در موسیقی ایران هیچ زمانی این سطحِ اختلاف میان یک خواننده با آهنگساز و نوازنده وجود نداشته است

8 دسامبر 2017
بدون نظر

موسیقی ما – «مجید درخشانی» – آهنگساز و نوازنده‌ی متبحر تار- این‌ روزها بعد از مدتی سکوت، روزهای پرکاری را می‌گذراند. همین چند روز پیش بود که همراه با گروهِ جوانی در جنوب ایران کنسرت داد که با استقبالِ خوب مخاطبان همراه شد و علاوه بر آن کنسرت‌هایی نیز با «اشکان کمانگری» دارد؛ اما یکی از مهم‌ترین اجراهای او در این روزها، همراه با «حسا‌م‌الدین سراج» خواهد بود . این دو هنرمند سال‌‌ها قبل «شهر آشنایی» را با هم کار کردند و حالا بعد از سه دهه، قرار است کنسرت‌های این اثر را اجرا کنند. اما او فعالیتی دیگر نیز در نظر دارد؛ به زودی فراخوانی منتشر خواهد شد که «مجید درخشانی» ازاستعدادهای جوانِ شهرهای مختلف خواهد خواست تا صدایشان را برایشان ارسال کند؛ جوانان در دو مرحله پذیرفته می‌شوند و 5 نفر نهایی به همراه او و گروه «خورشید» به اجرای برنامه خواهند پرداخت. درخشانی و تیمِ برگزاری این فراخوان، برنامه‌های بلند مدتی چون ضبطِ آلبوم و اجرای کنسرت با این چهره‌های جوان خواهند داشت. این فعالیت برای آهنگسازی که در این سال‌ها، عمده‌ی آثارِ خود را با خوانندگان جوان کار کرده است؛ دور از ذهن نیست. به همین مناسبت با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم:


 

  • آقای درخشانی شما بعد از مدتی سکوت، فعالیت‌های گسترده‌ای را انجام می‌دهید. درباره‌ی این کنسرت‌ها توضیح می‌دهید؟‌

برنامه‌ریزی این کنسرت‌ها از چند ماه قبل شروع شد و در همین راستا گروه کوچکی را هم تشکیل دادیم.
 

  • چرا از شهرستان‌ها شروع کردید؟

از همان ابتدا می خواستم که کنسرت‌ها را از شهرستان‌ها شروع کنیم؛ چون مخاطبان شهرستانی بسیار مهجور هستند و از آن طرف به نظر می‌رسد که دیگر تهران از نظر برگزاری کنسرت اشباع شده است؛ همیشه کنسرت‌های متعددی در این شهر در حال برگزاری است. جالب آنکه مخاطبان کنسرت‌‌ها هم تنها عده‌ی معدودی هستند و بسیاری امکانِ اجرای این برنامه‌ها را به خاطرِ قیمت‌ بلیت‌ها ندارند. خیلی از مردمِ عادی همیشه گلایه‌ی این را به من می‌کنند که قیمتِ بلیت‌ها به اندازه‌ای بالاست که با وجود اینکه ما دوست داریم از آنها دیدن کنیم، به شکل عملی این امکان برای ما وجود ندارد. فکر می‌کنم دیدن کنسرت‌ها در تهران متعلق به خواص است. کسانی که به موسیقی علاقه‌مند هستند و از آن طرف تا حدودی از استطاعت مالی نیز برخوردارند. البته نمی‌توان این مساله را نیز نادیده گرفت که هنوز فرهنگِ کنسرت دیدن به شکل عمومی در نیامده است. شهرستان‌ها قیمتِ بلیت‌ها پایین‌تر است و مخاطبانِ عادی بیشتری در آن دیده می‌شود و به همین خاطر است که خود من حس و حالی که در کنسرتِ شهرستان‌ها وجود دارد را بیشتر دوست دارم.
 

  • درباره‌ی این گروهی که درباره‌ی آن صحبت می‌کنید توضیح می‌دهید؟

در استان خوزستان با گروه «ارگان» روی صحنه می‌روم. نوازندگانِ این گروه از شهرهای مختلفِ‌ خوزستان هستند و این گروه را چند ماه قبل تشکیل دادند. من مجموعه‌ی آثارِ «همایون»‌ام را به آنها دادم. خودشان مدت‌ها روی این آثار تمرین کردند و من هم یک‌بار برای تمرین به آنجا رفتم تا کنسرت را برگزار کردیم.
 

  • فکر نمی‌کنم تا به حال موزیسینی حرفه‌ای همراه با جوانانِ شهرستانی روی صحنه رفته باشد.

بله. علاوه بر نوازندگان، آقای صفوت هنرمند بهبهانی نیز به عنوان خواننده این آثار را می‌خوانند. ما یک هفته در شهرهای مختلف این استان به اجرای برنامه پرداختیم که با استقبال بسیار زیادی روبه‌رو شد؛ آنقدر که من را هم شگفت‌زده کرد. علاوه بر آن، ما گروه کوچکی از نوازندگان گروه خورشید و ماه – 10 تا 12نفر- را دور هم جمع کردیم و آثاری در «نوا» که از گذشته داشتیم، اجرا کردیم. در همین راستا با خوانندگانِ مختلفی مذاکره کردیم تا بارِ دیگر به یک خواننده‌ی جوان رسیدیم و آقای «اشکان کمانگری» این قطعات را می‌خواند. یک بخش در دستگاه نوا به خوانندگی ایشان اجرا خواهد شد و بخش سازی که نوعی بداهه‌نوازی جمعی است، دیگر بخشِ این برنامه است. فکر می‌کنم این کنسرت را در جاهای مختلف اجرا کنیم و شاید در شهرستان‌ها، از خوانندگانِ جوانِ آنها بهره بگیریم. آلبوم «شهر آشنایی» را نیز که چندین سالِ قبل با آقای «حسام‌الدین سراج» ضبط کردیم، به صورت کنسرت برگزار خواهیم کرد. نسل جوان این آلبوم را اصلا نشنیده است. ابتدا در تبریز و شاهرود به اجرای برنامه خواهیم پرداخت و بعد از آن در شهرهای دیگر تورِ موسیقایی آن را برگزار می‌کنیم.
 

  • اصرارتان به همکاری با خوانندگانِ جوان چیست؟‌

بخشی از آن تلاش برای کشف یا معرفی استعدادهای جوان است. در این سال‌ها هم چهره‌های زیادی را به عنوان خواننده و نوازنده به موسیقی معرفی کردم که از این بابت بسیار خوشحالم، هر چند که خیلی از آنها هم مورد استقبال قرار نگرفتند. به هر حال من ادعا نمی‌کنم که تمامِ آنها استعدادهای شگفت‌انگیزی بوده‌اند؛ تنها تلاش منِ برای معرفی چهره‌های جدید بوده است. از آن طرف کار با جوانان همیشه برای خود من جذابیت داشته است. آنها هنوز مناسبات دنیای حرفه‌ای را نمی‌دانند. با انرژی هستند و انگیزه‌ی زیادی برای کار کردن دارند. در حال حاضر تمامی نوازندگان گروه خورشید، جوان هستند و الان هم که آثارِ آن دوران – سی سال پیش- را می‌نوازیم، می‌بینم این توانایی را دارند که با همان قدرت قطعات را اجرا ‌کنند. با اینکه نوازندگانی که در آن زمان این آثار را نواختند، همه‌شان نوازندگانی بسیار سرشناس بودند. به هر حال فکر می‌کنم در نسلِ جوان هنوز کسانی هستند که هنوز کشف نشده‌اند و به همین خاطر اگر باز بخواهم فعالیتی انجام دهم با همین گروه جوانان خواهد بود.
 

  • ترکیب «خورشید» همان خواهد بود؟

دوازده سال پیش که گروه خورشید را راه ‌انداختیم، حالا خیلی‌هایشان جایشان را به نوازنده‌های جوان می‌دهند.
 

