سمینار «نسل ما و موسیقی» با سخنرانی پویا نیک‌پور

23 می 2018
بدون نظر

به همت مجموعه «شهرصدای پارسیان» برگزار می‌شود

سمینار «نسل ما و موسیقی» با سخنرانی پویا نیک‌پور

موسیقی ما – پویا نیکپور (آهنگساز و رهبرارکستر) روز جمعه چهارم خرداد‌ماه به میزبانی مجموعه «شهر صدای پارسیان» سمینار تخصصی «نسل ما و موسیقی» را برگزار می‌کند.
 
آیدین الفت، مدیر مجموعه «شهر صدای پارسیان» با اعلام خبر برگزاری سمینار «نسل ما و موسیقی» می‌گوید: «پویا نیکپور از جمله هنرمندانی است که در سوابق کاری او رهبری ارکستر کنسرت و آهنگسازی آثار بسیاری از خوانندگان شناخته شده پاپ کشورمان وجود دارد. از این‌رو تصمیم گرفتیم با در نظر گرفتن این فعالیت‌های درخشان، کارگاه‌های آموزشی را به میزبانی مجموعه برگزار کنیم که برپایی «کارگاه موسیقی جَز» و کارگاه «رهبری ارکستر کنسرت موسیقی پاپ» از جمله برنامه‌های آینده ما است. اما پیش از برگزاری این کارگاه‌ها قرار است سمینار تخصصی به نام «نسل ما و موسیقی» برگزار شود که تصور می‌کنم ‌تواند به دلیل سرفصل‌های مطرح شده مورد توجه مخاطبان قرار گیرد.»
 
این صدابردار درباره جزئیات سمینار توضیح می‌دهد: «تنوع ذائقه موسيقى در ادوار مختلف»، «تأثير نبود يك رسانه معتبر در موسيقى»، «نبود كپى‌رايت در موسيقى ايران»، «وجود موانع مختلف در بحث موسيقى»، «تأثير تكنولوژى بر موسيقى»، «كمرنگ شدن چهره‌هاى معتبر موسيقى» و «معرفى دوره‌هاى آموزشى جديد  مهندسی صدا» به سرپرستی من از جمله موضوعاتی است که در این سمینار مورد توجه قرار خواهد گرفت.»
 
الفت در پایان صحبت‌هایش بیان می‌کند: مجموعه «شهرصدای پارسیان» به هیچ عنوان دنباله‌روی روش متداول و سنتی آموزشگاه‌ها و مراکز تولید آثار موسیقایی نیست. ما به دنبال تغییر فرهنگِ دید به موسیقی و حوزه مهندسی صدا هستیم که بتواند نگرش مخاطبان به موضوع مهم «صدا در موسیقی» که هنوز با استاندارهای جهانی فاصله دارد، تغییر دهد. در این راه برنامه و فعالیت‌های جدیدی را در حوزه آموزش و پژوهش آغاز کرده‌ایم که به زودی جزئیات آن اعلام خواهد شد.»
 
سمینار«نسل ما و موسیقی» به سخنرانی پویا نیکپور ساعت ۱۷ روز جمعه چهارم خرداد ماه در مجموعه «شهرصدای پارسیان» به آدرس خيابان مطهرى، خيابان ميرعماد، خيابان دوم، پلاك ٢٢، ساختمان سَدا برگزار می‌شود.
 
ورود براى عموم آزاد و رايگان است اما علاقه‌مندان به علت محدوديت فضا باید قبل از حضور، نسبت به ثبت نام خود از طریق شماره تلفن ٨٨٧٦٠٠٠١ اقدام کنند.

منبع : موسیقی ایرانیان

پاییزی که بعد از گذر از زمستان به بهار نمی‌رسد

23 می 2018
بدون نظر

رضا انسان آلبوم «پاییز تا پاییز» را منتشر کرد

پاییزی که بعد از گذر از زمستان به بهار نمی‌رسد

موسیقی ما – آلبوم «پاییز تا پاییز» با آهنگسازی، تنظیم و نوازندگی «رضا انسان» شامل قطعاتی چون «پاییز»، «پیاده رو»، «رقص رنگ‌ها»، «موج سرما»، «سوگ مشکاتیان»، «جاده»، «شادمانی عصرگاهی»، «زمستان» و «تکرار از آغاز» در دستگاه چهارگاه منتشر شد. این آلبوم شامل قطعاتی برای گروه سازهای ایرانی و بداهه نوازی تار است.

رضا انسان در حاشیه آلبوم خود نوشته است: «پاییز تا پاییز، شرح پاییزی است که پس از گذر از زمستان به بهار نمی‌رسد و دوباره به پاییز بازمی‌گردد. روایتی است موسیقایی با نغمات سنتی و کلاسیک ایران، با گذر از دریچه ذهن یک نوازنده و آهنگساز که در جامعه ایران کنونی زندگی می کند. حضور در عصر فن آوری و شتاب، نتوانسته تاثیری بر علاقه و پایبندی او به سنت موسیقی ایران بگذارد. او گوشه هایی از زندگی، نگاه و علاقه اش را در قطعات این آلبوم روایت کره است. .

صمد برقی (کمانچه و کمانچه آلتو)، علی فربودنیا (نی و سه تار)، امیر آرش قاسمی (سنتور و عود)، سیامک برقی (تنبک و دایره)، مرجان خوش اندام (دف و دایره)، رضا انسان (بم تار، تار و سه تار)، مرتضی جلیلی و مهدی علوی (سه تار) هنرمندانی هستند که در این آلبوم که در استودیو آوای پردیس توسط حمید شاه میرزایی ضبط و میکس شده است، ساز نواخته اند. همچنین ۳ قطعه این آلبوم در استودیو پاپ توسط امید اصغری میکس و مسترینگ شده است.

رضا انسان متولد سال ۱۳۶۰ در نیشابور، فارغ التحصیل رشته مهندسی برق، از سال ۷۶ آموزش موسیقی را نزد اساتیدی همچون محمد شمس آبادی، احمد بیان، محمود اسکندری، مازیار شاهی، حسن کیانی نژاد، استاد هوشنگ ظریف، مجید درخشانی، مهدی ترکمن، فرهاد رجبی، بهمن بهمرام و قاسم رحیم زاده آغاز می کند.

