دانشگاه- به ایراد سخن‌رانی پرداخت و با ارائه‌ی تعاریفی از مفهوم شهر و طبقه بندی کمی و کیفی آن گفت: «زندگی یعنی توان لذت بردن از زمان سپری شده که با مقوله‌ی بقا فرق دارد؛ پس باید بیاییم ببینیم که ما این شهر را برای بقا انتخاب می کنیم یا برای زندگی. بهتر است از خودمان بپرسیم که آیا این شهر همان شهری است که فریدون مشیری و سهراب سپهری در آن زندگی کرده‌اند یا شهری است آکنده از تلاش‌های انسان برای بقا. این جاست که زایش فرهنگی نقش و اهمیت خود را نشان می دهد. پرداختن به مسائلی مانند هنر و فرهنگ می تواند ما را به  یک توسعه‌ی پایدار نزدیک کند که از مولفه‌های مهم مفهوم زندگی است.»‌

این فارغ التحصیل دانشگاه ساپینزا افزود: «کیفیت بخشی به فضاهایی که در آن زندگی می‌کنیم، یکی از راه‌هایی است که می‌تواند به ما کمک‌های شایانی در این زمینه کند؛ اما این مهم چگونه اتفاق می‌افتد؟ باید بیاییم به فضاهای عمومی فکر کنیم و به اینکه چگونه می‌توانیم این کیفیت بخشی را در آنها گسترش دهیم؛ اگر چه برخی از نشانه‌های فرهنگی در فضاهای عمومی شهر ما وجود دارد؛ اما جای هنر در این بین خالی است. شاید بگویید این همه مجسمه و نقاشی داریم؛ اما اینها همه هنرهای یک طرفه است که مردم در روند خلق آن نقشی ندارند. هنر شهری یک هنر تعاملی است. شهر یک گالری نیست که نقش هنرمند از مردم جدا باشد. زیگورات می تواند ابزار مناسبی برای به وجود آوردن تعامل هنرمندانه میان مردم و شهر باشد؛ چنین وسیله‌ای می‌تواند زندگی کردن را از همان کودکی به کودکان ما بیاموزد نه بقا را و موسیقی بهترین بهانه برای حرکت کردن به سمت تعامل و زندگی است.»‌

دومین سخنران این رویداد «نادر مشایخی»- آهنگساز و رهبر ارکستر- بود که ضمن خوانش بیتی ازحافظ  گفت: «این ما هستیم که به عنوان شنونده می‌توانیم هر صدایی را به موسیقی تبدیل کنیم. اگر ما سمفونی پنج بتهوون را نشنویم یعنی این سمفونی وجود ندارد.»‌

مشایخی در ادامه با دعوت حاضران به ده ثانیه سکوت چنین بیان کرد: »ما می توانیم این اصوات را به موسیقی تبدیل کنیم. موسیقی به  شنیدن احتیاج دارد و جزلاینفک آن است.حالا دست ماست که بخواهیم جنبه‌ی اخباری صدا را کشف کنیم یا جنبه‌ی عاطفی آن را. همجواری از نیازهای اولیه‌ی انسان است که با صدا می‌توان آن را ایجاد کرد، بدون اینکه کلمه‌ای صحبت کنیم؛ فقط صداست که می‌تواند این اتفاق را رقم بزند. صداها وجود دارند که انسان‌ها جنبه‌ی عاطفی به آن ها بدهند بدون این که  عاشق هم بشوند یا از هم متنفر شوند. زیگورات و همانندانش می توانند این همجواری را ایجاد کنند.»‌
«معصومه مهرعلی»- مدرس و محقق آواز اصیل ایرانی – ضمن تقدیر از تلاش و همت این بانوی هنرمند اظهار داشت: «بی‌شک تعامل در جوامع انسانی یک ضرورت است و خلاقیت در به وجود آوردن این تعاملات امری ضروری‌ت؛ کمااینکه نحوه‌ی برگزاری این گردهمایی هم بیانگر چنین نگاه خلاقی است. اینکه  دوستان و  حاضران به دور از هر گونه تکلف و ارزش‌گذاری در کنار هم ایستاده‌اند تا شاهد رونمایی از این دستاورد خلاقانه باشند. نیاز جامعه این بود که بانوان بخوانند که متاسفانه نشد و حیف شد؛ چرا که  این مسیر به  هردو جنس نیاز داشت؛ کما اینکه اگر فقط خانم‌ها می خواندند نمی شد؛ اما ما باز حضور داریم. من امروز این جا حاضر شدم تا از این بانوی هنرمند تشکر کنم که با تلاش  و همت و پشتکار این جریان را در فرهنگ ما آغاز کردند و امیدوارم که  زیگورات به نقاط مختلف شهر برده شود و من هم بتوانم با بچه‌های این شهر در تعاملی از جنس هنر و زندگی حضور داشته باشم.»‌