  • شما از همان سال‌های ابتدایی گروه «خورشید» هم با خوانندگان جوانی کار کردید که حالا جزو چهره‌های مطرحِ آواز ایران هستند؛ ممکن است همکاری با آنها ادامه پیدا کند؟

بله، آقای «علیرضا قربانی» اولین کارهای همراه با سازهای سنتی‌ا‌ش را با ما انجام داد. آقای «معتمدی» هم شناخته شده نبود که ما با هم همکاری کردیم. به هر حال زمانی‌که خواننده‌ای مطرح می‌شود،‌ فعالیت با او مناسباتِ خاصِ خودش را دارد که ما با پشتوانه‌ی کوچکی که داریم، اصلا از پس‌ِ دستمزدشان بر نمی‌آییم . در واقع اگر این همکاری ادامه پیدا نکرده به این خاطر بوده است. واگرنه اینها خوانندگانی هستند که می‌توانند شنونده‌های بسیاری را با خود به سالن‌ها بیاورند.
 

  • اما بخشی از این ماجرا اجتناب‌ناپذیر است.

من اصلا نمی‌گویم که یک خواننده‌ی شناخته شده به اندازه‌ی یک نوازنده‌ی جوان دستمزد بگیرد؛ اگر 50 درصدِ مخاطبان یک اجرا به خاطرِ یک خواننده به کنسرت می‌آیند، این حقِ ایشان است؛ اما برخی خوانندگان بعد از آنکه مطرح شدند؛ تقاضای دستمزدهای عجیب و غریبی می‌کنند و راه را برای کار با گروه‌های دیگر می‌بندند.
 

  • اما از آن طرف به نظر می‌رسد که شما در کارهایتان نقش چندان موثری برای خواننده قایل نیستید.

من در این سال‌ها خوانندگان بسیاری عوض کردم. از همان ابتدای کار گروه «خورشید» مبنای کار را روی گروه‌نوازی گذاشتیم و اینکه ارکستر در مجموعِ کار فعال باشد و البته خواننده هم نقشِ خودش را داشته باشد. دستمزدهای ما به‌خصوص در سفرهای شهرستان بسیار اندک و گاه هیچ بود؛ اما نوازنده‌ها همیشه با ما همراهی کردند. آنها همیشه با انگیزه فعالیت‌های خود را انجام می‌دهند و تمریناتِ منظمی دارند. از ابتدا برنامه‌مان این بود که در هر دوره با یک خواننده‌ای کار کنیم؛ اما خواننده‌‌سالاری که در موسیقی ما وجود دارد، باعث شده تا مشکلاتِ بسیاری به وجود آید.
 

  • و در این میان پس از سال‌ها با خواننده‌ای چون آقای سراج کار می‌کنید.

آقای سراج همواره خواننده‌ای آماده است. ما چند سالی با هم صحبت می‌کردیم تا یک سری کنسرت‌ها  برگزار کنیم و در نهایت به آلبوم «شهر آشنایی» رسیدیم. به نظرِ من ایشان در کار بسیار صادق و سازگار است و خودشان را با کار گروهی تنظیم می‌کنند و می‌شود با ایشان به راحتی کار کرد. من با خوانندگان بسیاری برخورد داشتم که صرف‌نظر از توانایی یا عدم توانایی‌شان، می‌خواستند در بخش‌هایی که ارتباط چندانی با آنها ندارد، دخیل باشند و همین در کار اختلال ایجاد می‌کرد؛ ایشان این خصوصیت را ندارند.
 

  • مگر خواننده می‌تواند در کار آهنگساز دخالت کند؟

بسیار؛ چون متاسفانه فضای موسیقی ما خواننده سالار است. من وسواس زیادی در کار دارم؛ البته که اگر نظری کارشناسانه و درست باشد، می‌پذیرم؛ اما گاهی پیش می‌آید که نظرات به هیچ عنوان کارشناسی نیستند و به بهبود کار نمی‌انجامد. این در حالی است که من بسیار جوان بودم که با آقای «شجریان» آلبوم «در خیال» را کار کردیم، همیشه فکر می‌کردم که ایشان ممکن است در کار نظرهای متفاوتی داشته باشند؛ اما ایشان دقیق همان چیزی را خواندنند که من نوشته بودم. در گروه «شهناز» به خاطر اینکه تعدادی از سازهای ایشان وجود داشت؛ نظراتی داشتند تا برخی سازها در سولوها و تنظیمات دیده شوند؛ اما در اصل کار هیچ دخالتی نداشتند.
 

  • آقای درخشانی سال‌هاست که این مساله‌ی «خواننده سالاری» مطرح می‌شود. واقعا همچنان می‌توان این مساله را در موسیقی ما جاری دانست؟

این مساله از قدیم وجود داشته است؛ اما تا این اندازه اختلاف میان یک خواننده با آهنگساز و نوازنده نبوده است. شما در سال‌های گذشته می‌بینید که موسیقی جایگاه خودش را سوای خواننده داشته است. برای مثال گروه «شیدا» همان‌اندازه‌ای مطرح بودند که خواننده‌ی گروه یا آقای لطفی و علیزاده به اندازه‌ی خوانندگان شناخته شده بودند؛ استاد پایور برای خودشان یک جایگاهی داشتند و بسیاری دیگر. اما در این سال‌ها توجه مردم اصلا به موسیقی نیست؛ فقط به اسمِ خواننده است. این مساله تا حدی در تمامِ دنیا وجود دارد؛ اما به هرحال شما نوازندگانِ بسیار بزرگی را هم در غرب مشاهده می‌کنید؛ اما اگر در حال حاضر بزرگ‌ترین نوازندگانِ سازهای ایرانی را هم که در کنارِ هم جمع کنید و بهترین رپرتوار را هم که اجرا کنند؛ باز هم باید اسمِ یک خواننده کنارش آن باشد؛ واگرنه کسی استقبالی از آن نمی‌کند.
 

  • چرا وضعیت این گونه شده است؟

خیلی‌ها می‌گویند موسیقی ما به شعر وابسته است؛ اما من اعتقاد دارم که موسیقی به تنهایی هم جذابیت دارد و اتفاقا مردم عادی هم آن را می‌پذیرند. در گذشته برنامه‌هایی مثلِ گل‌های رنگارنگ، صحرایی، تازه و …. وجود داشت که همه‌شان موسیقی با کلام کار نمی‌کردند و مردم پای سازِ استادانی مثل شهناز و کسایی و غیره می‌نشستند. من خودم آن زمان در شهرستان زندگی می‌کردم؛ اما اقواممان استاد صبا را می‌شناختند و چهارمضرابِ او را می‌شناختند. البته موسیقی‌دانان آن دوران بسیار قوی بودند و بزرگ؛ اما الان اگر نوازنده‌ی بزرگی هم وجود داشته باشد؛ نمی‌تواند مطرح شود. باید برود زیرِ سایه‌ی یک خواننده‌ی بزرگ تا کارش شنیده شود.
 

  • در دوره‌ی گل‌‌ها، خوانندگان زیادی جذبِ این برنامه شدند و هر کدام با رنگ‌های صوتی متفاوت و در سطوح مختلف، این اتفاق در حال حاضر رخ نمی‌دهد.