منبع : موسیقی ایرانیان

علی ترابی: زمان پوست‌اندازی دفتر موسیقی فرا رسیده است

22 می 2018
بدون نظر
موسیقی ما – «علی ترابی» چند ماهی است که به عنوان مدیر کلِ‌ دفتر موسیقی جایگزین «فرزاد طالبی» شده است. او سال‌ها قبل نیز مدتی متصدی این پست بود و به عنوان مدیر انجمن موسیقی نیز فعالیت می‌کرد و فعالیت‌هایی نیز در جشنواره‌های مختلف داشت. «ترابی» اما روزهای سختی در پیش دارد؛ همان‌طور که لابد مدیرانِ پیشین‌اش داشتند؛ مدیریت بر فضای پرچالش و همواره پرحاشیه‌ی موسیقی با بودجه‌ی اندکی که در اختیارِ این نهاد است، قطعا کار ساده‌ای نیست. در این گفت‌وگو با او درباره‌ی تمام مسایلِ مربوط به موسیقی سخن گفته‌ایم. درباره‌‌ی جشنواره‌ی موسیقی فجر که گویا حالا چند سالی است اهالی موسیقی به آن حساس‌تر شده‌اند، درباره‌ی مجوزها و سیاست‌هایی که برای حمایت از موسیقی نواحی و سنتی دارد. او اما تاکید دارد که دفتر موسیقی وزارت ارشاد اندک اندک تلاش خواهد کرد تا از تصدی‌اش بر موسیقی بکاهد و آن را به خود هنرمندان واگذار کند. ترابی وعده‌ی حمایت از بخش خصوصی را نیز می‌دهد و سهولتِ جریانِ دریافتِ مجوزها. این اولین گفت‌وگوی ما با اوست و در حالی که آرزو داریم بعد از پایانِ دورانِ‌ مدیریتش از چگونگی تحقق تمامی وعده‌هایش با او بگوییم:
 
 

  • * معمولاً مدیران وقتی در منصبی قرار می‌گیرند،‌ نیازمند فرصتی هستند تا خودشان را با شرایط‌ منطبق کنند. شما البته پیش از این مدتی به عنوان سرپرست دفتر موسیقی و همچنین مدیر انجمن موسیقی فعالیت داشته‌اید. برآیندتان از شرایط فعلی این دفتر چیست؟

همان‌طور که اشاره کردید، دفتر موسیقی برای من محیط غیرآشنایی نبوده و طبیعتاً در این سال‌ها هم چندان از فضای موسیقی دور نبوده‌ام؛ اما روزی که من از دفتر موسیقی رفتم، شرایط فرهنگی کشور نسبت به شرایط کنونی بسیار متفاوت بود و این مسأله تأثیرات خودش را در تمامی حوزه‌ها گذاشته است. ابتدا باید از زحمات‌ مدیران پیشین تشکر کنم که همه‌شان زحمات بسیاری کشیدند و هر کدام نکات برجسته‌ی خودشان را دارند.
 

  • * منظورتان آقایان میرزمانی، ارجمند و طالبی است؟‌ از نظر شما ویژگی‌های هر کدام از این افراد چه بود؟

آقای «میرزمانی» با نجابت اخلاقی‌شان مؤثر بودند. آقای «ارجمند» با جسارت و ایده‌هایشان تأثیرگذار بودند و آقای طالبی با طمأنینه توانستند آرامش را به این دفتر بازگرداندند. این دوستان همه به نوبه‌ی خودشان زحمت کشیدند و حالا چند صباحی نوبت من است.
 

  • * اشاره کردید که از آن زمان تاکنون، تفاوت‌های بسیاری در حوزه‌ی فرهنگی رخ داده است. در این باره توضیح می‌دهید؟

روزی که من از دفتر موسیقی رفتم، اقبال به موسیقی سنتی و اصیل ما بسیار بیشتر بود. حتی از لحاظ کمی، تعداد کنسرت‌های موسیقی اصیل -با فاصله‌ای اندک- از تعداد کنسرت‌های پاپ بیشتر بود. در طول سال‌های گذشته اما ذائقه‌ها خیلی سهل‌پسندتر شد. این مسأله که به نظر می‌رسد تنها هم مختص ما نیست و روندی جهانی پیدا کرده و تنها معلول‌ سیاستی خاص هم نیست، باعث شده تا نسبت تولید آلبوم‌های موسیقی و تک‌قطعه‌ها در حوزه‌ی موسیقی سنتی، کلاسیک و نواحی بسیار کمتر از موسیقی‌های دیگر باشد. همان‌طور که در تمام دنیا غلبه بر موسیقی‌های سبک‌تر است، این اتفاق در کشور ما هم رخ داده. در واقع می‌توان گفت موسیقی عامه‌پسند خودش را تثبیت کرده و با افزایش سرمایه‌گذاری، بحث تجاری در آن بسیار پررنگ‌تر شده است. هم‌اکنون تعداد سالن‌‌ها تغییری نکرده؛ اما تعداد رخدادهای موسیقی در حوزه‌ی پاپ بسیار بیشتر شده است. علاوه بر آن، بحث «ستاره» یا به اصطلاح «سلبریتی» در حوزه‌ی موسیقی پاپ بیش از قبل نمود پیدا کرده است.
 

  • * خب این ماجرا معلول‌ چه شرایطی است؟‌

بخشی از آن طبیعی است و اجتناب‌ناپذیر و بخشی دیگر به علت عدم حمایت و توجه کافی به بخش‌های دیگر. همین مسأله باعث شده تا بخشی از موسیقی‌های غیرپاپ برای اینکه بتوانند روی پای خود بایستند، به کنسرت اتکا کنند و از آنجا که کنسرت در سالن‌های کوچک جواب نمی‌دهد، باید به سالن‌های بزرگ بروند. مسأله اینجا شکل می‌گیرد. موسیقی سنتی و نواحی مخاطبی به اندازه‌ی سالن‌های بزرگ ندارد و بنابراین فعالان آن عرصه ناگزیرند تا کار خود را به سلیقه‌ی مخاطب پاپ نزدیک کنند. به همین خاطر است که اجرا در سالن‌های بزرگ، پیشبردی برای موسیقی سنتی به وجود نیاورده و لزوماً مخاطبان زیاد در این کنسرت‌ها به تغییر ذائقه و سلیقه‌ی شنیداری‌ مخاطبان منجر نشده است.
 

  • * این‌همه چهره و ستاره در حوزه‌ی موسیقی پاپ در این مدت‌زمان کوتاه چگونه شکل گرفته است؟ این سؤال را از این جهت می‌پرسم که به نظر می‌رسد این روند به خود فعالان موسیقی پاپ هم ضربه وارد و همه‌چیز را در آن غیرقابل پیش‌بینی کرده است.

ببینید امروز فعالیت در حوزه‌ی موسیقی پاپ راحت‌تر شده؛ چون دنیا عوض شده و تجهیزات تغییر کرده است. طیف زیادی از هنرمندان جوان کار تولید می‌کنند و آثارشان به راحتی شنیده می‌شود. جالب اینکه این افراد خیلی هم منتظر نمی‌مانند که کارهایشان از مجاری رسمی منتشر شود.
 

