مردی که بزرگی کرد | موسیقی ما

16 آوریل 2018
بدون نظر
موسیقی ما – همین هفتهٔ گذشته بود که «فرهاد فخرالدینی» که حالا رییس شورای عالی خانهٔ موسیقی است و بزرگِ جامعهٔ موسیقی، ‌ به دلیلِ آنچه ایجاد فضای همدلی می‌انِ اهالی موسیقی دانست؛ از آنان دعوت کرد تا در نشستِ خانهٔ موسیقی که یک‌شنبه بعد از ظهر برگزار می‌شود؛ شرکت کنند. جلسه برگزار شد و در حالی که بسیاری از بزرگانِ موسیقی از جمله هوشنگ کامکار، داود گنجه‌ای، محمد سریر، داریوش پیرنیاکان، حسن ریاحی، بهداد بابایی، هنگامه اخوان، میلاد کیایی، محمد می‌رزمانی و بسیاری دیگر از اساتیدِ موسیقی حضور داشتند؛ از طیفی که این روز‌ها به نام «منتقدان» شناخته می‌شود؛ تنها چهره‌های معدودی چون «کیوان ساکت» و «شهرام صارمی» حضور داشتند و آنان ترجیح دادند تنها به خواندنِ نامه‌ای اعتراضی بسنده کردند.

 

  

فرهاد فخرالدینی: پناهِ یکدیگر باشید
 

در ابتدای این مراسم «فرهاد فخرالدینی» – آهنگساز و رهبر ارکس‌تر پیشکسوت- با تبریک سالِ نو به جامعهٔ موسیقی برای تمامی اهالیِ‌ آن، آرزوی سلامتی کرد و به جای خالی «محمدرضا شجریان» اشاره کرد: «محمدرضا شجریان، هنرمند بزرگی است. او به حق خسروی آواز ایران است و من در بیش از ۵۰ سالی که او را می‌شناسم؛ دیده‌ام که چطور‌‌ همان انسانِ فروتن و بزرگِ گذشته است. او حالا‌‌ همان است که در جوانی بود؛ بی‌آنکه تفرعنِ هنرِ والایش را داشته باشد؛ به‌‌ همان فروتنی و تواضع. او در اوج محبوبیت و شهرت همچنان به تنها چیزی که فکر می‌کرد؛ موسیقی بود و به همین خاطر می‌خواهم به جوانان بگویم همان‌گونه باشید و این درس را از استادِ بزرگ موسیقی ایران بگیرید. همواره متواضع بمانید و از غرور پرهیز کنید و پناهِ یکدیگر باشید.»

این‌‌ همان هدفی است که «فخرالدینی» از این دعوت دارد؛ برای همین است که تاکید می‌کند: «دلم به درد می‌آید وقتی می‌بینم جامعهٔ موسیقی با هم خوب نیست. خانهٔ موسیقی خانهٔ شماست. می‌دانید چقدر سخت بود تا این خانه تشمی شود؟ یش از صد سالِ قبل، ‌ انجمن اخوت شکل گرفت که نتیجهٔ آن ظهورِ بزرگانی چون درویش‌خان بود که توانستند موسیقی را به می‌انِ مردم بیاورند و آن را از انحصارِ اشراف بیرون بکشند؛ پس از مدتی استاد «روح‌الله خالقی»، انجمن موسیقی را تشکیل داد و ارکستری در این انجمن که کنسرت‌های باشکوهی در آن برگزار شد و بزرگانی مثل صبا، بنان و بسیاری دیگر در آن به اجرای برنامه می‌پرداختند. هنرستان موسیقی ملی، به وسیلهٔ همین انجمن تاسیس شد و هنرستان عالی موسیقی پیرو آن شکل گرفت که دانشگاهِ هنر نیز ادامهٔ راهِ آن است؛ آیا بهتر نیست که خانهٔ موسیقی خودمان را حفظ کنیم که شاید در آینده مبنای تشکیلاتِ بزرگی شود؟»

فخرالدینی تاکید کرد که این جلسه تشکیل نشده است تا به مشاجرهٔ می‌انِ اهالی موسیقی بدل شود؛ بلکه تنها شکل گرفته تا مشکلاتِ میان جامعهٔ موسیقی حل شود: «در شرایط فعلی، موسیقی ایران در شرایط دشواری است؛ خیلی‌ها از آن استفاده و در عینِ حال از آن بدگویی می‌کنند، در چنین شرایطی جامعهٔ موسیقی باید کنار هم باشد و از آن استفاده کند.»

 

  

سید عباس سجادی: صحبت‌های استاد فخرالدینی، درس‌گفتار است
 

در ادامه اعضای شورای عالی خانهٔ موسیقی متشکل از هوشنگ کامکار، حسن ریاحی، داود گنجه‌ای، داریوش پیرنیاکان، محمد سریر و همچنین رییس هیات مدیره – محمد می‌رزمانی – و مدیر عامل – حمیدرضا نوربخش- روی سن دعوت شدند تا به سوالاتِ حاضران پاسخ دهند. «سید عباس سجادی» که مدیریتِ این جلسه را برعهده داشت؛ صحبت‌های «فخرالدینی» را درس‌گفتارهایی دانست که می‌توان چراغِ راه باشد؛ اگرچه تاکید کرد این بدان معنا نیست که منتقدان حرف‌های خود را بیان نکنند.

منتقدان خانهٔ موسیقی: جلساتی از این نمی‌تواند فرصت مناسبی برای بیان انتقادات و ایجاد همدلی باشد

 «سید مهدی قادری» اما به نمایندگی از منتقدان؛ نامه‌ای که برای این جلسه نوشته شده بود را قرائت کرد. در این نامه آمده بود:

 «امروز و در این جمع به نمایندگی از منتقدانی با شما سخن می‌گوییم که مدت‌ها صدای انتقاداتشان به جایی نرسید، تاثیری نگذاشت و پاسخی نگرفتند تا نهایتا بواسطه برگزاری جلسات ضرب‌اصول در بررسی عملکرد خانه موسیقی و تلاش سوال برانگیز مدیر عامل این نهاد و معاون وقت هنری در به تعطیلی کشاندن این جلسات گرد هم آمدند تا آنچه را سال‌ها در سینه داشتند و یا به آرامی ابراز می‌داشتند را با صدایی بلند‌تر اما باز هم محترمانه و مطابق با اصول مدنی و دموکراتیک بیان کنند. این گروه طی این چهار سال در این راه کم تلاش نکردند و همت نگماشتند اما جز درب‌های بسته، تهمت‌ها، تحقیر‌ها، محدودیت‌ها، تفرقه اندازی‌ها با تطمیع و تهدید و یا به بازی گرفته شدن با سیاست‌بازی‌های دور ازشان یک جامعه فرهنگی و هنری نصیبشان نشد آنهم از سوی نهادی با ادعای کار صنفی و جایی که در اصل می‌بایست مامن و ملجا همگی آن‌ها می‌بود که همین‌ دست رفتار‌ها بوده و هست که نه‌تن‌ها برخی از منتقدین که بخشی بزرگ از جامعه موسیقی امروز ما را ناامید و مایوس، منفعل و بی‌تفاوت و یا حتا معتقد به شیوه‌های رادیکال و کینه‌جویانه کرده است.»

در ادامهٔ این نامه آمده بود: «این گروه از منتقدان به وضوح اعلام می‌دارند که نباید حضور امروزشان در این جلسه بواسطه به رسمیت شناختن شیوه عملکرد خانه و گردانندگان و مدیران اجرایی آن، احساس تغییر یا نشان حسن‌نیتی در آن نهاد تا به امروز تلقی شود، بلکه این حضور صرفا بواسطه عاملیت شخص جناب آقای فرهاد فخرالدینی در تدارک این جلسه و دعوت ایشان از منتقدان، به احترام ایشان و با آگاهی از حسن نیت وی به عنوان هنرمندی بزرگ، پیشکسوت، خوشنام و مورد اعتماد همه و به امید آینده‌ای بهتر برای جامعه موسیقی صورت گرفته است. بدیهی است جلساتی از دست نشست امروز نخواهد توانست فرصت و زمان مناسبی برای بیان انتقادات، حل مشکلات مزمن و ریشه‌دار موجود و ایجاد همدلی و اتحادی پایدار در بین اهالی موسیقی تصور گردد. اما با حضور و نظارت جناب فخرالدینی و بزرگانی از این دست امید می‌رود امروز را بتوان فتح بابی فرخنده برای آغاز و اصلاحی خجسته دانست. باز هم بدیهی است منتقدان حاضر به ارائه موارد مورد انتقاد و راهکارهای خود در فرصت‌های از پیش برنامه‌ریزی شده و هدفمند با حضور اصحاب موسیقی و رسانه خواهند بود.»