زمانی که استاد بنان می‌خواندند؛ ایشان در اوج بودند و بقیه هم فعالیت می‌کردند که البته آنها هم شنیده می‌شدند. آن زمان صداهای مختلفی وجود داشت؛ اما سال‌هاست که همه شروع به تقلید از استاد شجریان کرده‌اند. ایشان خودشان هم از این وضعیت راضی نیستند و بارها این مساله را بیان کردند. در کارگاه‌های آواز، یک خواننده‌ای بود که «بم» می‌خواند. آقای شجریان ایشان را خیلی تشویق کردند و تاکید داشتند که با صدای خودت بخوان، از من تقلید نکن. البته بخشی از این ماجرا اجتناب‌ناپذیر است. ضمن اینکه خواننده‌های جوان نمی‌دانند که اگر شکل دیگری بخوانند، جامعه آنها را می‌پذیرد یا نه! این مساله درست است؛ اما نسخه‌های بدل نمی‌تواند جواب‌گوی نیاز مخاطب باشد. خود آقای شجریان در دوره‌ای از اساتیدی چون ظلی، بنان، تاج‌ و غیره تقلید می‌کردند؛ اما خواننده‌ای که این روزها می‌خواهد مطرح شود؛ اصلا آوازهای خوانندگانِ قدر و مکاتبِ مختلف را نمی‌شناسد و فقط می‌خواهد تقلید کند و به همین خاطر صداها خیلی شبیه به هم شده است.
 

  • آقای درخشانی به نظر می‌رسد در یک جایی ظهورِ چهره‌ی جدیدی متوقف شده است. ما نسلِ دومی از خوانندگان موسیقی سنتی مثل همایون شجریان، علیرضا قربانی، سالار عقیلی و دیگران را داریم که به عنوان یک ستاره ظهور می‌کنند؛ این اتفاق اما در نسلِ جدید رخ نداده است.

ببینید شرایط را یک عده داشتند و یک عده نه! کسانی که مطرح شدند؛ در یک نقطه‌ای شانسی آورده‌اند که آنها را مطرح کرد. آقای ناظری با خواندن «کاروان شهید» و بعد از آن «گل صد برگ» معروف شدند. «سالار عقیلی» زمانی که کارِ خود را شروع کرد؛ در اولین آلبومش ساز و آوازی بسیار درجه یک خواند و همان کار ایشان را مطرح کرد. شاید اگر این اتفاق‌ها نمی‌افتاد، مطرح نمی‌شدند. البته ممکن است عده‌ای این توانایی را داشته باشند؛ شانس‌اش را نه. در این نسلِ خیلی جدید من فقط «هادی حسینی» را متفاوت از دیگران می‌بینم که خواندنش انسان را حیرت‌زده می‌کند. به نظرم اگر خوب معرفی شود؛ قطعا تاثیرگذار است. او در مکتبِ قدیم –ظلی و تاج- می‌خواند؛ اما بقیه ساز و آوازها بسیار شبیه هم است؛ به خصوص اینکه بعد از آقای شجریان، آوازِ خوب کمی شنیده‌ایم و علی‌رغم اینکه آوازها خسته کننده شده است؛ اما اطمینان دارم اگر کسی آوازی قوی منتشر کند، حتما تاثیرِ خودش را می‌‌گذارد. منتها معرفِ او هم مهم است و اینکه شانس بیاورد یا نه.
 

  • بر همین اساس شما تصمیم به انتشارِ فراخوان برای معرفی خوانندگان جوان کردید؟

بله؛ من و بسیاری دیگر از آهنگسازان برای کارهای آینده‌امان نیاز به صداهای جدید داریم؛ برای مثال من اصلا علاقه‌ای ندارم که باز به سراغِ کسانی بروم که پیش از این با آنها کار کرده‌ام. دوست دارم مدام چهره‌های جدید مطرح شود و کیفیتِ آواز بالا رود. در سفرهایم به شهرستان با استعدادهایی برخورده‌ام که نتوانسته‌ام معرفی‌شان کنم، وقتی این صحبت مطرح شد با اشتیاق پذیرفتم. ممکن است در این میان در برخی شهرستان‌ها صداهای جدیدی به این ترتیب مطرح شوند و آثارشان منتشر شوند. این اجرا یک معرفی برای کسانی است که معرفی می‌شوند.
 

  • چشم‌اندازتان چیست؟ فکر می‌کنید 20 خواننده‌ی خوب وجود خواهد داشت که اعلام شده در مرحله‌ی اول پذیرفته می‌شوند؟

20 خواننده‌ی خیلی خوب که بعید می‌دانم؛ اما موردهایی بود که صداهای خوبی داشته است. صدایی که می‌توانست پرورش بیشتری پیدا کند و بتواند صدایش به گوشِ دیگران برسد. شاید صداهایی پیدا شونند که از این حالت انحصاری چند خواننده – سه یا چهارنفر- خارج شود. این خدمت به جامعه‌ی موسیقی است. اگر کسی توانایی‌اش را داشته باشد، امیدوارم که مطرح شود. برای همین 20 نفر را از طریق فراخوان – ایمیل و تلگرام- انتخاب می‌کنیم و بعد با آنها جلساتِ حضوری برگزار می‌کنیم.
 

  • این امتحان ورودی هم به صورت حضوری برگزار می‌شد، نتیجه‌ی بهتری نداشت؟

در مرحله‌ی اول نیازی نیست؛ بسیاری صداهاست که با یک ثانیه گوش دادن می‌توان حدس زد که آینده‌ای ندارد. ضمن اینکه ممکن است خیلی‌ها در شهرستان‌های دور امکانِ حضور در تهران را نداشته باشند؛ اگر خوب بود که تمام هزینه‌هایش را تامین می‌‌کنیم و در تهران برای گزینش نهایی با او کار می‌کنیم.
 

  • یک مساله‌ی مهم این است که فراخوان‌ها و جشنواره‌های مختلف، چهره‌‌هایی را پیدا و معرفی می‌کنند؛ اما بعد از مدتی رها می‌شوند. این اتفاق حتی در جشنواره‌ی قدرتمندی مثل جوان هم رخ می‌دهد.

ما چنین تصمیمی نداریم؛ در مرحله‌ی اول کنسرتی از این خوانندگان اجرا می‌‌کنیم. برنامه پارت‌های کوتاه خواهد بود. یک ساز و آواز، یک ضربی و یک تصنیف را اجرا می‌کنیم. این برنامه برای شنونده هم  متنوع خواهد بود و اصوات مختلف با خوانندگان متفاوت می‌شنوند، به خصوص اینکه من گمان می‌کنم کنسرت‌های یک‌نواخت باعثِ بی‌علاقگی مخاطب به آواز شده است و باید برنامه‌های متنوع‌تری گذاشت. هدف ما این است که این چهره‌های جوان با این اقدام ا واردِ مارکت موسیقی شوند و برنامه‌های مستمری برایشان در نظر گرفته‌‌ایم.  