  • * این خوب است یا بد؟

معایب و محاسن خودش را دارد.
 

  • * اما به گواه اهل فن، موسیقی پاپ ما هم در این سال‌ها با یک سقوط کیفی همراه بوده است.

در این مورد با شما موافقم. اگر بخواهم در مورد سطح کارها -به خصوص در حوزه‌ی شعر که قابل استنادتر است- صحبت کنم، می‌بینیم که روند رو به جلویی نداشته‌ایم. تعداد زیادی از ترانه‌هایی که برای شورای شعر فرستاده می‌شود، به اندازه‌ای سطحی است که اصلاً بحث کیفی در آن معنایی ندارد و بحث بر سر این است که چه تعداد غلط املایی و نگارشی در آن هست!
 

  • * البته که ترانه یک معضل بزرگ در موسیقی امروز ایران است. اما آیا می‌توان از آن انتظار قدرتمندی یک شعر کلاسیک را داشت؟

نمی‌توان انتظارات فنی شعر را از ترانه داشت. چون گاهی بر اساس ملودی نوشته می‌شود. اما این نمی‌تواند باعث شود که هیچ ترتیب و آدابی در آن لحاظ نشود. مشکل این است که مجوز این آثار را از ارشاد می‌خواهند و ما روی لبه‌ی یک تیغ هستیم. یعنی اگر مجوز صادر نشود، محکوم می‌شویم که جلوی آزادی هنری را گرفته‌ایم و اگر صادر کنیم، این معنا تلقی می‌شود که این مجوز، معنای زیبایی‌شناختی هم دارد؛ که مطلقاً این‌طور نیست. ما سال‌ها است که در وزارت ارشاد از شاخص‌های زیبایی‌شناسی فاصله گرفته‌ایم.
 

  • * چرا؟ آیا‌ دستگاهی که مجوز می‌دهد نمی‌تواند روی کیفیت‌ آثار تأثیرگذار باشد؟

ماهیت وظیفه‌ی ما این اجازه را نمی‌دهد. ضمن اینکه تمام پیشرفت‌های هنری در شکستن معیارهای گذشته رخ داده است. هیچ فکر کرده‌اید که اگر ما بخواهیم روی معیارهای سخت‌گیرانه بایستیم، خروجی چه خواهد شد؟ این روزها شرایط کاملاً عوض شده و ما با توجه به شرایط باید تصمیماتی متفاوت بگیریم.
 

  • * من ناگزیرم بار دیگر سؤالم را تکرار کنم. به‌هرحال ممیزی زمانی معنا پیدا می‌کند که روی کیفیت کار تأثیر بگذارد؛ وگرنه ممیزی شعر حافظ و سعدی چه معنایی دارد؟

ببینید در دوره‌ای آلبوم‌ها بعد از انتشار، از لحاظ کیفی درجه‌بندی می‌شدند. این در تاریخ هنر بی‌سابقه است. تاریخ هنر مملو از کارهایی است که بعد از صد سال فهمیده‌اند که چه شاهکاری بوده یا برعکس. شما با هیچ توان کارشناسی نمی‌توانید سرنوشت زیبایی‌شناسی یک اثر را تعیین کنید. کاملاً بدیهی است که این مسأله کار نادرستی است. ضمن آنکه حتی تعیین کیفیت صدای یک خواننده، نسبتی با آنچه در صحنه انجام می‌شود، نداشته و با تمام سخت‌گیری‌ها این مسائل وجود دارد. باید امکان برگزاری کنسرت‌های بیشتری فراهم شود تا حق انتخاب بین رویدادهای مختلف وجود داشته باشد. هیچ کس نمی‌تواند ثابت کند که کاری قوی‌تر است یا نه. اینها فرمول‌بندی مشخصی ندارد.
 

  • * موسیقی سنتی این روزها وضعیت غم‌انگیزتری -لااقل به لحاظ مخاطب- دارد. آیا دفتر موسیقی تمهیدی برای جان گرفتن دوباره این موسیقی دارد؟

به نظر من این مسأله تنها محدود به ایران نیست. شما اگر به مهد موسیقی کلاسیک هم بروید، مشاهده می‌کنید که مخاطبان‌ کنسرت‌های کلاسیک، افراد میان‌سال یا مسن هستند و مخاطبان جوان در آن کمتر حضور دارند. به همین خاطر است که این روزها ارکستر سمفونیک‌های دنیا کارهای سبک‌تری را هم اجرا می‌کنند. می‌خواهم بگویم این اتفاق در فرهنگ جهانی نیز رخ داده و خوب یا بد، جریان‌های دولتی نمی‌توانند درباره‌ی آن تصمیم بگیرند. با این وجود، دفتر موسیقی -که از توان‌ اندکی به لحاظ سرمایه‌گذاری و اجرایی برخوردار است- باید توان خود را برای توسعه‌ی این موسیقی صرف کرده و توجه به معیارهای اقتصادی، مارکتینگ یا رقابت با بخش خصوصی را کنار بگذارد؛ چون نه می‌تواند در آن بخش موفق شود و نه به صلاح موسیقی است. به بیان دیگر، وظیفه‌ی دستگاه‌های فرهنگی این است که هر کجا که بخش خصوصی به دلایل محتلف از ورود به آن اجتناب می‌کند، ورود کرده و در جایی که بخش خصوصی فعال است و امتحان خود را پس داده‌، در حد نظارتی و تعریف‌شده‌ی قانونی وارد شود و سنگ جلوی پایشان نگذارد. برای ما حمایت از موسیقی نواحی و کلاسیک در اولویت است.
 

  • * این حمایت‌ها شامل چه چیزی است؟ مثلاً اگر قرار باشد فلان استاد در تالار وحدت به اجرای برنامه بپردازد، در هزینه‌ی سالن یا اعطای مجوز تسهیلاتی قائل می‌شوید؟

خوشبختانه اساتید موسیقی ما در طول زندگی‌شان وارسته‌تر از این هستند که به دستگاه‌های دولتی نیاز داشته باشند و علاوه بر آن، مخاطبان خودشان را به اندازه‌ای دارند که مشکلی از این جهت نداشته باشند؛ اگرچه به اندازه‌ای که شایسته است، از مواهب هنرشان برخوردار نبوده‌اند. بودجه‌ی بسیار اندکی در اختیار دفتر موسیقی است و ما در نظر داریم اگر قرار است حمایتی انجام شود، در این راستا باشد. گاهی در اعزام هنرمندان به خارج از کشور یا حضور هنرمندان خارجی در ایران دیده شده که از گروه‌ها و سبک‌هایی حمایت شده که چندان نیازی به این مسأله نداشته‌اند. ما باید به این گروه‌ها کمک کنیم تا مسیرشان را بروند و مشکلی برایشان ایجاد نکنیم و از سوی دیگر، تمرکزمان را روی حمایت از موسیقی نواحی و اصیل بگذاریم.
 