آنان در پایان تاکید کرده بودند: «در آخر تاکید این نکته ضروری است که با همه این‌ها آغاز موثر این راه جز با مشاهده تغییر در عملکرد خانه موسیقی بر اساس سرفصل‌های زیر که در واقع روح انتقادات این چندسال منتقدان آن نهاد را تشکیل می‌داده از سوی اهالی موسیقی پذیرفته نخواهد شد: پایبندی به اصول اولیه فعالیت صنفی و مدنی، ‌ قانونمداری. التزام و عمل به اساسنامه، شفافیت در عملکرد‌ها و محرم دانستن اهالی موسیقی و بویژه اعضا، پاسخگو بودن در مقابل سؤالات، نقد‌ها و عملکرد پیشین آن نهاد و تصحیح روال‌های نادرست موجود، ‌ احترام و ارزش یکسان برای تمامی اهالی صنف موسیقی، تلاش در جهت منافع جمعی و اجتناب از هرگونه عملکرد محفلی و دوری از سیاسی‌کاری، ایجاد رانت و به حداقل رساندن وابستگی به نهادهای دولتی به هر شکل.»

بعد از پایانِ این نامه بود که «تقی ضرابی» تاکید کرد که بهتر است به جای فنِ بیان، فنِ عمل داشته باشیم و هر کس می‌تواند کاری انجام دهد، ‌ آن را انجام دهد.

 

  

حمیدرضا نوربخش:‌ای کاش دوستان انتخابات خانهٔ موسیقی را تحریم نمی‌کردند
 

بعد از قرائتِ نامهٔ منتقدان، «حمیدرضا نوربخش» – مدیر عامل خانهٔ موسیقی- به دعوتِ «فرهاد فخرالدینی» پاسخ‌گوی بخشی از اظهاراتِ مطرح‌شده در نامه بود. او ضمنِ تشکر از منتقدان به این مساله اشاره کرد که همواره پاسخ‌گوی تمامی انتقادات بوده است: «من پیش‌قدم صحبت با دوستانِ منتقد بودم و در این میان دوستِ عزیزم «شهرام صارمی» می‌‌تواند شهادت دهد که چندین بار از منتقدان دعوت کردم تا با هم به گفت‌وگو بپردازیم. حال لازم است برای بار چندم توضیح دهم که منشا بسیاری از اتفاقاتی که در این مدت رخ داده، سوءتفاهماتی است که شکل گرفته است. ما هرگز نخواستیم جلسهٔ ضرب اصول را تعطیل کنیم؛ بلکه زمانی که من از طریق پیانک از این جلسه مطرلع شدم، برایم بسیار عجیب بود که عملکردِ یک خانه بدون مسوؤلان آن نهاد بررسی شود وبه همین خاطر به معاونت فرهنگی شهرداری منطقه گفتم بهتر نیست که طرفین هر دو حضور داشته باشند؟ و همین مبنای فشارهای بسیاری به خانهٔ موسیقی شد.»

او ادامه داد: «من می‌توانم خدا را شاهد بگیرم که قصدِ برهم زدنِ آن جلسه را نداشتیم؛ چون اعتقاد قلبی من این است که نقد همواره راهگشاست. اما سوء‌تفاهماتی شکل گرفت که هر روز ابعاد گسترده‌تری به خودش گرفت و کسی هم سعی نکرد تا آنان را برطرف کند. ممکن است کسی بگوید که من از شما خوشم نمی‌آید؛ حق هم دارد؛ اما برای این مساله هم راه حلی دموکراتیک وجود دارد و می‌توان با حضور و رای‌گیری این مشکل را برطرف کرد؛ اما وقتی در انتخاباتی از ۱۵ هزار نفر عضو، تنها چند صد نفر شرکت می‌کنند، آیا گناه ماست؟‌ای کاش دوستان انتخابات خانهٔ موسیقی را تحریم نمی‌کردند تا کسانی به سر کار می‌آمدند که دوست داشتند.»

مدیر عامل خانهٔ موسیقی همچنین به این نکته اشاره کرد که اساتید حاضر در این خانه، نه‌تن‌ها عایدی‌ای از خانهٔ موسیقی ندارند که پول و اعتبارشان را نیز برای آن گذاشته‌اند: «این اساتید شناسنامهٔ موسیقی ایران هستند؛ کسانی‌اند که به موسیقی ایران اعتبار می‌دهند. حالا استاد فخرالدینی، پیش‌قدم شده‌اند تا این سوءتفاهمات برطرف شود که مت‌ایم مساله را به فال نیک می‌گیریم و امیدواریم که هر چه زود‌تر این مسایل مرتفع شود؛ چرا که تنها ریختنِ آب به آسیابِ کسانی است که موسیقی را دوست ندارند.»

 

  

کیوان ساکت: خانه‌ای که محبوبیت نداشته باشد؛ مشروعیت ندارد
 

 «کیوان ساکت» – آهنگساز و نوازندهٔ تار و سه‌تار- نیز با بیان این مطلب که قصدِ حضور در این جلسه را نداشته؛ اما تماسِ استاد فخرالدینی به معنای دستور برایش بوده است؛ گفت: «من با کسی عناد ندارم و معتقدم که همهٔ ما عضوِ یک خانواده هستیم و در این میان تنها نجات‌دهنده‌مان «هنر» است. اما با وجود دوستی قدیمی‌ام با آقای نوربخش، باید تاکید کنم که خانهٔ موسیقی برای شما تنها نیست که به این مساله اشاره می‌کنید که: «ما از منتقدان دعوت کردیم.» همچنین عدم شرکت در انتخابات بدون شک تقصیرِ مسوؤلان فعلی آن است که با عملکردِ نادرستشان، محبوبیت این خانه را از بین برده‌اند. خانه‌ای که محبوبیت نداشته باشد؛ مشروعیت ندارد.»

او ادامه داد: «از این خانه سلب اعتماد شده است؛ چون اهالی موسیقی احساس می‌کنند که رانت‌ در آن بیداد می‌کند؛ ضمن اینکه کسانی که فعلا مسوؤلیت این خانه را بر عهده دارند، باید جای خود را به جوانان بدهند. باید از ادارهٔ محفلی این خانه دست کشید و یادمان باشد که موسیقی هنر عشق ورزیدن است.»

رییس شورای عالی خانهٔ موسیقی: من سال‌ها به اندازهٔ کافی کار کرده‌ام و بیش از هر کسی دوست دارم که نیروهای جوان حضور داشته باشند

بعد از صحبت‌های «کیوان ساکت»، رییس شورای عالی خانهٔ موسیقی به این مساله اشاره داشت که بسیاری از مشکلاتِ پیش آمده ممکن است بر اثر سوتفاهم باشد یا ایراداتی درست و راهِ این مساله، فعال شدنِ مجمع عمومی است و برگزاری انتخابات: «شما باید خانهٔ موسیقی را خانهٔ خودتان بدانید و دعوت‌ها را اجابت کنید تا کسانی را که دوست دارید، به سر کار بیاورید. من در این سال‌ها به اندازهٔ کافی کار کرده‌ام و بیش از هر کسی دوست دارم که نیروهای جوان حضور داشته باشند؛ اگر هم این مسوؤلیت را قبول کردم، به این خاطر بود تا کاری در حد توانم انجام دهم؛ اگر چنین احساسی نداشته باشم، یک لحظه نیز در این خانه نمی‌مانم، همان‌طور که در ارکس‌تر موسیقی ملی که از سال‌های پیش از انقلاب در آن کار کرده بودم و پس از انقلاب نیز عمرم را گذاشتم، بیرون آمدم.»