منبع : موسیقی ایرانیان

«بهزاد عبدی» موسیقی فیلم جدید «بهروز شعیبی» را می‌سازد

8 دسامبر 2017
بدون نظر

پس از دو همکاری مشترک

«بهزاد عبدی» موسیقی فیلم جدید «بهروز شعیبی» را می‌سازد

موسیقی ما- بهزاد عبدي مدتي است ساخت موسيقي «داركوب» آخرين ساخته بهروز شعيبي را آغاز كرده است. اين سومين همكاري مشترك عبدي و شعيبي پس از فيلم هاي دهليز و سيانور است.
بهزاد عبدي درباره ساخت موسيقي اين فيلم توضيح داد: «موسيقى فيلم سينمايى «داركوب» تلفيقى است از موسيقى الكترونيك و سازهاى زهى. صحبت‌هاى زيادى درباره موسیقی فیلم با كارگردان داشتم و در این میان تمام تلاشم نزديك شدن به تحليل ایشان به عنوان خالقِ اثر بوده است.»
اولین نمایش اين فيلم در جشنواره فجر امسال خواهد بود . مهناز افشار، سارا بهرامی، جمشید هاشم ‌پور، هادی حجازی ‌فر، طوفان مهردادیان، نگار عابدی، شادی کرم‌رودی، ثریا حلی، آتیه جاوید، علیرضا کی‌منش، ندا عقیقی و امین حیایى بازیگران فیلم هستند كه هر كدام نقش هاي متفاوتي را در اين فيلم ايفا كرده اند. «دارکوب» محصول موسسه سینمایی سیمای مهر به تهیه کنندگی سید محمود رضوی است.
این در حالی است که «بهزاد عبدی» همچنین این روزها مشغولِ ساختِ موسیقی هایلایت را آغاز کرده است. بهزاد عبدی از اساتید موسیقی کشور است که  آثار بسیاری چون «دهلیز»، «مزارشریف»، «سیانور»، «قاتل اهلی»، «پشت دیوار سکوت»، «سوفی و دیوانه»، «آل» و … را در کارنامه کاری خود دارد واین اولین تجربه مشترک او با نعیمی است. «هایلایت» به نویسندگی و کارگردانی اصغر نعیمی و تهیه کنندگی ساسان سالور، روایتگر درامی عاشقانه و متفاوت با مضمون اجتماعی است که پژمان بازغی، آزاده زارعی، سام قریبیان، مینا وحید، الهه حصاری، یزدان فتوحی، شیوا طاهری و جمشید هاشم پور به عنوان بازیگران اصلی این پروژه درآن حضور دارند.
 

منبع : موسیقی ایرانیان

«کجایید ای شهیدان خدایی» اثر هوشنگ کامکار به رهبری شهرداد روحانی نواخته شد

8 دسامبر 2017
بدون نظر
موسیقی ما – کنسرت مشترک ارکستر سمفونیک تهران به رهبری «شهرداد روحانی»‌ و ارکستر جوانان جهان به رهبری «دامیانو جورانا» با همراهی کر ارکستر پنج‌شنبه شب با حضور «عباس صالحی» -وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی-  به عنوانِ مهمانِ ویژه برگزار شد. پیشتر این دو ارکستر تابستانِ سال جاری نیز به اجرای برنامه پرداخته بودند و علاوه بر آن گروه کر ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر جوانان ایتالیا کنسرت مشترکی را نیز یکشنبه -دوازدهم آذر- در کلیسای «سانتا ماریا» شهر رم اجرا  کرد و سپس به تهران آمده و روی صحنه تالار وحدت رفتند.

این رویداد در پی تفاهم ‌نامه همکاری میان بنیاد فرهنگی هنری رودکی، دفتر امور موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دانشگاه هنر تهران با دانشگاه ساپینتزا رم و ارکستر جوانان ایتالیا انجام شد.

این کنسرت در دو بخش برگزار شد؛ در بخش اول ارکستر جوانان جهان روی صحنه آمد و «کنسرتو برای دو ویلن در ر مینور» اثر یوهان سباستین باخ  را اجرا کرد و سپس گلوریا اثر آنتون ویوالدی در 11 قسمت به همراه گروه کر ارکستر به به رهبری جورانا اجرا شد. در بخش دوم نیز قطره های باران و باغ ایرانی اثر شهرداد روحانی و «کجایید ای شهیدان خدایی» اثر هوشنگ کامکار به رهبری شهرداد روحانی نواخته شدند.

علی مرادخانی، فرزاد طالبی، فرهاد فخرالدینی، هوشنگ کامکار، علی اکبر صفی پور و… مهمانان ویژه این اجرا بودند. بعد از پایانِ این برنامه وزیر ارشاد در صفحه‌ی شخصی‌اش نوشت: «امشب با خانم و دخترم به ارکستر سمفونیک تهران و جوانان جهان در تالار وحدت رفتیم. با نغمه‌هایی از قطعات باخ تا باغ ایرانی، از قطعات ویوالدی تا کجایید ای شهیدان خدایی . نمایی از گفت‌وگوی جهانی فراتر از زیست بوم زمانی، زبانی و جغرافیایی.»

در اجرای دوازدهم آذر ماه که در کلیسایی «سانتا ماریا» انجام شده بود، برنامه در دو بخش انجام شد. در بخش اول قطعه «دوبل کنسرتو برای ویولن» از باخ با حضور نوازندگان از کشور آلمان و فرانسه و قطعه «کلوریا» از ویوالدی اجرا شد. در بخش دوم برنامه هم به رهبری من قطعه «کجایید ای شهیدان خدایی» به آهنگسازی هوشنگ کامکار و دو اثر از خودم به نام «باغ ایرانی» و «قطره های باران» برای تماشاگران اجرا شد.

 سال گذشته تفاهم نامه‌ای بین مجموعه های ایرانی از جمله دفتر موسیقی وزارت ارشاد، بنیاد رودکی، دانشگاه هنر و مجموعه ایتالیایی متشکل از دانشگاه ساپینزا ف ارکستر جوانان جهان و سفارت دو کشور ایران و ایتالیا انجام شد که بر انجام برنامه‌های مشارکتی تاکید می‌کند.

منبع : موسیقی ایرانیان

شبی به یاد صدای خاطرات موسیقی ایران

8 دسامبر 2017
بدون نظر
موسیقی ما – فرهنگسرای نیاوران شامگاه ۱۵ آذر میزبان هنرمندان موسیقی و سینما بود تا در مراسم بزرگداشت ناصر فرهودی شرکت کنند.
 
در ابتدای مراسم سید عباس سجادی مدیرعامل بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران گفت: «در موسیقی نمی‌توان این دسته‌بندی را انجام داد که چه بخش‌هایی بیشتر دیده یا شنیده می‌شود چون همه بخش‌های موسیقی شنیدنی است و حتی بخش‌های دیدنی آن هم شنیدنی است. از همین رو افرادی مانند ناصر فرهودی به صداگذاری و صدابرداری در حوزه موسیقی هویت و شخصیت می‌دهند آن‌هم با پیوست اخلاقی و منشی که دارند. یکی از باورناپذیرترین مرگ‌ها، مرگ او بود. به عقیده من او تنها یک صدابردار و صداگذار نبود، بخش مهمی از خاطرات جامعه هنری را در جایی ضبط کرده است. متاسفانه بذر فتنه در حوزه موسیقی زیاد شده، دوستان نسبت به یکدیگر کم لطف شده‌اند و آن‌طور که باید حواسشان نیست. قدر یکدیگر را بدانیم، پیش از اینکه خیلی دیر شود. موسیقی را جدی بگیریم و به آن جدی‌تر نگاه کنیم. افرادی مانند ناصر فرهودی به صداگذاری و صدابرداری در حوزه موسیقی هویت و شخصیت میدهند آنهم با پیوست اخلاقی و منشی که دارند.»
 

  • نیما مسیحا: بهترین و زیباترین کارهای من با ناصر فرهودی بوده است

در ادامه مراسم، نیما مسیحا و رضا تاجبخش برای اجرای یک قطعه موسیقی روی صحنه رفتند. نیما مسیحا نیز با اشاره به همکاری مشترک با فرهودی گفت: «سخن گفتن از ناصر خان فرهودی خیلی مشکل است، ما خاطرات زیادی با هم داشتیم و روزها و شب‌های زیادی را در کنار یکدیگر بودیم. بهترین و زیباترین کارهای من با آقای فرهودی بوده است.»
 
رضا تاجبخش هم گفت: «وقتی که انسان‌ها از پیش ما می‌روند، مختصاتشان همچنان باقی می‌ماند و ناصر خان همیشه حضور دارند. می‌دانم که فرزندان و همسرشان این موضوع را بهتر از هرکسی احساس می‌کنند.»
 
سپس نیما مسیحا با پیانوی رضا تاجبخش قطعه «مثل یه پروانه ببین» را اجرا کردند.
 
در ادامه عباس سجادی، ناصر چشم‌ آذر، سوسن بخشایش، رحیم ناحی و ویگن داودی به همراه خانواده ناصر فرهودی روی صحنه رفتند تا از سردیس ناصر فرهودی که به برترین‌های صدابرداری تعلق می‌گیرد، رونمایی شود.
 