  • * مسأله‌ی من بیشتر مسأله‌ی مجوز است.

سال‌ها است که موسیقی بی‌کلام دیگر برای بررسی به شورا نمی‌رود. با این حال، به گمان من موعد یک پوست‌اندازی برای دفتر موسیقی فرا رسیده و ما باید برای موسیقی جدی، خودمان کار را سهل‌‌تر کرده و اعتماد بیشتری به هنرمندان داشته باشیم. از دیگر سو، در حوزه‌ی موسیقی جدی سعی خواهیم کرد تا نه‌تنها اساتید بلکه موسیقی‌دانانی که در حوزه‌ی بدنه و میانی هستند، کارهایشان به تدریج به شورا نرود و با سهولت انجام شود و جز در حوزه‌ی شعر، به تدریج نقش دفتر موسیقی را کم‌رنگ کنیم؛ به‌خصوص اینکه بحث زیبایی‌شناسی و معیارهای هنری چندان در جریان مجوز دخیل نیست.
 

  • * موسیقی نواحی همواره یکی از چالش‌های مهم دفتر موسیقی بوده است. ما از یک طرف با گستردگی بسیار در این حوزه مواجهیم و از سوی دیگر، با هنرمندانی که جزء آخرین راویان موسیقی مناطق خویش هستند و نیازمند حمایت. همین هم کار را دشوار می‌کند.

بخشی از این روند طبیعی است. وقتی عرضه‌ای هست که تقاضایی برای آن وجود ندارد، حفظ کردن آن دشوار می‌شود؛ به‌خصوص اینکه متأسفانه رسانه‌های فراگیر ما و شبکه‌های مجازی همه در خدمت ترویح موسیقی‌ای هستند که نسبتی با موسیقی نواحی ندارد. سیاست ما حمایتی است اما تداوم حمایت برای همیشه هم غیرممکن است. البته ماجرا به این بدی مطلق هم نیست. من در جشنواره‌ی نواحی و جوان، جوانان و نوجوانانی را می‌بینم که در سنین پایین مشغول آموزش این موسیقی هستند و همین مسأله، مایه‌ی امیدواری است. به جرات می‌توانم بگویم که در آینده، در بسیاری از سازها اگر وضع‌مان بهتر نباشد، بدتر نخواهد بود. البته این نوازندگان به‌طور قطع، جریان‌ساز و تأثیرگذار نیستند و نمی‌توانند ذائقه‌ی عمومی جامعه و حتی منطقه‌ی خودشان را عوض کنند. شاید عشق و علاقه‌ی خاص در یک خانواده یا منطقه است که باعث می‌شود نوجوانانی به آموزش این سازها روی بیاورند.

مسأله اما کمی پیچیده‌تر است؛ در موسیقی نواحی، جهان‌بینی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. تکنیک را می‌شود آموزش داد. این تفکرِ نهفته در این موسیقی است که این روزها دارد از دست می‌رود؛ کما اینکه برخی از این نوازندگان جوان با وجود آنکه تکنیک خوبی دارند،‌ اما از هویت خودشان فاصله گرفته‌اند و بدون آهنگساز خوب و داشتن پیشینه‌ی فرهنگی، خواه ناخواه وارد گروه‌هایی می‌شوند که نه شهری هستند و نه روستایی. در بهترین حالت، موسیقی نواحیِ شهری شده را اجرا می‌‌کنند.
 

  • * دفتر موسیقی مدتی است که برای تک‌آهنگ‌ها مجوز صادر می‌کند و به سایت‌های مجاز دستور داده که بدون مجوز امکان انتشار هیچ قطعه‌ای را ندارند.‌ با توجه به آنکه روند مجوز معمولاً روندی دشوار است، این سیاست ترغیب‌کننده و حمایت‌کننده‌ی رسانه‌های خارج از کشور نیست؟

اگر سهولت دسترسی به آن سایت‌ها را با ضوابطی که باید رعایت کنیم مقایسه کنیم، می‌توان این‌طور تعبیر کرد؛ اما به‌هرحال ما در چارچوب یک‌سری قوانین فعالیت می‌کنیم. کسانی که تک‌قطعه منتشر می‌کنند، چشم‌اندازشان اجرای صحنه‌ای است و برای این کار باید مجوز بگیرند. البته من موافق نیستم که در این مسیر معطل شوند. خوشبختانه هم‌اکنون در حوزه‌ی شعر به‌روز هستیم و در حوزه‌ی موسیقی با حداقل سخت‌گیری ممکن این کار انجام می‌شود.
 

  • * واقعاً سخت‌گیری اندک است؟

بله! به خصوص اینکه این امکان وجود دارد تا خود هنرمندان به‌تنهایی و بدون عبور از مسیر شرکت‌ها هم مجوز بگیرند و این کار را ساده‌‌تر کرده است. هر فرد حقیقی می‌تواند برای چند قطعه تقاضای مجوز کند. من خودم با بسیاری از آثاری که مجوز داده می‌شود، نمی‌توانم ارتباط برقرار کنم؛ اما من تعیین‌کننده نیستم و معتقدم که بسیاری از کارها به‌تدریج اصلاح می‌شوند و کسانی که موفق‌ترند، باقی می‌مانند. با همه‌ی اینها، یک‌سری خط‌قرمز وجود دارد که روی آنها بسیار جدی هستیم. چون عدم توجه به آن در حوزه‌ی کلان، می‌تواند آسیبی به موسیقی جدی بزند که اصلاً قابل مقایسه با مزایایش نیست. ممکن است بی‌توجهی حتی به فعالیت‌های موزیسین تک‌نواز ما و سولیستی که در خانه‌اش کار می‌کند هم ضربه وارد کند و از سخت‌گیری‌های افراطی که ممکن است به وجود بیاید، لطمه می‌بیند.
 

  • * مجوز برای تک‌قطعه‌ها باقی می‌ماند؟

حتماً.
 

  • * و کسانی که مجوز نمی‌گیرند؟

خودتان می‌گویید مجوز نمی‌گیرند. این افراد ممکن است کار خودشان دچار مشکل شود. طبق مقررات ما، تمام اهالی موسیقی چه آنها که مجوز دریافت می‌کنند و چه آنها که نمی‌کنند، فعالیت‌هایشان باید در داخل کشور باشد. اگر این اتفاق رخ ندهد، مسائل بعدی به خودشان ارتباط دارد. به‌خصوص اینکه درباره‌ی برخی مسائل، خارج از دفتر موسیقی تصمیم‌گیری می‌شود. به هر صورت، دستگاه‌های نظارتی روی شبکه‌های فارسی‌زبان ماهواره‌ای حساسیت دارند و خارج از دفتر موسیقی برای آن تصمیم‌گیری می‌شود.
 