او تاکید کرد که مشارکتِ جوانان در این خانه امری ضروری است: «منتقدان باید به شکل وظیفه به این ماجرا نگاه کنند، اگر خانه ایراداتی دارد، به آن طرف هم ایراد است. چرا در انتخابات شرکت نکردید؟ چرا نخواستید تا کسانی را که به زعمِ شما شایستگی دارند، روی کار بیاورید؟»

مدیر عامل خانهٔ موسیقی: اگر می‌خواستم از رانت بهره بگیرم، حالا باید تعداد زیادی کنسرتِ خارجی و آلبوم می‌داشتم یا تالار وحدت و سالن‌های دیگر را به شکلِ رایگان در اختیار داشتم

اما در ادامهٔ این بحث، مدیر عامل خانهٔ موسیقی در پاسخ به اظهاراتِ کیوان ساکت به این مساله تاکید کرد که به‌خاطر جایگاه حقوقی‌ای که در خانه دارد، از واژهٔ «ما» استفاده کرده است؛ او اما از به کار بردنِ واژهٔ «رانت» انتقاد کرد و گفت: «این‌ روز‌ها استفاده از این کلام، بسیار است؛ در حالی که من به عنوان آوازخوانی که سال‌هاست در خانهٔ موسیقی هستم، اگر می‌خواستم از رانت بهره بگیرم، حالا باید تعداد زیادی کنسرتِ خارجی و آلبوم می‌داشتم یا تالار وحدت و سالن‌های دیگر را به شکلِ رایگان در اختیار داشتم، در حالی که هیچ‌کدام از این اتفاقات رخ نداده است. گفتنِ برخی جملات، جفاست؛ کدام یک از بزرگانِ حاضر در خانهٔ موسیقی نیاز به رانت داشتند؟ من می‌توانستم در این سال‌ها آوازم را بخوانم و با هیچ‌کدام از این اتهامات نیز مواجه نباشم. ممکن است من سوء‌مدیریت داشته‌ باشم؛ اما رانت واژه‌ای است که جفای بسیاری در آن نهفته است؟»
فاضل جمشیدی: یک کانون برای منتقدان در خود خانهٔ موسیقی تشکیل شود

فاضل جمشیدی – خواننده- نیز برگزاری این جلسه را به عنوانِ برآورده شدنِ آرزویی دانست که اهالی موسیقی دنبالِ آن بودند. او همچنین پیشنهاد تشکیلِ یک کانون برای منتقدان در خود خانهٔ موسیقی را داد و گسترش فعالیت‌های روابط عمومی خانهٔ موسیقی و تقویتِ بنیهٔ مالی این خانه از طریقِ کمکِ هنرمندان. این در حالی است که «داود گنجه‌ای» تاکید کرد که اهالی موسیقی حتی حق عضویت خود را نیز پرداخت نمی‌کنند.

 

  

محمد سریر: بسیاری از نقدهایی که به خانه وارد است؛ به خاطر کمبودِ بنیهٔ مالی این خانه است
 

در ادامهٔ این جلسه، «محمد سریر» از اینکه حاضران در این جلسه‌شان آن را رعایت کرده‌اند، برگزاری آن را نویدِ حرکتی بالغانه‌تر و اندیشمندانه‌تر دانست: «امیدوارم این جلسات تکرار شود تا مطالب پخته‌تر شود؛ اما من در این ۲۰ سالی که در خانه‌های مختلف – موسیقی و سینما- بوده‌ام؛ بی‌آنکه حقوقی دریافت کنم؛ تنها به این فکر کرده‌ام که راه‌ها را باز و سد‌ها را بشکنیم. نقد بسیار خوب است؛ اما باید راهکاری نیز ارایه شود. جامعهٔ ما به اندازهٔ کافی با سوءتفاهم همراه است و به همین خاطر بهتر است که ما خودمان به هم کمک کنیم.»

او تاکید کرد که بسیاری از نقدهایی که به خانه وارد است؛ به خاطر کمبودِ بنیهٔ مالی این خانه است: «ما هیچ‌کدام فارغ از عیب نیستیم؛ اما باید به برخی مسایل از جمله محدودیت‌های موسیقی هم توجه داشته باشیم.»

داریوش پیرنیاکان: این خانه برای تمامی اهالی موسیقی – از هنرمندانی که در خیابان می‌نوازند تا اساتید موسیقی- است

داریوش پیرنیاکان نیز دیگر سخن‌ران این نشست بود که تاکید کرد که این خانه برای تمامی اهالی موسیقی – از هنرمندانی. که در خیابان می‌نوازند تا اساتید موسیقی- است.

 

  

داود گنجه‌ای: یا رب مباد کس را مخدومِ بی‌عنایت
 

داود گنجه‌ای نیز که خود در اجرای این نشست نقش مهمی داشته است، تنها به خواندنِ این شعر قناعت کرد که: «بی‌مزد بود و منت هر خدمتی که کردم، یا رب مباد کس را مخدوم بی‌عنایت» و سپس ادامه داد: «من برای چندمین بار تاکید می‌کنم که در این خانه باز است. از همین فردا باز است؛ اما اگر نیامدید و انتقاد کنید و بعدانتقاد‌هایتان را در جاهای دیگر مطرح کردید، دیگر بی‌انصافی کرده‌اید. چرا کسانی که به شرایط انتقاد دارند، حضور پیدا نمی‌کنند تا حرفِ خودشان را به کرسی بنشانند؟ این مساله همیشه وجود داشته است، برای مراسم تشییع استاد «بزرگ لشگری» تعداد هنرمندان حاضر بسیار غم‌انگیز بود.

هوشنگ کامکار: گمان می‌کردم سالن خانهٔ هنرمندان به همراه حیاطِ‌ آن نتواند جواب‌گوی حضورِ منتقدان باشد؛ اما حالا می‌بینم تنها چند نفر از دوستان حضور دارند

 «هوشنگ کامکار» اما آخرین سخن‌ران این مراسم بود که تنها به گفتنِ این جملات قناعت کرد که: «من بسیار متاسفم، گمان می‌کردم سالن خانهٔ هنرمندان به همراه حیاطِ‌ آن نتواند جواب‌گوی حضورِ منتقدان باشد؛ اما حالا می‌بینم تنها چند نفر از دوستان حضور دارند؛ ضمن اینکه مسایلی در موسیقی ایران وجود دارد که خانهٔ موسیقی نمی‌تواند آنان را برطرف کند؛ ما اهالی موسیقی تنها می‌‌توانیم خودمان راه را باز کنیم، همان‌طور که ما در گروه موسیقی «کامکار‌ها» فعالیت‌هایی در این زمینه انجام داده‌ایم.

منبع : موسیقی ایرانیان

سالار عقیلی، علیرضا قربانی و «یک خواننده دیگر!» سرود تیم ملی را می‌خوانند

16 آوریل 2018
بدون نظر
موسیقی ما – نشست خبری مشترک مسئولین فدراسیون فوتبال و بنیاد رودکی جهت اعلام رسمی خوانندگان سرود تیم ملی فوتبال ایران عصر امروز با حضور مهدی تاج و علی اکبر صفی پور برگزار شد.

به گزارش «موسیقی ما»، علی اکبر صفی‌پور در ابتدای این نشست گفت: «این کار اتفاق بزرگی است که قرار است خرداد ما امسال کلید بخورد و من از مجموعه فدراسیون فوتبال کشورمان تشکر می کنم که افتخار خوبی را برای کشورمان رقم زدند. دی ماه امسال بود که با فدراسیون تفاهمنامه ای را برای ساخت سرود تیم ملی کشورمان منعقد کردیم. اگراین اتفاق امروز رقم خورده نتیجه زحمت و تلاش کارکنان مجموعه بنیاد و فدراسیون فوتبال است. ما برای ساخت سرود تیم ملی فوتبال کشورمان روی موضوع «سرود ایرانی» تاکید زیادی داشتیم که منجر به ساخت اثری شد که محصول ایرانی است. از روز اول ما تصمیم داشتیم علاوه بر ساخت یک سرود، قطعات دیگری را نیز تولید کنیم بر همین اساس اولین کاری که تولید شد با شعری از احسان افشاری، آهنگسازی بابک زرین و خوانندگی سالار عقیلی شکل گرفت که این روزها نیز در حال اتمام است. دومین کار هم با شعری از ساعد باقری ، آهنگسازی شهرداد روحانی و خوانندگی علیرضا قربانی است که هر دو این اثر با رهبری شهرداد روحانی تولید می شود.»

صفی‌پور افزود: «سومین کاری که قرار است تولید شود مربوط به اثری به آهنگسازی فریدون شهبازیان و شعر عبدالجبار کاکایی است که درباره این اثر خواننده بعد از پایان کار معرفی می شود.»

مدیرعامل بنیاد رودکی درباره تولید قطعاتی با حضور هنرمندان پاپ نیز گفت:«بنیاد رودکی ماموریتی برای تولید موسیقی پاپ ندارد و آنچه برای ما مهم است تولید آثاری در حوزه موسیقی ارکسترال با تمی ایرانی است که امیدوارم مخاطبان از شنیدن آن لذت لازم را ببرند. ما دوست داریم قطعه ای تولید شود که اولا روحیه حماسی داشته باشد و دوما مخاطبان نیز بعد از شنیدن آن را تکرار کنند. طی تفاهمنامه ای که به امضا رسیده این قطعات طبق تاریخی که در روزهای آینده اعلام می شود با حضور بازیکنان تیم ملی فوتبال رونمایی خواهد شد. ما ضمن تولید این کارهای موسیقایی تصمیم گرفتیم که غیر از اجرای این برنامه به مناسبت جام جهانی شرایطی را فراهم کنیم که مقدمات برگزاری سه شب هنری در شهرهایی که تیم ملی فوتبال در آنجا برنامه دارد، فراهم شود که طی این برنامه اجرای زنده قطعات در شهرهای سن پترزبورگ، سالن اصلی کنسرواتور چایکوفسکی مسکو و شهر کازان انجام خواهد گرفت. ما دوست داشتیم در شهر سوم بازی تیم ملی نیز برنامه داشته باشیم که متاسفانه این شهر از امکانات خوبی برای اجرا برخوردار نبود. چنین پروژه ای برای اولین بار توسط ارکسترهای دولتی برای تیم های ملی انجام می گیرد؛ استتباط بنده چنین است که کار انجام شده با این دو خواننده کار خوب، دسته اول و مهمی خواهد بود که با هماهنگی شورای راهبردی بخش فرهنگ در فدراسیون فوتبال شاهد اتفاقات خوبی در این عرصه خواهیم بود.»