سجادی در این بخش گفت: «نخستین سردیس ناصر فرهودی به موزه موسیقی اهدا می‌شود و آنجا می‌رود، اما از سال آینده به خانه صدابرداران، صداگذاران و کسانی‌ که در این حوزه فعالیت‌ می‌کنند، خواهد رفت.»
 

  • سالار عقیلی: همیشه در قراردادهای کاری خودم قید می‌کردم که کارهای من باید در استودیو پاپ ضبط شوند

در بخش بعدی برنامه، سالار عقیلی و حریر شریعت‌زاده برای اجرای قطعه‌ای روی صحنه حاضر شدند. سالار عقیلی با تأکید بر اینکه هرچه از استاد فرهودی بگوید کم گفته‌، اظهار کرد: «من افتخار این را داشتم که از سال ۷۹ آثارم را در خدمت او ضبط کنم. کاش امشب همه صدابرداران کشور در اینجا حضور داشتند. من شخصاً همیشه در قراردادهای کاری خودم قید می‌کردم که کارهای من باید در استودیو پاپ ضبط شوند و شاید از حدود ۴۰ اثری که به بازار داده‌ام، ۳۰ اثر در استودیو پاپ ضبط شده است. قطعه‌ای که امشب اجرا می‌کنم، آخرین قطعه‌ای است که در زمان حیات ایشان ضبط شده بود. یادم هست دو روز قبل از اینکه از پیش ما برود، با من تماس گرفته بودند و وقتی گفتم کمی قلبم درد می‌کند خیلی تأکید کردند که قلب اصلا شوخی بردار نیست و حتما به پزشک مراجعه کن، اما دو روز بعد برای خودشان چنین اتفاقی افتاد.»
 
سالار عقیلی و حریرشریعت‌زاده قطعه «سپید و سیاه» از ساخته‌های نسیم شاملو با شعری از مهدی مظاهری را اجرا کردند.
 
رحیم ناحی صدابردار از دیگر کسانی‌ بود که روی صحنه رفت و درباره زنده یاد فرهودی سخن گفت.
 

  • حمید حامی: خودش نیست اما نامش درموسیقی ایران باقی خواهد ماند

در ادامه حمید حامی خواننده روی صحنه حاضر شد و گفت: «دوم اردیبهشت سال ۸۰ بود که به همراه آقای بیات برای اولین‌بار استاد فرهودی را دیدم و آن روز قطعه‌ای را اجرا کردم که مسیر زندگی‌ام را تغییر داد. سال‌ها از این تاریخ می‌گذرد و این مدت هم در کنار این مرد بزرگ بودم. هنوز هم با اینکه چند ماه از فوت ایشان گذشته، اما من جرات اینکه از در استودیو پاپ رد شوم را نداشتم و خاطرات زیادی با ایشان داشتم. برای من مانند پدری بودند که نداشتم و همیشه از راهنمایی‌هایی که می‌کردند استفاده کرده‌ام. خودشان نیستند اما نامشان در موسیقی ایران باقی خواهد ماند.»
 
حمید حامی پس از این سخنانش، قطعه «دلم گرفت» را با نوازندگی رضا تاجبخش اجرا کرد.
 

  • ویگن داودی: آن زمان خیالم راحت شد که استودیو پاپ در اختیار کسی قرار می‌گیرد که به کار اهمیت می‌دهد

ویگن داودی از دیگر حاضران مراسم بود که روی صحنه رفت و گفت: «ما از قبل استودیو پاپ صدابرداری می‌کردیم. در آن زمان همه گروه ارکستر می‌آمدند و اجرای زنده می‌کردند و ما هم ضبط می‌کردیم. این کار از یک جهت آسان و یک جهت سخت بود. این جریان ما را به این مسیر سوق داد که یک استودیوی مدرن را راه‌اندازی کنیم. آن زمان من ۲۰ سالم بود و به خارج از ایران رفتم و کار صدابرداری را به صورت حرفه‌ای یاد گرفتم. وقتی آن‌جا رفتم دنیای جدیدی را دیدم که در نهایت جریانی را به وجود آورد که استودیوی پاپ را راه‌اندازی کردم.»
 
او ادامه داد: «بعد از چند سال برای برنامه‌ای مجبور شدم استودیو را ترک کنم، اما در این میان چند صدابردار را آموزش دادم که بتوانند کار کنند. در میان همه آن‌ها ناصر فرهودی کسی بود که کارش را خیلی خوب انجام داد و خیالم راحت شد که استودیو پاپ در اختیار کسی قرار می‌گیرد که به کار اهمیت می‌دهد.»
 
همسر ناصر فرهودی پیش از اجرای قطعاتی برای حاضران گفت: «امشب حال غریبی دارم و خوشحالم که همه اینجا هستیم. کاری که امروز می‌خواهم برای شما اجرا کنم، اولین کاری است که برای آن به استودیوی ناصر رفتم و بعد با هم ازدواج کردیم.»
 
در ادامه این مراسم که به همت استودیو پاپ و با همکاری بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران و وزارت فرهنگ و ارشاد برگزار شد، مهدی یراحی هم روی صحنه حاضر شد و قطعه «نفس» را اجرا کرد. در پایان برنامه نیز مستند کوتاهی درباره ناصر فرهودی به کارگردانی مستانه مهاجر به نمایش درآمد.

منبع : موسیقی ایرانیان

بیژن کامکار روی صحنه می‌رود

8 دسامبر 2017
بدون نظر

به مدت دو روز در تالار وحدت و با همراهی مجتبی عسگری

بیژن کامکار روی صحنه می‌رود

موسیقی ما – گروه موسیقی «نی‌بانگ» بیست و دوم و بیست و سوم آذرماه با خوانندگی «بیژن کامکار» و «مجتبی عسگری» در تالار وحدت تهران روی صحنه می‌‌رود. در این برنامه «بیژن کامکار» بعد از مدت‌ها به عنوان خواننده در گروهی دیگر جز «کامکارها» روی صحنه می‌رود.

این کنسرت قرار است در دو بخش موسیقی کردی و موسیقی سنتی ایرانی برگزار شود که در بخش اول بیژن کامکار به اجرای بخش‌های آوازی موسیقی کردی می‌پردازد و در بخش دوم نیز مجتبی عسگری قطعات موسیقی سنتی را به همراه گروه «نی‌بانگ» اجرا می‌کند.

 در این اجرا، کسری سپندار (عود و دیوان)، سوده اسدپور (سنتور)، مسعود آرامش (سنتور)، همایون پشتدار (کمانچه)، صائب کاکاوند (تار و دیوان)، ماهور زمانه‌پور (تمبک و ساز های کوبه‌ای)، نرگس دهقانی (کمانچه)، کاوه آهنگرانی (تارباس) و رامین ملکی (دف و دهل) گروه «نی‌بانگ» راهمراهی می‌کنند. کاوه سپندار آهنگساز و سرپرست گروه «نی‌بانگ» نیز در این اجرا سازهای نی و دیوان را خواهد نواخت.

منبع : موسیقی ایرانیان

کودکان داوران را غافلگیر کردند

8 دسامبر 2017
بدون نظر
موسیقی ما – اولین روز از برگزاری چهارمین جشنواره موسیقی نوای خرم در حالی میزبان گروه‌های شرکت‌کننده در بخش‌های مختلف بود که دو عضو هیأت داوران آن از کیفیت آثار ارائه شده در این دوره از جشنواره سخن گفتند.
 
پنجشنبه 16 آذر ماه در اولین روز از برگزاری چهارمین دوره  جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرم)، بیش از 240 هنرمند در بخش «گروه نوازی»، 30 هنرمند در بخش «تک نوازی» و 8 هنرمند در بخش «دو و سه نوازی» آثار خود را در معرض رقابت هیأت داوران گذاشتند.
 