  • * خب شما توضیحاتی برای سهولت روند مجوز دادید؛ اما هنوز مسائلی وجود دارد مثل زمان که برخی با وجود مشکلات‌ احتمالی، ترجیح می‌دهند به سمت گرفتن مجوز نروند.

یکی از اهداف‌مان این است که دخالت نیروی انسانی را کمتر کنیم. سامانه‌ی جدیدی راه افتاد که دیگر نیاز به مراجعه‌ی هنرمند به کتابخانه‌ی ملی نیست. حتماً در ادامه‌ی کار این سامانه‌ها را افزایش می‌دهیم تا کسانی که در شهرستان هستند، از همان امکاناتی استفاده کنند که کسی که در نزدیکی دفتر موسیقی سکونت دارد. هدف ما این است که به تدریج به سمتی برویم که روی یک‌سری شوراها -که در زمان خودشان حتماً کارایی داشته‌اند- بازنگری کنیم. شاید باید ترکیب شورا را عوض کنیم. خیلی کارها اصلاً نیاز به شورا رفتن ندارد. حتی در نظر داریم بخشی از بررسی‌ها را به خارج از حوزه دولتی بسپاریم تا اعتماد بیشتری در صنف به وجود بیاید. قطعاً این قول را می‌توانم بدهم که سرعت کار به شکل بسیار محسوس، بالا خواهد رفت.
 

  • * دفتر موسیقی تصمیم ندارد در حوزه‌ی کنسرت‌ها وارد عمل شود؟ چرا مخاطب باید بلیت 200 هزار تومانی بخرد و خواننده حتی قدرت ژوست خواندن هم نداشته باشد و سراسر فالش بخواند؟

خب من این سؤال شما را با سؤال جواب می‌دهم. کجای دنیا مجوز کیفی داده می‌شود‌؟ همه‌جا مکانیزم عرضه و تقاضای فرهنگی وجود دارد که درست است و اگر کسی بد می‌خواند و بلیت گران می‌فروشد، بازخوردش را می‌بیند و خودش را تصحیح می‌کند. ما عرضه‌ی زیادی نداشته‌ایم و این باعث به هم‌خوردن تعادل شده است. از نظر قانونی، دفتر موسیقی حق ورود به مسأله‌ای چون قیمت بلیت را ندارد و در نهایت، باید سازمان تعزیرات و سازمان حمایت از مصرف‌کننده مکانیزمی در این خصوص تعریف کنند که آن هم کار بسیار سختی است. از سوی دیگر باید به تهیه‌کننده‌ها هم حق داد. شرکتی با یوروی 4 هزار تومانی برای ده اجرا هنرمندی خارجی را به ایران دعوت کرده و حالا قیمت یورو دوبرابر شده است و چند استان هم اجازه‌ی برگزاری کنسرت را نمی‌دهند. همه اینها مشکلاتی غیرقابل پیش‌بینی ایجاد می‌کند. کنسرت‌گزاران هم باید از ثباتی برخوردار باشند. جامعه‌ی مخاطب هم باید اگر در کاری کیفیت نمی‌بیند، از آن استقبال نکند. اما در اینجا همه‌چیز در هاله‌ای از تعارف است!
 

  • * این روزها شایعاتی شنیده می‌شود که برخی شورای شعر را دور می‌زنند! این صحبت‌ها تا چه حد صحت دارد؟

غیرممکن است! همه‌ی کارها روی سامانه می‌رود و قابل کم و زیاد کردن نیست. برخی مدعی‌اند که بعضی آثار با اغماض بیشتری بررسی شده، من می‌گویم ممکن است. برخی می‌گویند عده‌ای کسانی را واسطه کرده‌اند تا راحت‌تر مجوز بگیرند، من می‌گویم ممکن است. این اتفاقات در حوزه‌ی امور انسانی ممکن است؛ ‌ولی اینکه کاری در شورای شعر نرود و مجوز بگیرد، هرگز امکان‌پذیر نیست.
 

  • * آقای ترابی اساس‌نامه‌ی جشنواره چه شد؟

من قبل از اینکه به دفتر موسیقی بیایم، در حوزه‌ی مطالعات و برنامه‌ریزی معاونت هنری فعال بودم و ما کارمان روی اساس‌نامه را بر اساس مأموریتی که به ما داده شده بود، از همان‌جا شروع کرده ‌بودیم. اما من انتظار هیچ معجزه‌ای از هیچ آیین‌نامه‌ای ندارم. اگر بهترین آیین‌نامه را هم داشته باشیم اما مجریان متناسب با آن آیین‌نامه نباشند، اتفاقی نخواهد افتاد و در وضعیت بدون‌ آیین‌نامه هم اگر خوب کار شود، به این معنا نیست که خروجی کار بد خواهد بود. اما این بدون شک یک نقص بزرگ است که جشنواره بعد از این همه مدت، یک آیین‌نامه ندارد.
 

  • * اما گویا جریان منتقدان به این آیین‌نامه بسیار امیدوارند.

بله. من هم دیده‌ام خیلی‌ها با امیدواری می‌گویند که اگر آیین‌نامه اجرایی شود،‌ فلان اتفاقات دیگر تکرار نخواهد شد. البته در این مسأله هم با یکدیگر اختلاف دارند. به‌هرحال فقط می‌خواهم بگویم با حسن نیت روی این آیین‌نامه کار شده است.
 

  • * برای نگارش این آیین‌نامه با خود اهالی موسیقی هم مشورت شده است؟

ما از قبل دو آیین‌نامه داشتیم؛ یکی منتسب به منتقدان و یکی دفتر موسیقی. منتقدان دل‌مشغولیت شفاف‌سازی داشتند و آیین‌نامه دفلتر موسیقی مستند کردن آن چیزی بود که در این سال‌ها انجام شده است. علاوه بر آن، یکی از اساتید موسیقی هم آیین‌نامه‌ی پیشنهادی خودشان را به ما دادند. حالا ما آیین‌نامه‌ای داریم که کاملاً متفاوت از این سه است و در عین حال تلاش شده تا روند دموکراتیک خِرد جمعی در آن لحاظ شود. این آیین‌نامه از نظر دفتر موسیقی نهایی است و از آنجا که وزارت ارشاد به دنبال یک وحدت رویه در حوزه‌ی کلی آیین‌نامه‌‌ای است، منتظر تأیید وزارت‌خانه‌ایم تا آن را اعلام کنیم.
 