صفی پورافزود: «به هر حال من معتقدم کار بزرگ هزینه بزرگی می خواهد لذا من فکر می‌کنم که امسال کار مهمی در حال انجام است چون از کارهایی که راحت تر است بسیار دشوارتر است. شاید خیلی از قطعاتی که می خواهد تولید شود نیازی به حمایت فدراسیون نداشته باشد اما اگر می بینید که ما به سراغ کار ارکسترال رفتیم به طور حتم این نیازمند پشتیبانی است که توسط هر دو مجموعه انجام گرفته است و این اتفاق در چنین سطح با حمایت های انجام گرفته خروجی ارزشمند خواهد داشت. همه هنرمندانی که در این پروژه حضور دارند خوانندگان و هنرمندان به روزی هستند که در همین چند هفته گذشته در رویدادهای خارجی حضور داشته اند.»

رئیس فدراسیون فوتبال نیز در این نشست خبری و در ابتدای سخنانش گفت: «ما برای جام جهانی مجموعه برنامه هایی داریم که یکسری از این برنامه ها مربوط به ستاد فرهنگی است که در این مورد جلسات مختلفی برگزار شده است. در این ستاد تمامی دستگاه‌های اجرایی اعم از وزات امور خارجه، وزارت ارشاد، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت ورزش حضور دارند که ستاد راهبردی تیم ملی فوتبال در جام جهانی را هدایت می کنند. ما در کارهای فرهنگی نیز کارهایی انجام دادیم که حوزه فرش دستباف، مچ بند، نصب برچسب در خودروهای مردم به عنوان یار دوازدهم از جمله این فعالیت ها است . در کنار این موضوعات ساخت دو قطعه موسیقایی و یک کلیپ فاخر نیز قرار دارد که در این حوزه بنیاد رودکی در کنار ما حضور دارد.»

مهدی تاج افزود: «برای جام جهانی، موسیقی را به بنیاد رودکی واگذار کردیم. در این حوزه بنیاد رودکی کاربلد است. سالار عقیلی و علیرضا قربانی این کار را پیش می‌برند که کار بسیار فاخری است و توسط ارکستر سمفونی ملی و ارکستر سمفونی تهران اجرا می‌شود. کشور به جام جهانی رفته و هر کسی در هر جای دنیا می‌تواند موسیقی تهیه کند. ستاد جام جهانی به این نتیجه رسید که با بنیاد رودکی وارد کار شود. این کار ایرانی است و چند صد نفر درگیر می‌شوند.»

منبع : موسیقی ایرانیان

آریا عظیمی‌نژاد: جهان تصویری حسن روح‌الامین، جهان تصویری من بود

16 آوریل 2018
بدون نظر

محمد اصفهانی در اختتامیه‌ی هنر انقلاب خواند

آریا عظیمی‌نژاد: جهان تصویری حسن روح‌الامین، جهان تصویری من بود

 موسیقی ما – مراسم اختتامیه هفته هنر انقلاب اسلامی  در حالی با انتخاب «حمید حسام» -نویسنده دفاع مقدس- به عنوان چهره سال هنر انقلاب اسلامی برگزار شد که «محمد اصفهانی» در اختتامیه‌ی آن به اجرای برنامه پرداخت و «آریا عظیمی‌نژاد»‌ نیز درباره‌ی «حسن روح‌الامین» – نقاش- به ایراد سخن‌رانی پرداخت.

«آریا عظیمی‌نژاد» – نوازنده و موسیقی‌دان- نیز درباره شخصیت و آثار این هنرمند گفت: «سال‌ها پیش که حسن روح الامین را نمی‌شناختم؛ ایشان چندین بار با من تماس گرفت و گفت که نقاش هستم و دوست دارم آثارم را ببینید و من مرتبا این موضوع را به تعویق انداختم؛ تا آن که یک روز آثارشان را دیدم و وقتی پارچه از روی نقاشی هایشان برداشتند؛ نفس در سینه‌ام حبس شد و قلبم به تپش افتاد. چرا که با شخصی مواجه شدم که جهانش، جهان تصویری من بود در زمانی که آلبوم «سرمست» را تولید کردم. شاید سالکان و عارفان بزرگ هم توان دیدن تصاویری که حسن روح الامین خلق کرده نداشته باشند و برای ما هم دیدن این تصاویر بسیار سخت است. هنرمند کار هنری حسن روح الامین را مانند پرده و پرده خوانی می‌بیند و در این آثار، پرده ها تکنیک‌هایی هستند که پرده سرا به وجود آورده است.  خوشحالم که دوست و برادری مانند حسن روح الامین پیدا کردم. ایشان سوای چیره دستی در نقاشی، جهانی دارد که بسیار منحصر به فرد است و عالم جدیدی را در نقاشی آیینی باز کرده است.»

در ادامه‌ی این مراسم با حضور محسن مومنی‌شریف، محمد حمزه زاده، مسعود شجاعی طباطبایی، جایزه چهره سال هنر انقلاب اسلامی به حمید حسام، نویسنده مجموعه آثار خاطرات شفاهی دفاع مقدس اهدا شد. در پایان آئین اختتامیه هفته هنر انقلاب اسلامی، محمد اصفهانی، قطعات موسیقایی را برای حضار اجرا کرد.

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

برای من مادرم ایران بوده و ایران، مادرم

16 آوریل 2018
بدون نظر
 موسیقی ما – سوییت‌های «مادرم ایران» به آهنگسازی و رهبری ارکستر «علی رهبری»‌ و خوانندگی «محمد معتمدی»‌ در تالار اسپندوس شهر آنتالیا اجرا خواهد شد. این برای اولین بار است که یک خواننده ایرانی به دعوت رسمی یک مجموعه دولتی در فهرست «آبونمان» سالانه برنامه یک ارکستر قرار گرفته است. مجموعه سوییت‌های «مادرم ایران» دارای هفت موومان است که هر قسمت از آن به شخصیتی ایرانی تقدیم شده است. در این سوییت ها از گوشه‌هایی از موسیقی سنتی و سرود «ای ایران» نیز الهام گرفته شده است. به همین بهانه با «علی رهبری» به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم:

 

  • شهرت شما – در ایران و جهان- در رهبری ارکستر و موسیقی کلاسیک است؛ در صورتی‌که رشته اصلی شما موسیقی سنتی است  و فعالیت‌هایتان را با آهنگسازی شروع کردید و موفقیتهای اولیه‌ی شما در همین زمینه بوده است؛ با این وجود چرا شما را در ایران به عنوان اهنگساز کمتر می‌شناسند؟

این که قطعات من را نمی‌شناسند از لطف همکاران، دوستان ، شاگردان و همکلاسی‌هایی بوده که بعد از انقلاب، نه تنها از قطعاتی چون نوحه‌خوان، خون ایرانی و چند اثر دیگر من که حتی در ایران منتشر هم شده بودند، صحبتی نکرده‌اند، بلکه به مدت ۳۰ سال تمام هم از رهبری من به عنوان تنها رهبر ایرانی با بیش از یکصد ارکستر بزرگ دنیا اسمی برده نشده است. البته بنده در این جریانات، تنها ایرانی نبوده‌ام؛ اما درباره‌ی آهنگسازی، باید بگویم بله کاملا درست است، بنده فارغ‌التحصیل هنرستان عالی موسیقی ملی و هم فارغ التحصیل‌ آکادمی هنرهای زیبای شهر وین هستم؛ البته این نتیجه پیگیری و تشویق‌های استادم «حسین دهلوی» بود که اصرار داشتند من در هر دو رشته غربی و سنتی تمرین و تحصیل کنم. قطعه‌ی نوحه‌خوان (داستان روز عاشورا)، خون ایرانی و چند قطعه‌ی دیگر، نتیجه این دوران بودند که حدود ۷ سال قبل ازانقلاب در اتریش اجرا کردیم و ۴ سال قبل از انقلاب در ایران توسط آقای چمن ارا در موسسه بتهوون منتشر شده بودند. شاید باید به این رویداد هم اشاره کنم که در زمان انقلاب اسلامی، من در پاریس زندگی می‌کردم و از دوستانِ ایرانی شنیده بودم که تلویزیو آن زمان بارها هم‌زمان با انقلاب و بعد هم در زمان جنگ ایران و عراق، موسیقی «نوحه‌خوان» بنده را پخش می‌کرده‌اند، به همین دلیل هم وقتی بعد از ۳۰ سال به‌ ایران آمدم و دیدم کسی قطعات من را نمی‌شناسد، تعجب کردم.
 