در بخش «تک نوازی» رایکا عطریان، یکتا صادقی پور، آیسان فتحی، صدرا فلاحی، انوشه کشتکار، آرین امینی، طه عارفی، نجلا سادات علوی، لیلا حسینی عنصرودی، آرتین میرشاهی، پوریا نعمتی، علی صفایی قهنویه، محمد جواد زال آقایی، پرنیا ایمن طلب، یاسمین اشرف گنجویی، هلنا سعیدی، سینا بحرینی، مرتضی اخباری، محمد بذرگری، آرمین رمضانی، امید احمدی پور، جعفر زلفی پور، سهیل میرجلیلی، غزل شکوری دیزجی، رضا ملکی ، ایلیا بازیاری، حافظ کریمی، مهدی آقای جرکانی، عارف فراضی و بابک قلی زاده روی صحنه رفتند.
 
در بخش «دو و سه نوازی» هم مینا کرمی نژاد – روشا رضایی رود میانه، آریا افزون – سینا اسکندری ، پارمیدا عاکفیان – سورملینا عبدالله پور، شکیبا امیری – امیررضا موذن – مانی هاشمی، تبسم احمدی – امیرحسین حقایق به رقابت با یکدیگر پرداختند.
 
ارکستر «گلها» از کرمان به سرپرستی پویا بنی اسدی، گروه آموزشگاه موسیقی «نوای ایران» از کرج به سرپرستی نیکو عسگریان، ارکستر نونهالان «آکادمی موسیقی سرنا» از کرج، گروه «سرایش» از بوشهر به سرپرستی شهرام سلیمانی، ارکستر بزرگ کودکان و نوجوانان «شیدا» از تهران به سرپرستی مادح فقیه و حامد تحصیلی، گروه «دل انگیزان چکاوک» از تهران به سرپرستی محمودرضا حمیدی و گروه «مهرنواز» از نوشهر به سرپرستی آرمان حیدریان نیز در بخش «گروه نوازی» آثار خود را ارائه دادند.
 
پری ملکی یکی از داوران بخش رقابتی این جشنواره درباره آثار اجرا شده روز اول گفت: «اجراهای این دوره حتی با دوره قبل قابل مقایسه نبوده و باید بگویم که شرکت‌کنندگان با آمادگی کامل در آن حضور پیدا کرده‌اند. به هر ترتیب برگزاری جشنواره نوای خرم در سال‌های قبل به شرکت‌کنندگان این حس را منتقل کرده که باید با تمرین فراوان در آن حضور یابند کمااینکه اجراهای سختی که امروز شاهد آنها بودیم، نشان از زحمت بسیاری دارد که هر کدام از آنها با عشق و علاقه فراوان آماده شده است.»
 
این هنرمند در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: «وقتی جشنواره‌ای نام کودک و نوجوان را یدک می‌کشد، طبیعی است که نمی‌توان در آن اتفاقات خیلی بزرگی را شاهد بود، اما همین که پدر و مادرها یاد گرفته‌اند که باید به هنر بچه‌ها اهمیت بدهند، به تنهایی می‌تواند باعث پیشرفت چشمگیری در موسیقی کشور باشد.»
 
ملکی در پایان گفت: «از نظرم اصلی‌ترین وظیفه استادان موسیقی این است که ابتدا به شاگردان خود درس انسانیت بدهند. امیدوارم این بچه‌ها علاوه بر آنکه در نوازندگی و موسیقی تبدیل به هنرمندی قابل می‌شوند، در جامعه نیز راه انسانیت را در پیش گیرند.»
 
وارطان ساهاکیان عضو دیگر از داوران بخش رقابتی چهارمین جشنواره همایون خرم نیز در ارزیابی اجراهای روز اول جشنواره توضیح داد: «همه اجراهایی که امروز به صحنه رفتند، از کیفیت بالایی برخوردار بودند؛ اما بیش از همه بچه‌هایی که از شهرستان شرکت کرده بودند، مرا غافلگیر کردند. شرکت‌کنندگان شهرستانی در بخش‌های تک‌نوازی و هم‌نوازی اجراهای چشمگیری داشتند و من  از این همه اجرای خوب شگفت‌زده شدم. این وضعیت و نزدیکی کیفی اجراها به هم، سبب شد تا در انتخاب با مشکل مواجه شویم.»
 
این آهنگساز بیان کرد: «درصد بالایی از بچه‌هایی که امروز اجرای آنها را دیدیم، در آینده می‌توانند بدنه موسیقی کشور را تشکیل دهند و به هنرمندان بزرگ این حرفه تبدیل شوند، اما این وضعیت به حمایت و جدی گرفتن آنها بستگی دارد. چنین رویدادهایی سبب ایجاد انگیزه در کودکان شده و آنها را به تلاش بیشتر سوق می‌دهد. هرچه برنامه‌هایی ازین دست بیشتر صورت گیرد، استعدادهای بیشتری کشف شده و در نتیجه همه چیز به سود موسیقی کشور تمام می‌شود.»
 
چهارمین جشنواره و جایزه همایون خرم ( نوای خرم ) از روز پنجشنبه ۱۶ آذر ماه با حضور هنرمندان شرکت‌کننده گروه سنی کودک و نوجوان در بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران تهران آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های انجام گرفته، هنرمندان شرکت‌کننده، در بخش های تک‌نوازی و تک‌خوانی، اجراهای دو و سه نفره و اجراهای گروهی ساعت  ۱۳ تا ۲۱  روزهای پنجشنبه ۱۶ و جمعه  ۱۷ آذر ماه در بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران (فرهنگسرای نیاوران) و روزهای چهارشنبه ۲۲ و پنجشنبه ۲۳ آذر در فرهنگسرای ارسباران تهران آثار خود را ارائه می‌دهند.
 
مراسم اختتامیه چهارمین جشنواره و جایزه همایون خرّم (نوای خرّم) نیز روز جمعه ۲۴ آذر در تالار وحدت تهران برگزار خواهد شد.

چهارمین جایزه و جشنواره همایون خرّم با هدف حفظ و گسترش فرهنگ اصیل و فاخر ایرانی، ارتقای نگرش هنری نسل جوان از طریق شناخت آثار اساتید گذشته و تاثیر گرفتن از نمونه‌ها و الگوهای موجود در موسیقی ایرانی به همت مؤسسه فرهنگی هنری «رادنواندیش»، خانواده استاد همایون خرّم، حمایت موسسه بیمه «سرمد» و همکاری دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می‌شود. در این دوره از جشنواه نوازندگان تمامی سازها، خوانندگان و همچنین گروه‌های موسیقی کودک و نوجوان داوطلب (کمتر از ۱۸ سال) با اجرای یکی از تصانیف و یا قطعات بی‌کلام استادان روح‌الله خالقی، مهدی خالدی، علی تجویدی، همایون خرّم، حبیب‌الله بدیعی و پرویزیاحقی که به شکل رسمی عرضه شده، به صورت تک خوانی، تک‌نوازی، هم‌خوانی، هم‌نوازی و گروه‌نوازی به رقابت با یکدیگر می پردازند.

منبع : موسیقی ایرانیان

گزارش تصویری تمرین گروه «معین راهبر» برای اولین اجرای زنده

7 دسامبر 2017
بدون نظر

برای اجرا در روز 17 آذر به میزبانی تالار آوینی بندرعباس

گزارش تصویری تمرین گروه «معین راهبر» برای اولین اجرای زنده

موسیقی ما – «معین راهبر» پس از سال‌ها فعالیت در کسوت تنظیم‌کننده، آهنگساز و نوازنده قرار است روز هفدهم آذرماه در زادگاهش روی صحنه برود. اجرای او به همت شرکت «هنرمندان خاک جنوب» برگزار می‌شود. کنسرت مستقل این موزیسین در حالی برای اولین‌بار برگزار می‌شود که او طی سال‌های اخیر چند قطعه با صدای خود منتشر کرده و اجرای او در تالار آوینی شهر بندرعباس به منزله فعالیت بیشتر او در عرصه خوانندگی است. معین راهبر این روزها به همراه اعضای گروهش در تهران مشغول تمرین هستند.  هنوز جزئیات دقیقی درباره کنسرت‌های آینده معین راهبر اعلام نشده اما احتمالاً او تا پایان سال اجراهای دیگری هم با قطعات خود داشته باشد.
 