  • * بخش‌هایی از این آیین‌نامه را توضیح می‌دهید؟

مثلاً اینکه انتخاب دبیر از حوزه‌ی یک فرد خارج است و جمعی درباره‌ی آن تصمیم‌گیری می‌شود. گروه دیگری به ارزیابی جشنواره خواهند پرداخت و هیچ فرد مشترکی میان اعضای انتخاب دبیر و شورای ارزیابی نیست. پیش‌بینی شده که امور باید گزارش شود و شفافیت درباره‌ی امور اجرایی اعمال شود. علاوه بر آن، نحوه‌ی انتخاب گروه‌های موسیقی بر اساس مکانیزمی که در نظر گرفته شده، تابع سلیقه‌ی هیچ فرد خاصی نیست.
 

  • * نقش دبیر در این میان چیست؟

رویکرد و تِم اصلی جشنواره را دبیر تعیین می‌کند. دبیر یک وزنه‌‌ی سنگین در جشنواره است و این آیین‌نامه نباید این‌طور انگاشته شود که دبیر کسی نیست جز کارگزاری که باید تصمیم دیگران را اجرایی کند. همچنین اینکه دبیر با چه مناسباتی انتخاب می‌شود و دوره‌ی دبیر چه‌قدر باید تمدید شود، در این آیین‌نامه ذکر شده است.
 

  • * دبیر انتخاب شده است؟

با اطمینان می‌گویم نه! من هم پیشنهاداتی دارم اما نهایی نیست.
 

  • * اما تا زمان جشنواره فرصت زیادی باقی نمانده است.

با شما موافقم. در دفتر موسیقی کار ما تمام شده؛ اما وزارت ارشاد می‌خواهد جشنواره‌ها با یک وحدت رویه برگزار شود و باید به جمع‌بندی برسد.
 

  • * می‌دانید این روزها انتقادات بسیاری به تالار وحدت وارد است؟

بله؛ من هم در جریان انتقادات هستم و نظر خودمان را هم رسماً به مدیریت محترم بنیاد اعلام کرده‌ایم. حساسیت‌هایی در مجوز دادن به اجراهای تالار وحدت خواهیم داشت و به هر کاری در تالار مجوز نخواهیم داد. مدیر بنیاد هم اعلام کرده که دیگر تقاضای تمام گونه‌های موسیقی را نمی‌پذیرند و یک همراهی از این نظر به وجود آمده است.
 

  • * آقای ترابی شما تا به حال در جشن‌های موسیقی ما شرکت داشته‌اید؟

نه متأسفانه تنها گزارش‌ها را دیده‌ام.
 

  • * چه برنامه‌ای برای حمایت از برنامه‌هایی از این دست در بخش خصوصی دارید؟

من در صحبت‌هایم گفتم هر جا بخش خصوصی کار خود را به درستی انجام دهد، باید از شبیه‌سازی آن در بخش دولتی جلوگیری و به برگزاری هرچه بهتر آن کمک کنیم. فکر می‌کنم برگزاری این جشن پاسخ به نیازی بوده که شکل گرفته و مثل هر اتفاق دیگری موافقان و مخالفان خود را خواهد داشت؛ اما چه خوب که بخش خصوصی این کار را انجام داده است. این اتفاق باعث می‌شود این حرکت، اعتبار بیشتری در صنف داشته باشد. نکته‌ی مثبت‌ دیگر این جشن این است که امکان تصحیح خودش را خواهد داشت و مثل سیاست‌های دولتی خشک نیست که از بالا به پایین باشد و تعصب یا جبهه‌گیری خاصی در آن وجود داشته باشد. فکر می‌کنم «جشن موسیقی ما» به عنوان موفق‌ترین رخداد رقابتی بخش خصوصی غیرقابل انکار است. البته بخشی از انتخاب‌های این بخش به سمت مخاطب گرایش دارد؛ ولی اینها در سیاست جشن موسیقی ما است و قابل احترام. هرچه این رویدادها را به بخش خصوصی بسپاریم، بهتر است.
 

  • * جایزه‌ی باربد همچنان ادامه خواهد داشت؟

بستگی به رویکرد دبیر جشنواره دارد و اتفاقی که برای جشنواره بعد بیفتد. جشنواره‌ی موسیقی معطوف به یک سیاست واحد نیست و حتماً دبیر روی آن تصمیم می‌گیرد.

منبع : موسیقی ایرانیان

کنسرت هنرجویان با آثاری از «حمید متبسم» و «سمیرا گلباز» برگزار می‌شود

22 می 2018
بدون نظر

در شهرهای کارلسروهه، هرلن و زوریخ

کنسرت هنرجویان با آثاری از «حمید متبسم» و «سمیرا گلباز» برگزار می‌شود

موسیقی ما – کنسرت هنرجویان با آثاری از «حمید متبسم» و «سمیرا گلباز» در شهرهای کارلسروهه، هرلن و زوریخ برگزار می‌شود.

در این برنامه‌ها، نیما نوری، محسن حسینی،‌ سینا صادقی‌کیا، ایمان شیرازی، محسن موجه، سنک مزگرد، یداله حیدرزاده،‌ بهداد صادقیان،‌ فؤاد قلی‌نژاد،‌ مهدی اعتماد رضایی،‌ سمیه رحیمیان، محسن فریدونی،‌ حسین امیرعابدی و منوچهر طلایی، تار خواهند نواخت. سینا فاخری، علی رضایی،‌ علی سلیمانی، علی هاشمی، مونا هاشمی،‌ علی بابایی،‌ روزبه مطیعا، وحید انصاری، سپیده نایمی، سالومه مبارکی، فرناز فرزانه، ناصر غفاری، حدیث ملک، فرناز صاحبی، نجلا قائمی و محمد حاتم جعفری نیز به نوازندگی سه‌تار می‌پردازد. «داوود رئوفا شیبانی» بم‌تار و «کاوه درگاهی» و «عرفان پژوهان‌فر» به نوازندگی سازهای کوبه‌ای خواهند پرداخت و «ولی سراج» و «آسیه پارسا» نیز کمانچه و سنتور می‌نوازند.

در این برنامه‌ها ناصر داورزنی،‌ فرانک سلیمانی،‌ حدیث ملک، فرناز صاحبی، شیدا افشار، میترا کاتبی، آسیه پارسا،‌ رها بهره‌دار، علی طیبی،‌ابراهیم مشکاتی نیز به عنوان خواننده حضور دارند.