  •  خیلی‌ها در ایران بر این اعتقاد هستند که موزیسینی که موسیقی سنتی کار کرده باشد، شانس موفقیتش در موسیقی کلاسیک بسیار کم است، نظر شما چيست؟‌

 این افراد تجربه‌ای در این راه ندارند؛ چون برای بنده نتیجه عکس داشته است؛ بسیار حیف است که در ایران از روی بی‌تجربگی اصولا موسیقی را طبقه‌بندی و از هم جدا کرده‌اند و اکثرا به قولِ معروف «یا این‌وری هستند یا آن‌وری»، موسیقی ملی مانند زبان مادری می‌ماند که به احساس و فهم و درک  موسیقی کمک می‌کند.
 

  • اولین اجرای «مادرم ایران» دقیقا چه روزی خواهد بود و در كجا؟

اولین اجرای مادرم ایران در کنسرتی ویژه به دعوت بنیاد فرهنگی آنتالیا با ارکستر سمفونیک دولتی آنتالیا در روز هفتم اردیبهشت ماه در سالن اسپندوس خواهد بود.
 

  • این کنسرت چه ویژگی دارد؟

این کنسرت برای ما، ایران و موسیقی ایرانی اهمیت خاصی دارد، تا آنجا که بنده اطلاع دارم، این اولین باری است که یک خواننده سنتی و یک رهبر ایرانی با موسیقی ایرانی به ارکستری خارج از ایران و به کنسرت هایابونمانشان دعوت می‌شوند. من از حدود ۱۰ سال پیش، ایده‌هایم را به عنوان «مادرم ایران» یادداشت کردم و حتی در این بین چند بار به آقای پژمان هم اطلاع می‌دادم که تصمیم دارم قطعه‌ای بسیار ایرانی و نزدیک به موسیقی سنتی بنویسم،  با همین ایده حتی قطعه‌ای برای سه ویولن به عنوان عنتری و  به مناسبت حمایت از مطربان (موزيسين‌هاى خيابانى) ایران نوشتم چون اعتقاد دارم در ایران و فقط در ایران به یک گروه بسیار با استعداد، «مطرب» می‌گویند و این اشتباه واقعا توهین بزرگی است، در کشورهای دیگر کلمه‌ای هم طراز مطرب برای سرکوب یک گروه موسیقی‌دان ندارند. بعد از شنیدن تیتر «مادرم ایران» بود که شخصی با نام «محمد فرید ناصری» برایم شعری به همین نام فرستادند که من از آن بسیار خوشم آمد و آن را مانند یک سرود -ولی سرودی شاد- نوشتم و به آقای محمد رضا شجریان هدیه کردم، چون مادرم صدای ایشان را بسیار دوست داشتند.

تابستان گذشته بود که آقای «باربد بیات» در منزل ما در اتریش، چندین صفحه پارتیتور «مادرم ایران» را دیدند و گفتند این آثار خیلی ایرانی هستند و تا به حال شبیه‌شان نوشته نشده؛ اگرشما اینها را تمام کنید، من نت‌هایشان را برایتان کپی (نت نويسى كامپيوترى) خواهم کرد. من از این پیشنهاد، بسیارخوشحال شدم چون در نظرداشتم برای ۹۰ سالگی استادم آن را منتشر كنم، کار را با همت ایشان به صورت بسیار جدی شروع کردیم و بالاخره چندماه پیش تمام شدند. این مجموعه به صورت ۷ پوئم سمفونیک نوشته شده اند که به هفت شخصیت برجسته تقديم شده اند. به غیر از قطعه نوحه خوان که به استاد حسین علیزاده تقدیم شده بقیه قطعات سال گذشته به اتمام رسیده‌اند. اين قطعات به روح الله خالقی، حسین دهلوی، مصطفی كمال پورتراب، رحمت الله بدیعی و همدم رهبری مادرم تقدیم شده است. در این پویم سمفونیک‌ها که  یک قسمت ان  روی شعر سعدی و دو قسمت روی اشعار فرید ناصری ساخته شده و از تمهای اصیل و محلی ایرانی مانند ۷ هشتم، ۸ هشتم، و یا ۱۳ هشتم وریتم کرشمه استفاده شده و اغلب ملودی ( دور از تو اندیشه بدان پاینده مانی تو جاودان ) از سرود ای ایران به‌گوش می‌خورد و قسمتی از یک اتود استاد صبا نیز استفاده شده.
 

  • این اثر با نوحه خوان که چندین سال قبل از انقلاب و در سن جوانی نوشته‌ايد چه فرقى مى‌كند؟

نوحه خوان برای مردم معمولی کمی سخت‌تر است و باید چندین بار گوش کنند؛ ولی «مادرم ایران» آسان‌تر نوشته شده وسریع‌تر بگوش می‌رود؛ در ضمن این اولین باری است که من از صدای خواننده سنتی استفاده می‌کنم.
 

  •  چرا آنتالیا؟

چون این ارکستر هم مانند ده‌ها ارکستر دیگر همیشه می‌گفتند چرا من قطعه ای از خودم اجرا نمی‌کنم؟ این ارکستر من و آقای معتمدی را رسما با پرداخت دستمزد دعوت کرده‌اند. ببخشید که به واژه دستمزد اشاره می‌کنم چون فکر می‌کنم، این اولین باری است که یک خواننده سنتی با یک رهبر ایرانی برای شبی ایرانی حقوق دریافت می‌کنند؛ معمولا دوستان دیگر ایرانی خودشان ارکستر را اجاره می‌کنند و مخارجش به عهده خودشان است و مخاطبینشان هم اکثرا ایرانی هستند.
 

  • دلیل انتخاب آقای معتمدی چه بوده است؟

من دو سال پیش که در ایران بودم به کنسرتى از دوست عزيز و گرانقدرم استاد «حسین علیزاده» دعوت شده بودم كه با صدای تمیز و زیبای ایشان آشنا شدم و تصمیم گرفتم با ایشان همکاری‌هایی داشته باشم.
 

  • درباره‌ی نام اثر – مادرم ایران- هم توضیح می‌دهید؟

من۵۱ سال است که خارج از ایران زندگی می‌کنم؛ ولی هیچ‌وقت احساس دوری از وطن و ایرانی بودن را نكردم چرا كه مادرم تا چند سال پیش یعنی تا آخرین روزهای عمرش در کنار من بود. مادری با بهترین خصوصیات اصیل ايرانى، یعنی به‌همراه  داشتن یک ایرانی کامل. برای من مادرم ایران بوده و ایران هم مادرم.
 

  •   چطور شد که شما بعد از سال‌ها تصمیم گرفتید اثری ایرانی با تیتری بسیار ایرانی بنویسید؟

 از سال‌ها پیش گاه و گداری استادم حسین دهلوی و دوست عزیزم آقای احمد پژمان به من می‌گفتند چرا یک قطعه ایرانی نمی‌نویسم و من را به نوشتن تشویق می‌کردند، ولی به عنوان مدیر هنری ارکسترهای مختلف واقعا وقت نمی‌کردم اين كار را به سرانجام برسانم. از آن طرف به عنوان رهبر ارکستر، همیشه علاقه داشته‌ام قطعه‌ای واقعا ایرانی با ارکستر رهبری کنم؛ ولی اغلب قطعاتی را که از ایران برایم فرستادند بیشتر صدای غربی دست و پا شکسته و تقلیدی می‌دادند تا واقعا نشان دهنده ریتم ها و موسیقی سنتی ایران باشند.
 

  •  اما در این سال‌ها قطعاتی نوشتید که توسط ارکسترهای دنیا اجرا شد؟

بله، اما آن قطعات واقعا برای موقعیت‌های استثنایی و سفارشی بوده‌اند، مثلا قطعه «نیمه ماه» را با کمک سفید پوستان ضد آپارتایت برای حمایت از سیاه‌پوستان  افریقای جنوبی وقتی نوشتم که ماندلا در زندان بود و ما توسط این قطعه توانستیم ۲۵۰خواننده سیاه پوست را به همراه یکصد نوازنده سفید پوست برای اولین بار در سالن‌هایی وارد کنيم که قبل از آن سیاه‌ها حتى اجازه ورود به آن را نداشتند یا مثلا در زمان جنگ‌های داخلی لبنان قطعه ای به این مناسبت برای گروه ده نفره‌ی فلوت‌های وینی به نام «بیروت»‌ نوشتم. درزمانى كه مدیر فیلهارمونیک مالاگا بودم برای دهمین سال تاسیس ارکستر قطعه نسبتا بزرگی بنام قدرت فلامنکو برای کر مردان با ارکستر و در بروکسل هم در زمان مديريت دو اپرت یک ساعته در رابطه فوت پوچینی در بروکسل نوشتم؛ ولی مهمترین آن آثارى بر روى ترانه‌هایی بوده که روی ۱۵۴ تا از سونات‌های شکسپیر نوشته شد و تعدادی از آن را آقای احمد پژمان وشاهین فرهت تنظیم کرده‌اند و امیدوارم روزی بتوانیم منتشرشان بکنیم چون حدود ۱۷ سی دی خواهند شد.
 