در یکی از روزهایی که معین راهبر و اعضای ارکسترش جلسات تمرین خود را برای کنسرت 17 آذر پیگیری می‌کنند سراغ آنها رفتیم. در ادامه گزارش تصویری «تارا دلسوز» از تمرین معین راهبر و گروهش را مشاهده می‌کنید:

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

سیلِ تسلیت مسوولان فرهنگی برای درگذشتِ هنرمندِ هرمزی

7 دسامبر 2017
بدون نظر

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درگذشت «خالو محمد قنبر» را تسلیت گفت

سیلِ تسلیت مسوولان فرهنگی برای درگذشتِ هنرمندِ هرمزی

موسیقی ما- پس از درگذشتِ «خالو محمد قنبر» که هنگام اجرای کنسرت نمایش گروه «لیوا» در تئاتر باران دچار سکته قلبی شده بود، مسوؤلان وزارت ارشاد و دفتر موسیقی پیام‌های تسلیتی را به صورت جداگانه منتشر کردند. «خالو محمد قنبر هرمزی» ۸۸ ساله و از اعضای اصلی و تاثیرگذار گروه «لیوا» بود.

«سید عباس صالحی» -وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی- با حضور سرزده در «تئاتر باران» با هنرمندانِ هرمزی ابراز همدردی کرد: «خالو قنبر تا آخرین ثانیه های عمرش، گوش مخاطبانش را از نوا و نغمه پر کرد و سعادت بزرگی یافت که بر صحنه، نقطه پایانی بر عمر گرانبارش گذاشته شود. امیدوارم هنرمندان هرمز انجام این کارها و امور هنری را زمین نگذارند و یاد خالو قنبر را زنده نگه دارند.»‌

«علی مرادخانی» نیز درگذشت خالومحمد قنبر هرمزی را تسلیت گفت. او در پیامی به این مناسبت نوشت: «خبر درگذشت هنرمند موسیقی بومی استاد خالو قنبر هرمزی واصل و موجب تأسف شد. جامعه هنری کشور بار دیگر در افسوس فقدان پیشکسوتی قرار گرفته است که گنجینه‌ای گرانمایه برای هویت فرهنگی این مرز و بوم بود. به طور حتم آثار ارزشمند بجا مانده از ایشان یاد و خاطره وی را برای علاقمندان موسیقی ریشه دار جنوب برای همیشه زنده نگه خواهد داشت. اینجانب ضمن عرض تسلیت به جامعه هنری و بویژه خانواده محترم ایشان، از خداوند بزرگ برای آن عزیز از دست رفته آمرزش و آرامش و برای بازماندگان گرامی صبر و شکیبایی مسئلت دارم.»

همچنین «فرزاد طالبی»، مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی جداگانه برای این هنرمند هرمزی نوشت: «استاد خالو محمد قنبر هرمزی، پیشکسوت هنر هرمزگان هم به تقدیر خداوند، به کاروان پرستاره هنرمندان مردمی سفرکرده پیوست. استاد فروتنی که وجودِ گرانمایه‌اش از میراث ارزشمند فرهنگی- هنری خطه هرمز بود و عمری را با پنجه و نفس تاثیرگذارش، به معرفی ظرائف گوشنواز و آیین های بومی تنیده در موسیقی پرشور هرمزگان سپری کرد. یادش به ماندگاری فضیلت های معنوی هنر این خاک سرفراز، می ماند و بی تردید ، روحش از رحمت حضرت حق، بهره‌مند خواهد بود. جامعه هنری کشور و خاندان گرامی اش را تسلیت داده و صبر و اجر ایشان را از درگاه حضرت حق خواهانم.»

«مهدی شفیعی» – رییس اداره‌ی کل هنرهای نمایشی- نیز  در پیام خود آورده است: «هنرمند پیشکسوت دیار هرمز و استاد موسیقی سنتی جنوب ، خالومحمد قنبر هرمزی آخرین نغمه‌های دلنشین‌اش را بر صحنه تماشاخانه باران و در هفته هنر هرمز سرود و به جهان باقی سفر کرد. این فقدان تلخ را به تمام هنرمندان شریف هرمزگان و به ویژه خانواده محترم ایشان تسلیت می‌گویم. روحشان شاد و یادگارهای هنری ایشان ماندگار باد.» 

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

انتخاب گروه «سارنگ» از قزوین

7 دسامبر 2017
بدون نظر

«هزارصدا» با داوری علی جهاندار، جهانشاه برومند و غلامرضا طریقی برگزار شد

موسیقی ما – چهل و هشتمین دوره از سلسله مسابقات سنتی هزارصدا، عصر چهارشنبه پانزدهم آذرماه با داوری علی جهاندار، جهانشاه برومند، غلامرضا طریقی در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
 
مراسم ساعت 18 پس از قرائت آیاتی چند از کلام الله مجید و پخش سرود ملی آغاز شد.آرش نصیری با قرار گرفتن پشت تریبون غزلی از غلامرضا طریقی خواند و این برنامه را تقدیم به ابوالحسن صبا و جواد معروفی کرد. تیتراژ برنامه هم روی چهارمضرابی از کیهان کلهر با صدای ایرج بسطامی ساخته شده بود.
 
نخستین گروه شرکت‌کننده با نام آریاک به آهنگسازی و سرپرستی آرمان عباسیان و با همراهی محمد شوشتری (تنبک)، آزاد جعفری (آواز)، مریم دشتیانی (همخوان)، مریم پابوس (ویولنسل)، سعید حاجیلو (ویولن التو)، اسلام خوش‌اندام (ویولن)، امیر مولایی (ویولن)، رضا میرحسینی (ویولن)، محبوبه علیزاده (سنتور باس) روی صحنه رفت که با انتقاد داوران این مسابقه روبه‌رو شد.
 
جهانشاه برومند درباره آنها گفت: «کار گروه آریاک در مجموع بد نبود، یکی از نقاط ضعف این گروه یکنواختی و طولانی بودن تصنیف‌ها بود که این موضوع از دایره صبر مخاطب خارج است. یکی دیگر از مشکلات این گروه ادای نادرست کلمات در اشعار است.»
 
علی جهانداری گفت: «گفتنی ها را دکتر برومند گفتند، انسجام نداشتن در کار بزرگترین نقطه ضعف این گروه بود.»
 
غلامرضا طریقی هم گفت: «با توجه به انتخاب اشعار یک گام از دیگران جلوترید زیرا از اشعار امروزی بهره گرفته که این جای تبریک دارد اما ادای کلمات در شعر برایم حائز اهمیت است که در بیان آن خواننده ضعف داشت.»
 
پیش از اجرای گروه دوم شاهد هنرنمایی نوجوانی 11 ساله با نام فرهان منصوری از اصفهان بودیم که نظر حضار را به خود جلب کرد. این هنرمند نوجوان با اجرای زنده دو تصنیف و یک آواز، تشویق‌های حضار را از آن خود کرد.
 
گروه دوم با نام سارنگ به سرپرستی و خوانندگی مهرداد جعفری و همراهی علیرضا خدایاری (تار)، حامد انصاری (نی)، امیرمحمد محمدعلی (سنتور)، شایان گرجی دوز (تنبک)، بر خلاف گروه قبل توانست نظر داوران را به خود جلب کند و سه رأی مثبت این مسابقه را از آن خود کند.
 