منبع : موسیقی ایرانیان

آلبوم «بازگشت به روياپردازى» اثر مشترک محمد شعبانی و آرمین مرشد منتشر می‌‌شود

22 می 2018
بدون نظر

در ايران و به صورت ديجيتال در آمريكا

آلبوم «بازگشت به روياپردازى» اثر مشترک محمد شعبانی و آرمین مرشد منتشر می‌‌شود

موسیقی ما- آلبوم «بازگشت به روياپردازى» Back to Dreaming اثر مشترک «محمد شعبانى» نوازنده پركاشن و تنظيم‌كننده پركاشن و «آرمين مرشد» آهنگساز و تنظيم‌كننده و نوارنده گيتار، در راستاى فرهنگ‌سازى شنيدارى و جريان‌سازى درستِ موسيقى سبك «جز/ فيوژن»، بعد از ٢ سال در ايران و به صورت ديجيتال توسط شرکت «شید ریکوردز» در آمريكا در بیش از 80 پلاتفورم‌ معتبر موسیقی همچون؛ «آی‌تیونز» Itunes، «اپل میوزیک» Apple Music، «اس‌پاتیفای» Spotify، «شازم» Shazam!، «آی.هرتز رادیو» iHeartRadio، «ساندکلود» SoundCloud، «دیزر» Deezer، «یوتیوب» YouTube و … منتشر می‌شود.
اين آلبوم كه در ژانر «جز/ فيوژن» و تلفیقی از موسیقی شرقی و غربی تولید شده و زیرمجموعه شرکت «شید ریکوردز» در آمريكا است؛ هر 9 تراک آن، تماما بصورت اينسترومنتال مى‌باشد؛ بجز  ٢ ترك، که با «تیاگو موراعس» Tiago Moraes خواننده مهمان از برزیل و «باربد بکان» Barbad Bakaan وکال از ایران، با شعر «آرمين مرشد» همراه است.
جنس و رنگ صوتى آلبوم «بازگشت به روياپردازى» با استفاده از دو ساز گيتار و پركاشن به آهنگسازى و تنظيم «آرمين مرشد» و تنظيم پركاشن «محمد شعبانى» و به تهيه كنندگى هر دوی این هنرمندان، توليد شده است و ديگر سازهاى اين آلبوم، به‌عنوان نوازنده مهمان در بخش «اكومپانيمان» يا «سولو» همكارى داشته‌اند، كه جمعى از بهترين نوازندگان ايران و یک نوازنده مهمان از برزيل در آن همكارى داشته‌اند، كه در آينده نزدیک اطلاعات دقيق‌ترى ارائه خواهد شد.
نكته قابل توجه در این اثر موسیقیایی، سطح كيفى آن است كه در چند دهه اخير در ايران، آلبومى به شكل بين‌المللى در ژانر «فيوژن / جز» با نگرشى به موسيقى اسپانيش و ايرانى و موسيقى جز استاندارد و جز لاتين، منتشر نشده است و اين آلبوم در این راه، پیشرو است.   
تك ترك نخست آلبوم «بازگشت به روياپردازى» تحت عنوان «پروانه» Butterfly  روز سه‌شنبه 22 می 2018 (اول خرداد 1397) در بیش از 80 پلاتفورم‌ معتبر موسیقی در آمريكا پخش خواهد شد. اطلاعات دقيق‌تری از قطعه در حال انتشار و كل این اثر موسیقایی، در آينده نزدیک به اطلاع علاقمندان به موسیقی خواهد رسید.

منبع : موسیقی ایرانیان

داود گنجه‌ای: نوازندگان مشکلات خود را به مدیرعامل خانه موسیقی ارائه کنند تا پیگیری شود

22 می 2018
بدون نظر
موسیقی ما – جلسه مشترک هیئت مدیره خانه موسیقی و کانون نوازندگان کلاسیک با هدف همفکری و بررسی مسائل و مشکلات کانون برگزار شد. در این جلسه که در ساختمان فاطمی برگزار شد، سید محمد میرزمانی (رئیس هیئت مدیره) تقی ضرابی، داود گنجه‌ای، بهداد بابایی، هنگامه اخوان (از اعضای هیئت مدیره)، حمیدرضا نوربخش (مدیر عامل)، حمیدرضا عاطفی (مدیر اجرایی)، آذر هاشمی (بازرس) و علی‌اکبر کردبچه، خسرو بهرامی، امیر پدرام طاهریان، فرزاد دانشمند (از اعضای هیئت مدیره کانون) و ماریه جلیلیان (بازرس کانون) حضور داشتند.

در ابتدای جلسه سیدمحمد میرزمانی (رئیس هیئت مدیره) در خصوص لزوم مشارکت بیشتر اعضای هیئت مدیره در برگزاری برنامه های مختلف صحبت کرد و ابراز امیدواری کرد برنامه های این کانون اجرایی شود. سپس هر یک از اعضای هیئت مدیره کانون نوازندگان کلاسیک با اشاره به  مشکلات از جمله گران شدن سازهای کلاسیک درباره مسائل کانون مواردی را مطرح کردند.

«امیرپدرام طاهریان» نیز در گزارش کوتاهی گفت: «این کانون در ده جلسه 330 پرونده بررسی شده و 54 امتحان برگزار کرده ایم. فرزاد دانشمند گفت ما طرح های مختلفی در زمینه برگزاری جشنواره سازهای کلاسیک آماده و ارائه کرده ایم و امیدوارم به مرحله اجرایی برسیم. کلیه درخواست‌های مجوز از طریق خانه انجام پذیرد تا روند دریافت مجوز تسهیل شود.»

در این جلسه با اشاره به وظیفه هیئت مدیره کانون ها برای تقدیر از پیشکسوتان هنرمندان شاخه های مختلف موسیقی گفته شد که یکی از وظایف مهم و اسامی کانون های تخصصی خانه موسیقی شناسایی و اولویت بندی برای تقدیر و تجلیل از فعالان جدی بخش های مختلف موسیقی است؛ همچنین داود گنجه ای از اعضای هیئت مدیره کانون خواست تا مسائل و مشکلات را مطرح و درخواست‌های خود را به مدیرعامل خانه موسیقی ارائه کنند تا پیگیری شود و اگر همه دست به دست هم بدهند مسائل بهتر حل و فصل خواهد شد.

در پایان علی‌اکبر کردبچه ضمن سپاسگزاری از هیئت مدیره و فعالیت‌های انجام شده پیشنهاد کرد تا خانه موسیقی از بانک اطلاعاتی خودش استفاده کند و اطلاع رسانی گسترده تری را انجام بدهد.
 
جلسه مشترک هیئت مدیره خانه موسیقی با هیئت مدیره کانون های تخصصی قرار است بطور منظم برگزار شود و رهکارهای تعامل کانون ها با بنده اصلی خانه و مشکلات و مسائل روز موسیقیدانان کشور مورد برسی قرار گیرد.