  • چرا اصولا قطعات خودتان را رهبری نکردید؟

 من اعتقاد داشته و دارم که یک مدیر هنری نباید از قدرت وامکانات خودش برای اجرای قطعاتش استفاده کند درحالی که ده‌ها اهنگساز بدون امکانات منتظر اجرای قطعاتشان هستند.

منبع : موسیقی ایرانیان

«اولاف جان لانری» و «جیووانی ریچاردی» در رودکی می‌نوازند

16 آوریل 2018
بدون نظر

ششم اردیبهشت ماه

«اولاف جان لانری» و «جیووانی ریچاردی» در رودکی می‌نوازند

موسیقی ما – ششم اردیبهشت ماه، کنسرت دوئت پیانو و ویولن سل   با نوازندگی «اولاف جان لانری» و «جیووانی ریچاردی» از کشور ایتالیا در تالار رودکی تهران برگزار می‌شود.
«جیووانی ریچاردی» نوازنده ویلنسل ایتالیایی و استاد کنسرواتوار نیکولو پاگانینی جنوا، برنده رقابت های معتبر بین المللی از جمله جایزه بین المللی بلوط طلایی و رقابت بین المللی استرزاست و  اولاف جان لانری» کنسرت پیانیست ایتالیایی و استاد کنسرواتوار امولا، برنده رقابت های معتبر بین المللی از جمله جایزه بین المللی بوسونی و رقابت بین المللی مونزاست.
این دو هنرمند آثاری از : Brahms ،  Faure’،  و  Schumann  و همچنین   Paganini را اجرا می‌کنند.

منبع : موسیقی ایرانیان

خواننده‌ی زاگرس در وحدت می‌خواند

16 آوریل 2018
بدون نظر

موسیقی ما- «ایرج رحمان‌پور» -خواننده نام آشنای موسیقی غرب کشور-، تازه ترین کنسرت خود را هفتم اردیبهشت در تالار وحدت برگزار می کند. رحمانپور در کنسرت پیش رو مجموعه ای از آثار ماندگارش را برای مخاطبانش اجرا می کند.
شهاب خاکسار نوازنده تمبک، سعید صالحی نوازنده تار، محسن کیهان نژاد نوازنده سرنا، امیر عبدی پور نوازنده دهل، احمد رنجبر نوازنده سنتور، امیر کوشه و حسین قنبری نوازنده کیبورد و امیر نوروزی سرپرست، گروه اجرایی این کنسرت را تشکیل می دهند.
ایرج رحمانپور از جمله خوانندگان صاحب نام مطرح موسیقی لرستان است که طی سال های اخیر ضمن اجرای رپرتوارهای مختلفی از موسیقی این منطقه آثار تالیفی و پژوهشی فراوانی را در حوزه مردم شناسی منتشر کرده است.

منبع : موسیقی ایرانیان

کنسرت موسیقی نوستالژی هند به خوانندگی شابیر کومار برگزار می‌شود

15 آوریل 2018
بدون نظر

برای اولین‌بار و طی روزهای 18 و 19 اردیبهشت

کنسرت موسیقی نوستالژی هند به خوانندگی شابیر کومار برگزار می‌شود

موسیقی ما اولین کنسرت موسیقی نوستالژی هند در تهران برگزار خواهد شد. این برنامه طی روزهای 18 و 19 اردیبهشت به میزبانی سالن همایش‌های ایرانیان و با اجرای شصت سال آثار موسیقی سینمای هند روی صحنه می‌رود. بهروز چاهل که در کارنامه خود تهیه و تولید آثار سینمایی زیادی در ایران و خصوصاً دارد، تهیه و برنامه‌ریزی این کنسرت را انجام داده است. در این کنسرت قرار است «شابیر کومار» که بیش از چهار هزار و هفتصد قطعه را طی چهار دهه در سینمای هند اجرا کرده روی صحنه برود. همچنین «دلشاد شیخ» که در فیلم‌هایی نظیر آن سوی ابرها، محمد رسول الله(ص)، سلام بمبئی و دختر شیطان و… همکاری کرده در این برنامه روی صحنه خواهد رفت.
 
قرار است گروه موسیقی «کارما» که متشکل از نوازندگان ایران و سرپرستی علی فراهانی است با شابیر کومار روی صحنه بروند و تنظیم قطعات هم توسط پدرام شهرکی انجام شده است. این کنسرت به همت موسسه فرهنگی «آن» به مدیریت دکتر محمدرضا سعدی و با مدیریت اجرایی کوروش کبیری روی برگزار می‌شود.
 

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

چرا ابراهیم تاتلیس آری شجریان نه؟

15 آوریل 2018
بدون نظر
موسیقی ما برنامه «ساعت 25» این هفته در اولین برنامه خود در سال جدید، با حضور دکتر پیروز ارجمند، (آهنگساز) و علیرضا بدیع (شاعر وترانه‌سرا) روی آنتن شبکه پنج سیما رفت. آنها در این برنامه به نقد و بررسی تیتراژهای نوروز 97 و تحلیل نقش موسیقی در برنامه‌های تلویزیون پرداختند و سیاست‌های رسانه ملی را مورد انتقاد قرار دادند.
 

  • جای موسیقی سنتی و محلی در سیما خالی است

در آغاز این گفت‌وگو امیرحسین مدرس نظر مهمانان برنامه را درباره نحوه پرداخت سیما به مقوله موسیقی در ایام عید جویا شد که پیروز ارجمند در این‌باره گفت: «در مجموع اتفاقات خوبی در این دو هفته رخ داد و از همه ژانرهای موسیقی و همه طیف‌ها خوانندگان خوبی به سیما دعوت شدند و در مجموع تنوع خوب بود. اما شاهد حضور برخی از هنرپیشگان بودیم که خواننده شده‌اند و این‌که بگوییم آیا خوانندگان خوبی هستند جای پرسش دارد.»
 

  • چرا صداوسیما به موسیقی محلی و سنتی بی‌مهری می‌کند

پیروط ارجمند گفت: «از طرفی خوانندگانی هم دعوت شدند که می‌بینیم در کار خود تکرار می‌شوند مانند حجت اشرف‌زاده که البته کارهای خوبی دارد اما تکراری است. علیرضا عصار کار متفاوتی خواند که جدایی از فواد حجازی قطعاً در این تغییر بی‌اثر نیست. رضایزدانی هم با سبک خاص خود به سیما آمد. اما جای موسیقی محلی و سنتی ما خالی بود و این پرسش پیش می‌آید که چرا صدا و سیما به موسیقی محلی و سنتی ما بی‌مهری می‌کند که همه افتخار و دارایی ما است و فقط به پاپ می‌پردازد؟! این نقطه ضعف سازمان در این ایام بود.»
 
در ادامه صحبت‌های پیروز ارجمند، علیرضا بدیع در این‌باره گفت: «برنامه‌هایی که در سیما پخش می‌شود حاصل سلیقه تهیه‌کنندگان ما است، کلیت آثار بسیار بهتر بود و به لحاظ ترانه، شعر و متن پیشرفت خوبی نسبت به سال پیش داشته‌ایم. در سال گذشته، صرفاً چهار یا پنج کار داشتیم که به نوعی توهین به‌شمار آمدند و سراسر ایرادات دستوری و تلفیق و حتی شاعران نام آشنا آثار بدی از خود بجای گذاشته بودند که به نظر من برنامه ساعت بیست و پنج به لحاظ نقدهای بی‌تعارف و دعوت از کارشناسان تأثیر بسیاری بر بهبود فضای موسیقی داشته است.»
 