جهانشاه برومند گفت: «یک شور و عشق خاصی در گروهشان وجود دارد که این موضوع برایم بسیار دلچسب است. با وجود تعداد کم سازها اما شاهد تنظیم خوب ارکستر بوده‌ایم. در کل باید بگویم این گروه از استعداد خوبی برخوردار است. در خصوص خواننده هم بگویم که از صدای خوبی برخوردار است اما به تمرینات بیشتری نیاز دارد.»
 
علی جهاندار پس از تعریف خاطراتی گفت: «به این گروه خصوصاً خواننده پیشنهاد می‌دهم برای ادامه مسیر حتماً به پیشکسوتان ما در این عرصه رجوع کنند و کارهای خوب آن‌ها را مدام بشنوند و الگو بگیرند. از نظر محتوا به جرأت می‌گویم که فقط 10% از صدایت استفاده کردی و باید حتماً به فکر تربیت صدایت باشی.»
 
غلامرضا طریقی هم گفت: «باید بگویم تنها گروهی هستید که اسم شاعر را در پایان اشعار ارائه شده نیاوردید چه بسا که ما بدانیم این شعر یکی از بزرگان ادبیات ایران است اما شما موظف هستید که نام شاعر را بگویید. اما از نظر ادای کلمات به جرات می‌گویم که 90% کلمات را درست ادا کردید که این مسرت‌بخش است.»
 
پس از اجرا و تحلیل و نقد گروه دوم، خواننده مهمان غلامرضا رضایی با نوازندگی هامان خلیلی روی سن آمد و به اجرای آواز پرداخت. بنابر اعلام آرش نصیری این دو هنرمند به همراه هنرمندان دیگر تحت عنوان گروه برافشان جمعه این هفته در جشنواره موسیقی کلاسیک ایرانی در تالار وحدت اجرا خواهند داشت.
 
از مهمانان ویژه این مراسم می‌توان به محمدرئوف قنبری، محمدرضا طیار و مهران مهتدی اشاره کرد که مهتدی نیز از سوی برومند، به خاطر تلاش‌هایش در زمینه آموزش و نوازندگی و اشاعه موسیقی ملی ایرانی به طور اختصاصی مورد قدرانی قرار گرفت.
 
این برنامه با معرفی گروه سارنگ به عنوان گروه برتر در این دوره از مسابقه به پایان رسید. بنا بر اعلام آرش نصیری، برنامه بعدی هزارصدا در تاریخ ششم دی ماه برگزار خواهد شد.

منبع : موسیقی ایرانیان

اولین کنسرت «ماکان بند» در تهران برگزار شد

7 دسامبر 2017
بدون نظر
موسیقی ما – کنسرت «ماکان بند» در روزهای دهم، یازدهم و دوازدهم آذر 1396 در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی روی صحنه رفت. این کنسرت در هر شب دو سانس داشت و تمام بلیت‌ها هم پیش از آغاز کنسرت به فروش رفتند. با این که کنسرت «ماکان بند» در روزهای سردِ پاییزیِ پایتخت برگزار می‌شد اما هر شب حدود 4 هزار تن از علاقه‌مندان به موسیقیِ این گروه، به سالن نمایشگاه بین‌المللی آمدند تا در مجموع حدود 12 هزار نفر تماشاگر این کنسرت باشند.

رهام هادیان و امیر مقاره دو خواننده گروه «ماکان بند» بودند. صحنه‌ی این کنسرت‌ها شامل چند جایگاه مختلف برای سازها بود و نورپردازی خاص خودش را داشت. همچنین تصاویری گرافیکی در طول کنسرت مکملی برای موسیقی بود.

One direction نام یکی از گروه‌های معروف موسیقی است. دکوری که در کنسرت «ماکان بند» طراحی و اجرا شد، از روی دکورهای گروه One direction الهام گرفته شده بود. هزینه کردن برای طراحی و ساخت دکوری اینچنینی نشان می دهد که مدیران هنری «ماکان بند» در اندیشه‌ی رسیدن به کنسرت‌های استاندارد هستند.

«نرو» با ترانه‌ای که اینگونه آغاز می‌شود «دستم بند به دلت هی بند به دل تو گیره» آغازگر کنسرت بود. «بازیچه» ادامه‌ی ماجرا بود که لحنی خاص دارد.

انرژی خوانندگانِ «ماکان بند» و تسلط آنان بر صحنه مثال زدنی بود. همراهی تماشاگران هم در نوع خود جالب بود.

«این خیابونا»، «دلگیری» و «دیوونه بازی» قطعه‌هایی بودند که در بخش نخست و پیش از آنتراکت اجرا شدند.

زمانی که گروه برای استراحت صحنه را ترک کردند، یاشار خسروی که مدیر هنری و سرپرست «ماکان بند» است در این دقایق به تک نوازی ساکسوفون پرداخت. خسروی دو قطعه نواخت و در میانه قطعات گفت: مدتی است هموطنانمان زلزله زده‌ی کرمانشاهی درگیر مصایبِ زلزله هستند. این قطعه‌ها را به مردمِ غم‌دیده‌ی کرمانشاه تقدیم می‌کنم.

در ادامه و وقتی که رهام هادیان به همراه مقاره(خواننده گروه) از اجرا نشدنِ قطعه‌ی «هر بار این درو» خبر می‌دهند، تنها چند ثانیه بعد، اجرای این قطعه آغاز می‌شود. این شاید معروف‌ترین قطعه‌ی «ماکان بند» باشد. شاید اغراق نباشد که بگوییم همه‌ی سالن این قطعه را با  «ماکان بند» خواندند.
 
«ای داد» یکی دیگر از آثاری بود که در کنسرت «ماکان بند» اجرا شد.

شاید نقطعه عطف اجرای گروه «ماکان بند» اجرای قطعه ای اسپانیایی از ساخته های آندره بوچلی بود. اجرای این قطعه نشان داد که خوانندگان این گروه به خوبی موسیقی جدی را می شناسند و تکنیک و سواد لازم در خوانندگی را دارند. اجرای دوباره‌ی «هر بار این درو» پایان بخش این کنسرت بود.
 
سرپرست گروه و مدیر هنری «ماکان بند» یاشار خسروی است. «ماکان‌بند» شاید بخش عظیمی از پیشرفت هنری‌شان را مدیون خسروی هستند. او از ابتدا برای مسیر هنریِ «ماکان بند» برنامه ریزی کرده تا در نهایت این گروه به اینجا برسد که در سه شب 12 هزار مخاطب داشته باشند.
 
علی الماسی گیتار الکتریک، مجید عطرلی گیتار باس، سهیل اَباذری کیبورد، احمد عباس‌نیا درامز، یاشار خسروی ساکسوفون، انوشیروان تقوی گیتار اسپانیش و همخوان، و مهران فرشباف پرکاشن و امیر میلاد نیکزاد تنظیم کننده و رهبر ارکستر، اعضای گروهِ «ماکان بند» بودند.

کنسرت «ماکان بند» را شرکت «آوازی نو» به تهیه کنندگی حسن اردستانی برگزار کرد. رُهام درباره‌ی حسن اردستانی می‌گوید: اردستانی در حق گروه ما پدری کرد و اگر او نبود، بی‌شک «ماکان بند» به چنین جایگاهی نمی‌رسید.
 
مدیر اجرایی این کنسرت محمد ناصری و حمیدرضا عشقی بودند. مدیر برنامه این کنسرت هم فاطمه شجاعی بود. گروه هنری 17 هم روابط عمومی این کنسرت بود.

«ماکان بند» در 28 و 29 آذر سال جاری در برج میلاد باز هم کنسرت برگزار می‌کند.

منبع : موسیقی ایرانیان