در ادامه ی مراسم «بهروز فتحی»- معاون برنامه ریزی سازمان زیبا سازی شهر تهران-از تلا‌ های سید عباس سجادی مدیر بنیاد آفرینش های هنری نیاوران و عملکرد موفق ایشان در ارتقای امور هنری یاد کرد و گفت: «احتمالا در خیابان‌ها و پارک‌ها و اتوبان‌های مختلف آثار حجمی زیادی دیده‌اید، اما در بسیاری از مواقع آنها را نادیده می‌گیریم. در واقع به نوعی ارتباط یک طرفه است و آن چه که در این بین اتفاق نمی افتد تعامل است؛ بعد از دیدن ویدئویی درباره ی زیگورات با همکاران بیشتر متوجه جای خالی این تعامل شدیم و به این نتیجه رسیدیم که چنین سازه‌ای روند این تعامل‌های شهری را سرعت می‌بخشد؛ از همین روی از جناب دکتر جعفری-معاون فنی سازمان زیباسازی شهر تهران – هم دعوت کردم که بتوانیم  مقدمات بهره برداری از زیگورات را در شهر تهران فراهم کنیم. ایشان هم بلافاصله چند معبر مهم شهر تهران را در نظر آوردند که  برای این اتفاق مناسب است.»‌

سخنران بعدی این برنامه دکتر «اردوان طاهری»- آهنگساز و دکترای علم موسیقی از وین- بود. وی با اشاره به اینکه زنده کردن نام زیگورات، زنده کردن فرم است و این اتفاق خوبی است؛ گفت: «یکی از عوارض تمدن این است که ما در یک شلوغی زندگی می کنیم.در واقع عناصر مدنیت با وجود جذاب بودن، زندگی را مختل و روان انسان را دستخوش تغییراتی می‌کند که هم می‌تواند خوب باشد هم بد. در کلان‌شهرها این تغییرات بیشتر به سمت ناخوشی است؛چرا که ذاتا این روند به سمت هرج و مرج پیش می‌رود. این عوارض،روابط بین انسانی را هم دچار مشکلاتی می‌کند؛ مثلا صداهایی که شما عمدتا در تهران می‌شنوید؛ ناخوشایند هستند و چندان صداهای مهربانی نیستند. تغییر این صدا ها می توانند به ما کمک کنند.»‌

او با اشاره به  تاریخچه‌ی ساخت چنین سازه‌هایی در غرب در ادامه افزود: «سازه‌های محیطی‌ای مانند زیگورات می‌توانند با ایجاد مشارکت و تعامل به ما کمک کنند تا حدودی روح خودمان را دستخوش تعییراتی کنیم که  درنهایت سودبخش خواهد بود.تهران به عنوان یک کلانشهر به چنین ابزارهایی بسیار نیاز دارد که امیدوارم روزی برسد که هنر از ضروری ترین نیازهای روزمره ی انسان