  • تا به کی سازمان قصد دارد ساز را در سیما نشان ندهد؟

 پس از پخش آیتم نظرسنجی از بینندگان درباره توجه رسانه به مقوله موسیقی در ایام نوروز، پیروز ارجمند درخصوص سیاست‌های سازمان صدا و سیما در خصوص موسیقی گفت: «تا به کی سازمان قصد دارد ساز را در سیما نشان ندهد، آیا با نشان دادن اسلحه مردم اسلحه به دست می‌گیرند و با نشان دادن مواد مخدر مردم معتاد می‌شوند؟ اگر ساز هم نشان دهند، مردم با دیدن ساز ساز به دست نمی‌گیرند. من فکر می‌کنم سازمان باید استراتژی راهبردی درباره موسیقی داشته باشد و بگوید امروز استراتژی ما درباره موسیقی به این صورت است و پنج سال آینده در چه جایگاهی قرار داریم و این میان نظر مردم و خواست آنها چیست؟ آیا مردم با نشان دادن ساز موافق هستند یا مخالفند که به جرأت می‌توانم بگویم 98 درصد موافق هستند. رسانه در دل مردم و برای مردم است و هیچ‌گاه هیچ میری در سازمان نگفته که چرا نشان دادن ساز در سیما منع دارد و به نظر من این مسأله نباید محدودیتی داشته باشد. زیرا ساز میراث معنوی ما است و در یونسکو ثبت شده و ما می‌خواهیم بخشی از میراث فرهنگی خود را نشان دهیم.»
 

  • جلوی خوانندگان در سیما هم گلدان بگذارند!

پیروز ارجمند گفت: «سامان احتشامی در برنامه «دورهمی» ساز نواخت، آیا اتفاقی افتاد؟ نه، مردم نشاط پیدا کردند و کمی از فشارهایی که روی آنها است کاسته شد! یا علیرضا عصار در برنامه نوروز پیانو نواخت آیا اتفاقی افتاد؟ مطمئناً اتفاقی هم اگر بیفتد اتفاق خوب است و نه بد و من معتقدم سازمان باید تکلیف خود را در این‌باره انجام دهد و این منعیت را بردارد. متأسفانه ساز را در سیما نشان می‌دهند و جلوی ساز گلدان می‌گذارند و مسلم است که این توهین به شعور مردم و موسیقی است. از طرفی آواز خواندن هم نوعی پرداختن به موسیقی است پس جلوی خوانندگان در سیما هم گلدان بگذارید!»
 

  • به ما موزیسین‌ها بگویند دلایل نشان ندادن ساز چیست؟!

این آهنگساز در ادامه گفت: «مقام معظم رهبری در خصوص موسیقی نظرات روشنگرانه‌ای دادند و در مورد موسیقی فاخر و ارزشمند نظرات روشنی داشته‌اند. زمانی‌که شهرام ناظری با صدای خود شعر حافظ و مولانا را در کنار نوازنده‌ای که او هم در کمک به ارائه این موسیقی عرفانی می‌نوازد هنرنمایی می‌کند، پس چرا باید نوازندگی او را نشان ندهیم. بنابراین من به عنوان موزیسینی که سی ویک سال است کار حرفه‌ای می‌کنم این تقاضا را دارم که به ما موزیسین‌ها بگویند چرا سازمان ساز را نشان نمی‌دهد و دلایل این کار چیست؟»
 

  • ساز پیشینه فرهنگی ما است

علیرضا بدیع در تکمیل سخنان پیروز ارجمند گفت: «در سال‌های قبل میزگردی این‌چنینی با  حضور دو روحانی و نماینده دفتر موسیقی برپا شد که هیچ نتیجه‌ای نداشت و هر دو طرف بحث دلایل خاص خود را داشتند اما کماکان ما انتظار داریم این اتفاق رخ دهد و بدانیم ساز پیشینه فرهنگی ما است و حال همه را خوب می‌کند. گرچه ممکن است شکلی از موسیقی هم وجود داشته باشد که به اعصاب خوردی و خشونت دامن بزند اما آنچه در کشور ما اتفاق می‌افتد انصافاً سازنده است و وقتی ملودی خوش از همایون خرم می‌شنویم واقعاً دلمان باز می‌شود و حال ما را خوش می‌کند و این حال خوش تنها به این معنی نیست که حرکات موزون از خود نشان دهیم.»
 
او ادامه داد: «این‌که سهم ما از موسیقی ملی چقدر است باید مشخص شود. موسیقی ملی چه نوع موسیقی است؟ آیا نوعی موسیقی است که گروه‌ها یک شبه در آن مد می‌شوند و همه گیر می‌شود و میزان اتمام خرید بلیت در کسری از دقیقه مد نظر است؟ یا موسیقی فاخری که ریشه آن در آثار گذشتگانی نظیر همایون خرم  بود و در حال حاضر عزیزانی نظیر آریا عظیمی‌نژاد آن را راهبری می‌کنند؟ مقصود شکل دوم است اما متأسفانه جای آن در تلوزیون خیلی خالی است. در تیتراژ سریال‌های نوروزی عزیزانی چون سینا سرلک، علیرضا قربانی و سالار عقیلی و سایر خوانندگانی که کار خود را خوب بلد هستند حضور داشتند اما از طرفی این خوبان در خیلی مواقع میان کارها گم می‌شوند.»
 

  • چرا ابراهیم تاتلیس آری شجریان نه؟!

پیروز ارجمند در تکمیل سخنان علیرضا بدیع گفت: «اتفاق جالبی که امسال در یکی از سریال‌ها افتاد این بود که ما صدای خواننده ترک ابراهیم تاتلیس را در یکی از سریال‌ها شنیدیم. خواننده خیلی خوبی است اما فکر کردم که چرا استاد شجریان در سیما نمی‌خواند؟! ابراهیم تاتلیس قابل احترام اما چرا به این طرف توجه نمی‌کنیم؟ چرا به خوانندگان جوان فرصت نمی‌دهیم؟ ما تعداد زیادی خواننده خوب داریم و موسیقی محلی ما موسیقی غنی و سرشاری است و مردم لذت می‌برند. چرا به ظرفیت های موجود کم توجهی می‌کنیم؟ چرا وقتی دور روی خواننده‌ای می‌افتد در همه شبکه‌ها تنها موسیقی او پخش می‌شود؟ به نظر من سازمان باید شورای هماهنگی تشکیل دهد که این شورا طبق یک چارت مشخص کند هر خواننده به چه میزان در برنامه‌ها می‌تواند حضور داشته باشد. ما خوانندگان زیادی در حوزه‌های مختلف داریم و ظرفیت باید بین آن‌ها تقسیم شود تا عدالت اجرا شود.»

پس از صحبت های این هنرمند تیتراژ مجموعه «یک یک» با صدای علیرضا عصار پخش شد و پس از آن پیروز ارجمند در خصوص تیترا‌ژهای برنامه‌های تلویزیونی گفت: «چرا ما در تمام برنامه‌ها تیتراژ با صدای خواننده می‌گذاریم و این شامل همه برنامه‌های تلویزیونی می‌شود در حالی‌که رسانه تلویزیون مناسب این کار نیست؟ کما اینکه در سریال‌های جهانی کدام یک تیتراژ باکلام دارد و این ضعف محسوب می‌شود و آرام آرام تأثیر خود را بر مخاطب کم می‌کند و مردم دیگر آن کار را زمزمه نمی‌کنند.»
 

  • قطعه «مه دخت» به لحاظ ترانه نمره قبولی نمی‌گیرد

پس از صحبت‌های این هنرمند قطعه «مه دخت» از حجت اشرف زاده پخش شد. پیروز ارجمند درخصوص این کار گفت: «حجت اشرف زاده خواننده اخلاق‌مداری است و این کار هم اثر خوبی است و ملودی روانی دارد و همچنین کلیپ خوبی دارد. من به آقای علی ضیا تبریک می‌گویم و در کلیپ‌سازی سازمان قدم‌های خوبی برداشته است.»
 
علیرضا بدیع هم در خصوص ترانه این کار و ملودی آن گفت: «ملودی این کار را دوست دارم ولی راجع به ترانه ابتدایی صحبت است. در اواسط کار به واسطه ملودی جذاب ترانه شنیده نمی‌شود و ایرادات آن گم می‌شود و ایراد در این بیت است که می‌گوید: «بی تو من به گریه می‌رسم نه نگو به تو نمی‌رسم وای من تو را ندارم، عطر تو برای من نفس خانه‌ام بدون تو قفس نه نرو نمی‌گذارم» و همین الگو در بند دیگر تکرار می‌شود و این نشان می‌دهد که اول ملودی نوشته شده بعد کلام و این اشعار پر از ضعف‌های دستوری و حرف‌های تکراری است. ایراداتی از این دست در این ترانه بسیار است و این ترانه متوسط رو به پایین است و نمره قابل قبولی نمی‌گیرد.»
 