منبع : موسیقی ایرانیان

قطعه «سختش نکن» با صدای شهرام شکوهی منتشر شد

21 می 2018
بدون نظر

همزمان با اعلام تاریخ کنسرت جدید این خواننده

قطعه «سختش نکن» با صدای شهرام شکوهی منتشر شد

موسیقی ما – جدیدترین قطعه «شهرام شکوهی» همزمان با اعلام خبر برگزاری کنسرت او در تهران منتشر شد. این اثر به نام «سختش نکن» با آهنگسازی مهدیار معصومی، ترانه احسان آذر و تنظیم آرش آزاد تهیه شده که از طریق «تماشاخانه» و اپلیکیشن سایت «موسیقی ما» قابل دانلود است. اما این خواننده همزمان با انتشار اثر جدیدش اعلام کرد که قرار است روز بیستم تیرماه در تهران روی صحنه برود. البته به گفته شهرام شکوهی قرار است او تا پیش از برگزاری این کنسرت دو قطعه جدید دیگر را هم منتشر خواهد کرد.
 
اواخر اسفند 96 بود که شهرام شکوهی پس از مدت‌ها قطعه جدیدش به نام «دلبر طناز» را به همراه یک موزیک‌ویدئو به مخاطبانش ارائه کرد و احتمالاً آثار جدیدش هم به همراه موزیک‌ویدئو خواهد بود.

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ایرانیان

شهرداد روحانی: این قطعه هدیه ما به شماست آقای «کی‌روش»!

21 می 2018
بدون نظر

ویدئویی از غافلگیری سرمربی تیم ملی فوتبال ایران از سوی ارکسترهای ایرانی

شهرداد روحانی: این قطعه هدیه ما به شماست آقای «کی‌روش»!

موسیقی‌ما – ارکسترهای ایرانی شب گذشته در حالی در مراسم بدرقه تیم ملی فوتبال ایران و رونمایی از سرود رسمی این تیم برای جام جهانی فرانسه نواختند که در اواسط این برنامه به یک باره سوپرایز ویژه‌ای را نیز برای سرمربی تیم ملی فوتبال ایران داشتند.

به گزارش «موسیقی ما»، شهرداد روحانی در اواسط مراسم بدرقه تیم ملی فوتبال ایران به یک باره به زبان انگلیسی رو به «کارلوس کی‌روش» اعلام کرد که قطعه بعدی سوپرایزی از سوی ارکسترهای ایرانی برای سرمربی تیم ملی فوتبال ایران است که قطعه ای از سرزمنی مادری سرمربی تیم ملی ایران را برای اجرای ارکسترال تنظیم کرده اند و این اجرا به او تقدیم می‌شود.

روحانی در ادامه صحبت‌هایش اضافه کرد که همه اعضای ارکسترهای ایرانی علاقه ویژه‌ای را به سرمربی تیم ملی فوتبال ایران دارند و این اجرا برای قدردانی از زحمات سرمربی تیم ملی فوتبال ایران به او تقدیم می‌شود.

ویدئوی این اجرای جالب و سخنان شهرداد روحانی را در ادامه می‌بینید:

منبع: 

سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ایرانیان

شهرام ناظری آلبوم «خنیاگر» را منتشر می‌کند

21 می 2018
بدون نظر

بر اساس موسیقی شمال خراسان

شهرام ناظری آلبوم «خنیاگر» را منتشر می‌کند

موسیقی ما- «شهرام ناظری» – خواننده‌ی پیشکسوت موسیقی ایران- به زودی آلبوم «خنیاگر» را برگرفته از موسیقی شمال خراسان و با همراهی «مسعود خضری» – استاد دوتار- منتشر خواهد کرد. ناظری در این اثر از اشعار شاعرانِ کلاسیک قرن سوم و چهارم بهره برده و همچنین در چند قطعه نیز از اشعار «ملک‌الشعرای بهار» بهره برده است.

شوالیه‌ی آواز ایران در این سال‌ها نقش مهمی در احیای دوباره‌ی موسیقی نواحی ایران داشته است و درباره‌ی موسیقی شمالِ خراسان بر این اعتقاد است که: «خراسان از نظر فرهنگ موسیقایی به‌خصوص دوتار وضعیتی دارد که در جهان کم‌نظیر است. شاید اگر روزی موسیقی‌ها را بررسی کنند؛ یکی از مهم ترین بخش‌های موسیقی، دوتار خراسان باشد. همین‌طور موسیقی اقوام ایرانی که موسیقی هر قوم برای خودش دریایی است. موسیقی خراسان استخوان دار است.»

از‌آخرین اجراهای این خواننده‌ی پیشکسوت موسیقی ایرانی می‌توان به اجرایش در اختتامیه‌ی جشنواره‌ی جهانی فیلم اشاره کرد.

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

«حمید بهروزی‌نیا» کتاب سیزده قطعه بی ‌کلام برای گروه نوازی را منتشر کرد

21 می 2018
بدون نظر

شامل سیزده قطعه و توسط انتشارات عارف

«حمید بهروزی‌نیا» کتاب سیزده قطعه بی ‌کلام برای گروه نوازی را منتشر کرد

موسیقی ما- «حمید بهروزی‌نیا» کتاب سیزده قطعه بی ‌کلام برای گروه نوازی را توسط انتشارات عارف منتشر کرد. این کتاب شامل سیزده قطعه از ساخته‌های بی کلام  این آهنگساز و نوازنده‌ی تار و سه‌تار است که برای گروه نوازی نوشته است. این کتاب با هدف اجرای صحنه ای قطعات، اجرای دقیق و درست قطعات و نوع تمرین شخصی بوده است.

نه قطعه از قطعات این کتاب قبلا به صورت گروهی ضبط و اجرا شده و در قالب لوح فشرده به همراه کتاب عرضه شده. این کتاب شامل قطعاتی با عناوین طلوع، غروب، وصال، احسان، ره آغاز، شوق ره، سراب، صبح امید، روشنایی، طوفان، پرواز، چهارمضراب بیات ترک و ضربی نوا است
.
اجرای كنسرت در فستیوال fetedela در بروكسل(بلژیك)همراه با گروه آونگ به سرپرستی وآهنگسازی حمید بهروزی نیا و با همراهی  مسلم علیپور:كمانچه، بابك پیمانی:تمبك، مهران لشگری:گیتار و شهرام مهاجر:خواننده از جمله فعالیت‌های اخیر این آهنگساز است.  این آهنگساز همچنین موفق به همراهی و عضویت گروه های بین المللی نظیر Melody For Dialogue   است. گروه  New Silk Road  به رهبری و آهنگسازی «تن دون» که یکی از بزرگ‌ترین و معروف‌ترین آهنگسازان دنیا هست، هرساله در یکی از کشورهایی که در جاده ابریشم قرار دارد کنسرتی برگزار می‌کند. گروه  Melody For Dialogue   زیر نظر یونسکو است و هر ساله نوازندگانی از 20 کشور دنیا در قالب یک گروه جمع میشوند و کنسرتی با شعار صلح از طریق موسیقی برگزار می‌کند.

منبع : موسیقی ایرانیان