  • تیتراژ «پایتخت» به دلیل اصالت و محلی بودن آن در ذهن مخاطب جا باز کرد

تیتراژ سریال «پایتخت» قطعه دیگری بود که در ادامه این برنامه  با صدای حمید ترکاشوند پخش شد. علیرضا بدیع در خصوص این کار گفت: «این اشعار از ادبیات کلاسیک ما است و برخی از  این اشعار برگرفته از ادبیات شفاهی مازندران است که دستکاری شده و ممکن است با این دستکاری برخی کلمات تغییر نادرست پیدا کند. اما در مجموع کار خوبی بود.»
 
پیروز ارجمند هم در این‌باره گفت: «آریا عظیمی‌نژاد تنظیم‌کننده این اثر است و نمی‌شود گفت آهنگساز این کار بوده است. صدای ترکاشوند را مدتی قبل شنیدم و به نظرم خواننده خوبی است. این کار، کار لطیفی است و دلیل خوب ماندن آن اصالت کار است و جای این موسیقی در صدا و سیما خالی و کم است.»
 

  • ترانه «عید» آشتی سیما با جوانان است

پس از این کار علیرضا بدیع درباره قطعه عید تیتراژ برنامه «اینک بهار» با صدای کامران تفتی و رستاک حلاج گفت: «این کار ترانه موفقی دارد و بهترین ترانه تیتراژ از زبان حسین غیاثی است و دیگر ترانه کار فریدون آسرایی است. حسین غیاثی نوع نگاه خوبی درباب ترانه نوروزی داشته که قابل تحسین است و نوع سوژه‌پردازی عالی است. او به لحاظ فنی هم بسیار موفق است.»
 
پیروز ارجمند هم در این‌باره گفت: «به نظر من این کار جوانانه‌ترین موسیقی عید بود. موسیقی سرزنده و فانتزی است و نوع خوانش آن خاص است و در مجموع اتفاق خوبی است. سازمان در این زمینه موفق عمل کرد که از وزارت ارشاد بهتر بود و این کار آشتی خوبی با نسل جوان برقرار کرد.»
 

  • رضا یزدانی در انتخاب ترانه موفق است

قطعه «فصل بی‌تکرار» از رضا یزدانی کار دیگری بود که مورد نقد مهمانان برنامه قرار گرفت، این کار تیتراژ سریال «تعطیلات رویایی» بود. پیروز ارجمند ضمن تسلیت به رضا یزدانی بابت درگذشت پدر این هنرمند و تبریک به علی اوجی در حمایت از موسیقی، این تیتراژ را از کارهای خوب امسال دانست.
 
علیرضا بدیع هم در این خصوص گفت: «رضا یزدانی معمولاً موفق است و فرم ترانه مدرن را می‌پسندد و ترانه‌سرا طبق نظر او می‌نویسد. این کار هم ترانه خوبی دارد و ایراد خاص و فاحشی ندارد و باید به رضا یزدانی تبریک گفت.»
 
پیروز ارجمند در خصوص حفظ فرهنگ موسیقایی گفت: «برخی از خوانندگان داد می‌زنند یا جیغ می‌زنند در صورتیکه موسیقی باید لطیف باشد و با فرهنگ ما سازگار! خواهش دارم که موسیقی با فرهنگ ایرانی را خراب نکنید.»
 

  • تیتراژ سریال «هیأت مدیره» را اگر خواننده محلی می‌خواند بهتر بود

تیتراژ سریال هیأت مدیره با صدای احسان کرمی قطعه دیگری بود که به معرض نقد مهمانان این برنامه گذاشته شد. علیرضا بدیع در این‌باره گفت: این کار موسیقی فولکور و محلی خراسانی است و بسیار کار زیبایی است و با تنظیم جدیدی احسان کرمی آن را خوانده است. احسان سعی کرد لهجه بیرجندی را تقلید کند که موفق بود و ترانه موفقی دارد.»
 
پیروز ارجمند هم در این خصوص گفت: «کاش احسان کرمی این کار را نخوانده بود زیرا خواندن کار محلی ظرافت خاصی دارد و ظرایفی در این گویش است که کاش خواننده محلی این کار را خوانده بود.»
 
قطعه «آرزو این است» با صدای فریدون آسرایی و ترانه حسین غیاثی قطعه دیگری بود که از نظر مهمانان برنامه کار موفقی بود و به عقیده علیرضا بدیع این ترانه دومین کار موفق در تیتراژهای نوروزی بود و دکتر ارجمند این کار را موفق دانست.

منبع : موسیقی ایرانیان

«اسرار عشق و مستی» جاز شرقی

15 آوریل 2018
بدون نظر

تازه‌ترین آلبوم شهروز نوروزی منتشر شد

موسیقی ما – مراسم رونمایی از آلبوم «اسرار عشق و مستی» با موسیقی و صدای شهروز نوروزی در سبک جاز شرقی یا همان oriental jazz روز پنجشنبه 23 فروردین در شهر کتاب فرشته برگزار شد.
 
مراسم با سخنرانی در مورد موسیقی جز آغاز و عنوان شد که این نوع موسیقی، موسیقی سیاهپوستان آمریکا است و زمانی‌که به عنوان برده به آمریکا برده شدند، با زمزمه کردن ملودی‌هایی که از آفریقای باختری با خودشان برده بودند به وجود آمد. سبک جاز شرقی oriental jazz هم که در واقع سبک آلبوم «اسرار عشق و مستی» است، از تلفیق موسیقی جز با اشعار فارسی و موسیقی ایرانی به وجود آمده است.
 
در ادامه مراسم، سه قطعه از آلبوم با اجرا و خوانندگی شهروز نوروزی اجرا شد که با ژانر مخصوص خود خواننده اثر بود؛ درواقع هم‌نوازی همزمان سه ساز مختلف و آواز در کنار هم یعنی نواختن همزمان گیتار، سازدهنی روی هلدر و تامبورین و شیکر که زیر پا قرار گرفته است. سه آهنگ  besame mucho، «اسرار عشق و مستی» و «خزر آبی عشق» از آلبوم به این شیوه اجرا شدند. در انتهای برنامه هم مراسم عکس و امضا برگزار شد.
 
آلبوم «اسرار عشق و مستی» شامل 14 قطعه است که شهروز نوروزی به عنوان خواننده، آهنگساز و نوازنده گیتار، هارمونیکا و سه‌تار در آن حضور دارد و سه قطعه آن اینسترومنتال (سازی) است. حمید رضایی هم قطعات را تنظیم کرده است. این اثر به تهیه‌کنندگی علی شفیعی و توسط نشر موسیقی «نوفه» منتشر شده که می‌توانید آن را از مراکز فرهنگی و هنری تهیه کنید.
 
در کاور این آلبوم درباره شهروز نوروزی آمده است: او فارغ التحصیل رشته موسیقی و مدرس کنسرواتوار تهران است. در سبک جَز، ژانر خاص خود را دارد که از ویژگی‌های آن استفاده از شعر، ساز و گاهی ریتم و لحن شرقی در سبک جَز است که با نام جَز یا جاز شرقی(Oriental Jazz)  نام‌گذاری شده است. یکی دیگر از ویژگی‌های خاص این هنرمند که او را از دیگر هنرمندان این سبک متمایز می‌نماید، نوازندگی همزمان چهار ساز مختلف به همراه آواز و اجرای قطعات جَز یا جاز شرقی به این شیوه خاص است. شهروز نوروزی ضمن فعالیت در زمینه اجرای موسیقی، موسیقی درمانگر نیز هست که این موضوع باعث شناخت بهتر او از عملکرد موسیقی روح و روان انسان شده و ژانر خاص او را به این لحاظ نیز زیبا و سازنده می‌نماید.

منبع: 

اختصاصی موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

آلبوم «یار» با صدای رسا رضائی منتشر شد

15 آوریل 2018
بدون نظر

با نه قطعه و سروده‌های کلاسیک و معاصر

آلبوم «یار» با صدای رسا رضائی منتشر شد

موسیقی ما آلبوم «یار» با صدای «رسا رضائی» منتشر شد. این آلبوم شامل نه قطعه به نام‌های به سوی تو، یار، بارون، شبیه تو نیست، برفت، جعبه سیاه، لحظه‌ها، یادم نرفته و ساقی است. شعر و ترانه‌های این آلبوم از سروده‌های حافظ شیرازی، رهی معیری، عبدالله فاطمی، رضا آقایی و سپیده قشلاقی انتخاب شده است. رسا رضایی، خشایار درخشان، مسعود افجه‌ای و مهدی علی‌بخشی هم آهنگساز و تنظیم قطعات آلبوم یار را انجام داده‌اند. خشایار درخشان و مسعود افجه‌ای هم در بخش میکس و مستر این آلبوم حضور دارند.
 
اما با رضایت و درخواست رسا رضائی قطعات این آلبوم برای انتشار رایگان در اختیار مخاطبان سایت «موسیقی ما» قرار گرفته که از این صفحه می‌توانید دانلود کنید.

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان