بدرقه تیم ملی فوتبال با «یازده ستاره» سالار عقیلی

20 می 2018
بدون نظر

همزمان با اولین اجرای این کار در تالار وحدت و با موسیقی بابک زرین از «موسیقی ما» منتشر شد

بدرقه تیم ملی فوتبال با «یازده ستاره» سالار عقیلی

موسیقی ما سرود رسمی تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2018 به نام «یازده ستاره» با صدای سالار عقیلی و موسیقی بابک زرین و ترانه احسان افشاری منتشر شد. انتشار این اثر همزمان با برگزاری مراسم بدرقه تیم ملی فوتبال در تالار وحدت تهران بود که از حدود ساعت 17:30 آغاز شده و قرار است سالار عقیلی به همراه ارکستر سمفونیک تهران در این برنامه اجرای زنده داشته باشد. اما سرود رسمی تیم ملی فوتبال ایران مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرد تا بالاخره به انتشار رسید. زمزمه‌های ساخت این سرود از زمستان سال گذشته به گوش می‌رسید و در طول این مسیر نام چند خواننده مختلف مطرح شد.
 
علیرضا قربانی جدی‌ترین گزینه‌ برای خواندن یکی دیگر از سرودهای تیم ملی بود که اوایل اردیبهشت طی نامه‌ای رسمی از اجرای این اثر استعفا داد. بعد از او صحبت‌هایی درباره «حامد همایون» هم مطرح شد ولی بالاخره سالار عقیلی تنها خواننده آثار تیم ملی در جام جهانی 2018 شد و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شهرداد روحانی هم دو قطعه بی‌کلام برای ملی‌پوشان فوتبال ایران ساخته است.
 
طی سال‌های گذشته زوج هنری سالار عقیلی و بابک زرین چند اثر ماندگار نظیر تیتراژ سریال‌های «تبریز در مه» و «معمای شاه» را تولید کرده بودند که ترانه‌سرای آنها زنده‌یاد دکتر افشین یداللهی بود. حال باید دید این دو هنرمند در همکاری با احسان افشاری به عنوان ترانه‌سرا و اولین تجربه اجرای سرودی برای تیم ملی فوتبال ایران با چه بازخوردی از سوی مخاطبان مواجه می‌شوند.
 
قطعه «یازده ستاره» با صدای سالار عقیلی و موسیقی بابک زرین و ترانه احسان افشاری را اینجا می‌توانید بشنوید و دانلود کنید.

منبع: 

اختصاصی سایت «موسیقی ما»

منبع : موسیقی ایرانیان

موفقیت سعید عبداللهی در دو جشنواره بین‌المللی عکاسی

20 می 2018
بدون نظر
[ آرش نصیری – روزنامهنگار، مدیر و مجری برنامه هزار صدا ]

یک روز بارانی بهاری، قاعدتاً باید روز دل‌انگیزی باشد؛ اما این بار فرق داشت و ناگهان باران عشق بند آمد و بانگ برآمد که خواجه برفت:
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش
و در آن جمعه بارانی بهاری، موسیقی پاپ معاصر ایران یکی از بزرگ‌ترین نمادهایش را از دست داد.
حالا دیگر می‌توانم بنویسم استاد ناصر چشم‌آذر. خودش اگر بود -با همان طنزی که نزدیکانش به یاد دارند- می‌گفت نگو استاد و بعد که می‌گفتی اگر شما استاد نیستی پس چه کسی استاد است، برایت اسامی ‌تعدادی از بزرگان و اسطوره‌های موسیقی ایران را ردیف می‌کرد.
می‌گفت: «خواهش می‌کنم هرگز به هیچ‌کس و حتی خودتان جایگاه ندهید. جایگاه ما بیش از آن‌چه هستیم، نیست.»

منبع : موسیقی ایرانیان

«خوان آسمانی» با آهنگسازی ارسلان کامکار و همراهی گروه موسیقی کامکارها منتشر می‌شود

20 می 2018
بدون نظر

با صدای پیام عزیزی

«خوان آسمانی» با آهنگسازی ارسلان کامکار و همراهی گروه موسیقی کامکارها منتشر می‌شود

موسیقی ما – کلیپ آهنگ «خوان آسمانی» با صدای «پیام عزیزی» با آهنگسازی و تنظیم «ارسلان کامکار» بر اساس شعری از مولانا منتشر می‌شود. این اثر با همراهی گروه موسیقی کامکارها امروز و فردا در شمال کشور و در شهر ایزد شهر در محمودآباد استان مازندران فیلمبرداری می‌شود و در روزهای آینده به مناسبت ماه مبارک رمضان در اختیار علاقمندان به موسیقی قرار می‌گیرد.

آهنگ «خوان آسمانی» از مجموعه آلبوم موسیقی «بارگاه» از این خواننده به آهنگسازی و تنظیم‌کنندگی ارسلان کامکار و با همراهی تعدادی از اعضای گروه موسیقی کامکارها آذر ماه سال 1391 توسط «نشر نوفه» منتشر شده بود.

آهنگ «خوان آسمانی» را پیش از این «محمدرضا شجریان» در مثنوی افشاری بر اساس شعر مولانا اجرا کرده‌اند: «این دهــان بستی دهــانی باز شـــد/کـو خـورنده‌ی لــقمـه های راز شـــد، لــب فـروبــند از طـعـام و از شـــــــراب/ ســـوی خوان آسـمــانی کن شـــتاب، گـر تــو این انبان ز نـان خــالی کـــنی/ پـر زگـــوهــــر هـــای اجــــلالی کـــنی، طــفل جـان از شـیر شــیطان بــاز کن/ بــــعـــد از آنـــش بـا مـــلک انـــباز کــن، چند خوردی چرب و شیرین از طـعــام/ امـــتحـــان کــن چـــند روزی با صــیام، چــند شــب ها خواب را گشتی اسیر/ یــک شـــبی بــیدار شــو دولـــت بـگیر.»

پیام عزیزی با همراهی اعضای گروه موسیقی کامکارها سه اثر موسیقایی به نام‌های آلبوم‌ موسیقی «بارگاه»، آلبوم‌ «سه‌روکی دل» (رئیس دل) و همچنین آلبوم‌ «خورشید مستان» را منتشر کرده است.

منبع : موسیقی ایرانیان

عزت‌الله فرجی به شکل غریبانه‌ای به خاک سپرده شد

20 می 2018
بدون نظر

خواننده دایه دایه در خانه‌ی ابدی‌اش آرام گرفت

عزت‌الله فرجی به شکل غریبانه‌ای به خاک سپرده شد

 موسیقی ما – «عزت‌الله فرجی» معروف به حسین فرجی، خواننده‌ ترانه‌‌های ماندگار لرستان؛ ظهر امروز به شکل غریبانه‌ای به خاک سپرده شد و در خانه‌ی ابدی‌اش آرام گرفت. او جمعه‌ی هفته‌ی جاری بر اثر سکته‌ی قلبی در خانه‌اش دار فانی را وداع گفته بود.
این خواننده‌ی نواحی ایران در حالی به خاک سپرده شد که هیچ مراسمی از مقابل تالار وحدت انجام نشد و هیچ‌ هنرمندی نیز در مراسم او شرکت نداشته است. حالا خبرگزاری «ایلنا» از سازمان بهشت زهرای تهران استعلام و اعلام کرده، پیکر خواننده‌ی قطعه «شوه سال» امروز یکشنبه 30 اردیبهشت ساعت 9 صبح شست‌و‌شو و سپس در قطعه 88، ردیف 121، شماره 532 به خاک سپرده شد.
در این میان دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در پیام تسلیت خود آورده است: «خبر رسید که یکی از میانداران قلمرو دیرین و پویای موسیقی لرستان، در ماه خدا به دیدار معبود شتافت. استاد «حسین فرجی»،  هنرمند پیشکسوت و محبوب لرستانی، نوای گرم و ماندگار  «باو بارو» و «دایه دایه»،  پس  از عمری   تلاش برای شناساندن موسیقی لری و  ارتقای فرهنگ موسیقایی مردم این سرزمین، چشم از جهان خاکی فروبست. درگذشت این چهره‌ی برجسته را به جامعه‌ی هنری کشوربه ویژه هنرمندان و مردم شریف استان لرستان و خانواده ی مکرمش، تسلیت گفته و رحمت و آرامش ایزدی را برای آن فقید سعید آرزومندیم.»
 

منبع : موسیقی ایرانیان

حسین علیزاده: کمتر کسی را مانند علی رهبری تا این اندازه وطن‌پرست و هنرمند دیده‌ام

20 می 2018
بدون نظر

حمایت یک موسیقی‌دان بزرگ از «علی رهبری»

حسین علیزاده: کمتر کسی را مانند علی رهبری تا این اندازه وطن‌پرست و هنرمند دیده‌ام

 موسیقی ما – حسین علیزاده (آهنگساز و نوازنده‌ی برجسته‌ی تار و سه‌تار) که چند سال قبل، نشان‌ شوالیه‌ی فرانسه را نپذیرفت تا به نام‌ دیگری جز «حسین علیزاده» شناخته نشود، صبح امروز بعد از مدت‌ها سکوت و دوری از رسانه‌ها، با تعدادی از اهالی رسانه جلسه گذاشت تا نه درباره‌ی خود، که درباره‌ی موسیقی‌دانی دیگر صحبت کند.
 
به گزارش سایت «موسیقی ما»، او که به تازگی کنسرت‌هایش را برگزار کرده، نشست خود با رسانه‌ها را به امروز موکول کرد تا هیچ شائبه‌ی دیگری پیدا نکند، مگر حمایت از موسیقی‌دان بزرگی که چند سال قبل به ایران آمد و ارکستر سمفونیک تهران را رهبری کرد و بعد حاشیه‌ها چنان بالا گرفت که از ایران رفت: «علی رهبری». رهبر ارکستر پرآوازه ایران به تازگی با ارکستر سمفونیک آنتالیا، قطعه‌ی «مادرم ایران» را با خوانندگی «محمد معتمدی» اجرا کرد و مهمان ویژه‌اش «حسین علیزاده» بود. حالا بعد از بازگشت، حسین علیزاده به قول خودش می‌خواهد سنتی را پایه‌گذاری کند و از موسیقی‌دانی حمایت کند که هنوز زنده است، هنوز کار می‌کند و می‌تواند برای کشورش خدمات بسیاری را ارائه دهد.
 
«حسین علیزاده» می‌گوید:‌ «موسیقی‌دانان معمولاً با یکدیگر رقیب‌اند و در این زمان دوستی چندانی با یکدیگر ندارند. اما آن وقت که کسی کارایی‌اش را از دست می‌دهد یا می‌‌میرد، بدل به یک دوست می‌شود و قابل‌ ستایش و تمجید که به نظرم هیچ‌کدام‌شان واقعی نیستند! من اما دوست دارم این‌بار از «علی رهبری» بگویم. موسیقی‌دانی بزرگ که می‌تواند در کشور خودش مثمر‌ خدمات بسیار زیادی شود و درست است که فعالیت‌هایش در ایران با حاشیه‌هایی همراه شد، اما به نظر می‌رسد که انجام کارهای هنری در ایران همیشه با این حاشیه‌ها همراه است. ما که سال‌ها در ایران زندگی کرده‌ایم، تا حدودی با آن آشنایی داریم. اما کسی که 50 سال در ایران نبوده، قطعاً تا این اندازه با این مسائل آشنا نیست. ضمن آنکه رسانه‌ها نیز در حاشیه‌های به وجود آمده در آن زمان، مؤثر بودند و موزیسین‌ها نیز هیچ حمایتی از او نکردند.»
 
او می‌گوید در تمامی صنف‌ها، اهالی آن صنف با وجود تمام رقابت‌ها و گاه حتی نامهربانی‌هایی که با یکدیگر دارند، از هم حمایت می‌کنند و اگر کسی به یک کشف‌ علمی برای سلامتی برسد، دیگر پزشکان به این مسأله توجه نمی‌کنند که اخلاقیات او چیست. این اتفاق اما در جامعه‌ی موسیقی وجود ندارد:‌ «زمانی که علی رهبری من را به عنوان مهمان برای دیدن اجرای قطعه‌ی «مادرم ایران» با همراهی ارکستر سمفونیک آنتالیا -که سالی 6 بار در آن اجرا دارد- دعوت کرد، بعد از دیدن برنامه چنان تحت تأثیر قرار گرفتم که با خودم فکر کردم این صحبت‌ها را در رسانه‌های آن کشور انجام دهم؛ اما باز به این مسأله رسیدم که ای‌کاش این اتفاق در ایران رخ دهد. ایشان با غرور و رفاقت من را به جمع معرفی کرد اما با وجود آنکه من، هم در تمرینات و هم در اجرا، احساس بسیار خوبی از این میزان نبوغ او داشتم، مثل او احساس غربت کردم.»
 
علیزاده می‌گوید در حالی که این روزها ساخت قطعه‌ای برای ایران به عنوان‌ یک سفارش در آمده، «علی رهبری»‌ در غربت، قطعه‌ای برای «ایران» می‌سازد که این مسأله ناشی از عشق و علاقه‌ی او به وطنش است: «تمام اجزای این اثر برای «ایران» بود. به نظرم می‌توان گفت کلام این اثر سمفونیک بود و در این میان خواننده و شعر کمترین نقش را داشتند. زمانی که قطعه اجرا می‌شد، من از هم‌‌وطن بودن با او، احساس غرور می‌کردم. تعداد کمی ایرانی در سالن حضور داشتند؛ اما تمام چند صد نفر سالن به احترام علی رهبری و نام‌ ایران ایستاده بودند و سراپا کف می‌زدند.»
 
علیزاده می‌گوید که رسم نیست پیش از برگزاری کنسرت‌های سمفونیک، رهبرا ارکستر حرفی بیان کند؛ اما رهبری در سخنانی به این مسأله اشاره داشت که تا چه اندازه عاشق سرزمین‌اش است: «او زمانی که این حرف‌ها را می‌زد، من با خودم فکر کردم نمی‌شد این قطعه در ایران اجرا شود؟ چرا اصلاً موزیسینی که تمام دنیا تا این اندازه به او افتخار می‌کنند‌، نباید اثرش را در کشور خودش اجرا کند؟ او که ممنوع‌الورود و ممنوع‌الخروج نیست. او که انگ سیاسی ندارد. حتی ممنوع‌الکار هم نیست. چرا باید این حس را داشته باشد که نمی‌تواند در کشور خودش کار کند. من فکر می‌کنم تمامی ما نیاز به پشتیبانی از اجتماع خودمان داریم و به همین نیت، من از علی رهبری حمایت می‌کنم. من او را وقتی 12 ساله بودم، می‌شناختم و هیچ کسی که حداقل آشنایی‌ای با موسیقی داشته باشد، نمی‌تواند منکر اهمیت او در موسیقی شود؛ حتی آنها که با او یا اخلاقیات او چندان قرابتی ندارند.»
 
آهنگساز بزرگ ایرانی البته ماجرا را از زاویه‌ای دیگر نیز بررسی کرد: «از سال 45 که من برای اولین بار او را دیده‌ام تا کنون،‌ هیچ از شوق و اشتیاق او کاسته نشده است. او همان کودک پرشوری است که از ابتدا بوده است. برای همین هم در عین مهارتش در رهبری، گاهی جارو به دست می‌گیرد و حیاط تالار را تمیز می‌کند و گاهی نیز به میدان حسن‌آباد می‌رود تا زیر نظر خودش صندلی‌ها خریداری شوند! اتفاقی که در ایران معمولاً رخ نمی‌دهد. هر اندازه هنر هنرمندی والاتر باشد، افتاده‌تر خواهد شد و ادعایی نخواهد داشت. من در یکی از سفرهایم به بازل سوئیس، در هواپیما کسی را ملاقات کردم که برای استقبال ما آمده بود و زمانی که سوار ماشین شدیم، فهمیدم که رهبر ارکستر سمفونیک سوئیس است. با خودم فکر کردم اگر من رهبر ارکستر سمفونیک کشوری مثل سوئیس بودم، این کار را انجام می‌دادم؟‌ ما سال‌ها در این سرزمین زندگی کرده‌ایم؛ با قواعد و حاشیه‌هایش آشناییم؛ با تمام مشکلاتی که یک هنرمند در ایران دارد؛ اما او این‌طور نبود. البته من «رهبری» را ستایش نمی‌کنم تا دیگران را کوچک کرده باشم. تنها تأکیدم بر این است که ما در این سال‌ها، مثل فولاد آب‌دیده شده‌ایم و بلدیم که در ایران چه‌طور زندگی کنیم و موسیقی بسازیم؛ اما کسی که مدت زمان زیادی از عمر خویش را خارج از کشور طی کرده، با این مناسبات آشنا نیست و به همین خاطر، هنگام ورودش به ایران با مشکلاتی همراه می‌شود.»
 
خالق «نی‌نوا» اما بخشی از مشکلات را نیز متوجه دیگرانی جز رهبری می‌داند: «برخی مناسبات در ایران کاملاً اشتباه است و باید آن را اصلاح کرد. «علی رهبری» می‌توانست در ایران کار کند و منشأ اقدامات بسیار زیادی باشد؛ به شرط آنکه درک می‌شد. ما می‌توانیم با پشتیبانی از ایشان، سپری برابر حاشیه‌ها ایجاد کنیم. البته این حاشیه‌ها فقط در کشوری مثل ایران رخ می‌دهد و نه هیچ کجای دیگر. من از سال‌ها قبل، تمرینات‌ او را با ارکستر می‌دیدم و در این دیدار اخیر هم متوجه شدم که او به عنوان رهبر ارکستر، کاملاً تام‌الاختیار است. وقتی مسأله‌ای را به یک نوازنده یا حتی مایستر ارکستر بیان می‌کند، آنها بی‌هیچ بحثی تنها اطاعت می‌کردند. رهبر ارکستر درست مثل یک فرماندار نظامی است و ارکستر مثل یک ارتش که در آن مسأله‌ی «چرا» وجود ندارد. بعد از هر تمرین همین اجرا، رهبری و نوازنده‌ها به اندازه‌ای عرق کرده بودند که مجبور می‌شدند لباس‌هایشان را عوض کنند. نوازنده‌های تمام ارکسترهای دنیا -با تمام قدرت‌شان- مطیع بی‌چون و چرای رهبر ارکستر هستند و به همین خاطر است که شما وقتی قطعه‌ای را از ارکسترهای بزرگ دنیا می‌شنوید، حسی واحد دریافت می‌کنید. من سه روز در تمرینات آن ارکستر حضور داشتم و دیدم که ایشان گاهی به اعضای ارکستر تندی هم می‌کرد؛ اما به کسی برنمی‌خورد. همه‌چیز در نهایت نظم بود. چرا ما نباید از این نظمی که او می‌خواست وارد ارکستر کند، استقبال کنیم؟ «رهبری» خودش را برای ما به سوغات آورده بود و ما باید مدتی با او و ایده‌هایش کنار می‌آمدیم تا نیتجه‌اش را ببینیم. مشخص است که کسی که تخصص کافی ندارد، نباید برای او تعیین تکلیف می‌کرد. نباید کسی در کار او دخالت می‌کرد. نباید رسانه‌ها به این اندازه به حاشیه‌های ایجاد شده دامن می‌زدند.»
 
به گزارش سایت «موسیقی ما»، او همچنین از نقش‌ باربد بیات، میلاد عمرانلو، رضا فکری و میلاد عالمی برای این اجرا یاد کرد و گفت: «رفتار باربد به اندازه‌ای مرا تحت تأثیر قرار داد که زمانی که او را بغل می‌کردم، انگار پسران‌ خودم را بغل کرده بودم و من به پدر او (زنده‌یاد بابک بیات) و مادرش برای تربیت چنین فرزندی تبریک می‌گویم. او خودش هم‌ا‌کنون در پراگ به عنوان رهبر میهمان فعالیت دارد و مطمئنم که به زودی، یکی از بزرگ‌ترین رهبران ارکستر در دنیا خواهد شد. با همه‌ی اینها ارزش موسیقایی رهبری را می‌داند و عصای دست او شده است.»
 
آهنگساز «دلشدگان» با بیان اینکه کمتر آدمی را به اندازه‌ی «علی رهبری» وطن‌پرست و هنرمند دیده، می‌گوید: «خوشحالم که او در این سن و سال، هیچ از ناامیدی نمی‌داند. او درس بزرگی از عشق و ایمان و امید به من داد. رهبری عشق و علاقه‌ی بسیاری به ایران دارد؛ همان حسی که از همان ابتدا که در هنرستان موسیقی ملی به عنوان مدیر فعالیت می‌کرد، داشت.»
 
«علیزاده» در ادامه درباره «مادرم ایران» گفت: «با وجود آنکه این اثری سمفونیک است، اما بوی ایرانی دارد؛ حس و حالی که در آثار بسیاری از کسانی که در هنرستان موسیقی ملی تحصیل کرده‌اند، دیده می‌شود. رهبری موسیقی مطربی هم کار کرده و این موسیقی را خیلی خوب می‌شناسد. او به خاطر تحصیل در هنرستان ملی، با موسیقی ایرانی نیز به خوبی آشنا است. نمی‌گویم که رپرتوار موسیقی ملی را می‌شناسد؛ اما چیزهایی که درناخودآگاهش وجود داشته را به خودآگاه آورده است. او از جنبه‌های ملی-میهنی نیز بهره برده و از تِم‌های قطعه‌ی «ای ایران» روح‌الله خالقی در موتیف‌هایش استفاده کرده است. رهبری تم‌های ایرانی و عربی را در این کار به هم آمیخته و از جملاتی از درویش‌خان و صبا به عنوان موتیف‌های ریتیمک بهره برده، نه اینکه ملودی آنها را به کار وارد کرده باشد.»
 
خالق «ترکمن» ادامه می‌دهد: «علی رهبری وقتی در هنرستان موسیقی تحصیل می‌کرد، هر روز ناگزیر بود از شهرری به هنرستان بیاید. من همچنان معتقدم که ساختار ذهنی انسان در کودکی شکل می‌گیرد. من بچه‌ی بازار بودم و هنوز طعم رنگ‌ها و بوها را در بازارهای مختلف که مثل «تونل سحرآمیز» بود، حس می‌کنم. این مسأله بدون‌شک برای رهبری نیز وجود داشته است. او در اتوبوس‌های دوطبقه‌‌ای که از خانه به هنرستان می‌آمد، آهنگ می‌نوشت و همان زمان تحصیل، به عنوان معلم هارمونی، نوازندگی و آهنگسازی گاهی در کلاس‌ها حضور پیدا می‌کرد.»
 
استاد پیشکسوت موسیقی ایران، بار دیگر بر حمایت از «علی رهبری» تأکید کرد و گفت: «ما باید دیسیپلین و نظم را فرا بگیریم و بدانیم که یک رهبر در ارکستر فرمانده است و نوازنده‌ها باید تابع او باشند. در غیر این صورت، می‌توانند به صورت فردی به فعالیت‌هایشان ادامه دهند. هر چند که با توجه به حقوق ناچیز نوازندگان، نمی‌توان از آنها نیز انتظار چندانی داشت.»

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان

معاون هنری به مدیران برای بازبینی شوراها و آیین نامه‌ها ماموریت داد

20 می 2018
بدون نظر

دفتر موسیقی با تغییرات بیشتری همراه می‌شود

معاون هنری به مدیران برای بازبینی شوراها و آیین نامه‌ها ماموریت داد

 موسیقی ما- «سیدمجتبی حسینی» -معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی- بر بازبینی عملکرد شوراها، آیین‌نامه و دستورالعمل شوراهای معاونت امور هنری تأکید کرد و این موضوع را ضروری خواند.
حسینی در این نامه، به مدیران کل هنرهای نمایشی، هنرهای تجسمی، موسیقی، آموزش و توسعه فعالیت های هنری و دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس مأموریت داده است با همکاری، همراهی مشاوره و برنامه ریزی و نظارت راهبردی این معاونت، آیین نامه یا دستورالعمل هر یک از شوراها مورد بازبینی قرارگیرد. همچنین بررسی شود که هر یک از شوراها بر پایه چه مستندی و برای چه وظیفه ای به وجود آمده اند؟ و چگونه می توان با استفاده از ظرفیت خرد جمعی و رفتار شورایی برای تعامل بیشتر با اهل هنر، افزایش مشارکتِ متخصصان در امور تخصصی و بهبود فضای فعالیت های هنری تلاش کرد.
 
 

منبع : موسیقی ایرانیان

آلبوم صوتی «آتش مهر» منتشر شد

20 می 2018
بدون نظر

با مناجات‌هایی از استاد غلامرضا سازگار

آلبوم صوتی «آتش مهر» منتشر شد

موسیقی ما – آلبوم صوتی «آتش مهر» از مجموعه شعرآوا به عنوان نخستین آلبوم صوتی از مناجات‌های استاد غلامرضا سازگار با دکلمه حجت‌الاسلام حسین فتحی منتشر شد. این اثر، شامل 20 قطعه مناجات صوتی با زمانی بالغ بر یک ساعت است که به همت دکتر محسن جلیلی تنظیم شده است.
مدیر موسسه هنر و ادبیات هلال با اشاره به اینکه مجموعه شعر آوا در سال گذشته توانست جایگاه ویژه‌ای در بین مخاطبان پیدا کند افزود: «آلبوم صوتی آتش مهر به عنوان هشتمین آلبوم از مجموعه شعرآوا در نخستین روزهای ماه مبارک رمضان با دو هدف صحیح خوانی اشعار استاد غلامرضا سازگار و گسترش معارف اهل بیت (علیهم السلام) منتشر شده است.»
حجت الاسلام حسین فتحی با بیان اینکه اشعار این آلبوم منتخبی از مناجات‌های منتشر شده در کتاب آتش مهر اثر استاد غلامرضا سازگار است، افزود: «کتاب آتش مهر که در سال 1396 به عنوان کتاب سال در جایزه کتاب سال عاشورا در حوزه شعر برگزیده شد، شامل مجموعه کاملی از غزل های استاد سازگار در مدح، منقب و رثای اهل بیت (علیهم السلام) است.»‌
علاقه مندان به دریافت رایگان این آلبوم می‌توانند با مراجعه به پایگاه اینترنتی مدایح به نشانی www.madayeh.com این آلبوم را به صورت رایگان بشنوند و دریافت کنند.

منبع : موسیقی ایرانیان

حمیدرضا نوربخش: درِ خانه‌ موسیقی را هیچ‌کس نمی‌تواند ببندد

19 می 2018
بدون نظر
موسیقی ما – نشست ماهانه اعضای خانه موسیقی روز چهارشنبه 26 اردیبهشت ماه با حضور جمع زیادی از هنرمندان و علاقمندان در ساختمان فاطمی برگزار شد. در ابتدای این نشست علیرضا احمدی(نوازنده پیانو) به اجرای دو قطعه از ساخته های انوشیروان روحانی و پرویز یاحقی پرداخت. در ادامه «حمیدرضا نوربخش» – مدیر عاملِ این خانه بارِ‌ دیگر تاکید کرد ما طرفدار بازشدن همه درها هستیم و درِ خانه موسیقی را هم هیچکس نمی‌تواند ببندد. باید بگویم آن کسانی که می‌خواستند درِ این خانه را ببندند رفته‌اند.

حمیدرضا نوربخش در ابتدای سخنانش به هنرمندان و علاقمندانی که در این نشست حضور پیدا کردند خوشامد گفت و از حضور پیشکسوتان در این برنامه ها استقبال کرد و آن را مایه دلگرمی برای اهالی خانه دانست: «خانه موسیقی سال 97 را با انگیزه و انرژی فراوان آغاز کرده و فعالیت های بسیاری را پیش بینی کرد‌ه‌ایم که در این سال با کمک همه اعضا این برنامه ها را پیش می‌بریم. امیدوارم همه اعضای خانه موسیقی امسال در کنار ما باشند، زیرا امسال نیاز به همدلی و همراهی بیشتر داریم تا بتوانیم کارها را به سرانجام برسانیم.»

نوربخش گفت: «برای همه مدیرانی که در عرصه موسیقی هستند آرزوی توفیق داریم. اخیرا با آقای ترابی مدیرکل محترم دفتر موسیقی هم در خانه موسیقی و با حضور اعضای هیئت مدیره جلسه ای داشتیم و امیدواریم مدیرکل دفتر موسیقی هم در راستای اهداف با ما همراه باشند. اصل 44 قانون اساسی و واگذاری امور به بخش خصوصی بسیار جدی و از شعارهای جدی دولت هم هست. این از مطالبات جدی ما است که در امور موسیقی مشارکت وسیع‌تری داشته باشیم که با کمک دولت روند آن را تسهیل کنیم و امور را بهبود ببخشیم.»‌

مدیرعامل خانه موسیقی در خصوص فعالیت های انجام شده برای ثبت سازهای ملی در یونسکو گفت: «کارهای خیلی خوبی در این زمینه صورت گرفته که سازهای ملی ما به ثبت میراث می‌رسد که مقدمه ثبت ساز در یونسکو و متعاقب آن ثبت جهانی سازهاست. ساز کمانچه با مشارکت کشور آذربایجان به ثبت رسید و مقدمات ثبت ساز عود هم فراهم شده است و در اینجا لازم است از زحمات استاد داریوش پیرنیاکان تشکر و قدردانی کنم. یکی از طومارهایی که برای ثبت ساز عود در یونسکو نیاز است امروز در اینجا قرار داده شده که لازم است به امضای شما عزیزان برسد تا این کار زودتر انجام شود.»

نوربخش در ادامه سخنانش به دیدار نوروزی با حضور منتقدین خانه موسیقی در خانه هنرمندان اشاره کرد و گفت: «جناب استاد فرهاد فخرالدینی، رئیس محترم شورای عالی خانه موسیقی و همه اعضایی شورای عالی و هیئت مدیره خانه موسیقی با هم هم‌فکری داشتند و قرار شد اگر کسی نقد مشفقانه‌ای دارد در این جلسه مطرح کند. در خانه هنرمندان جمع خوب و صمیمی تشکیل شد و در این جلسه بنا بر همدلی بود و هست. اگر کسی نقد دلسوزانه ای دارد همیشه پذیرای آن هستیم و درِ این خانه همیشه برای آرا و نظرات اهالی موسیقی باز است. در آن جلسه تعدادی از عزیزان صحبت‌های خودشان را مطرح کردند که در آن سخنان مطالب خاصی بیان نشد، فقط مطالب کلی بود که همه بر آن واقف هستیم و همه ما به آن اعتقاد داریم و خود را موظف می‌دانیم به آن عمل کنیم. به طور مثال اینکه باید در خانه موسیقی قاعده و ضابطه حاکم باشد، به اساسنامه عمل شود و مرزها را با دولت حفظ کنیم و سخنانی از این قسم که همه به آن اعتقاد داریم.»

نوربخش گفت: «در آن جلسه توسط یکی از دوستان نوازنده تار هم مطالبی عنوان شد که باز هم همین کلیات بود؛ ولی در سخنان ایشان یک سری واژه های نامناسب و سخیف که تهمت تلقی می شود – از جمله اینکه کسانی که در خانه موسیقی هستند رانتخوار هستند- بیان شد. من هم در آن جلسه از ایشان خواستم یکی دو نمونه از این مصادیق را بیان کنند متاسفانه فقط من را نگاه کردند و کلامی نگفتند. من با اصرار خواستم مصداق همین سخنان را در مورد هر کسی که در خانه موسیقی سمت دارد را بیان کنند و بارها گفته‌ام و باز هم می گویم هر کسی راجع به این مصادیق هر چیزی دارد از هر تریبونی می خواهد بیان کند.»

وی در مورد سخنان اخیر این نوازنده تار که در رسانه ها مطرح شده گفت: «به‌نظر می رسد ایشان نوعی عطش دیده شدن دارند. کارنامه زندگی ایشان اینگونه می گوید که دوست دارد به هر قیمتی دیده شود. رفتار و کردار و موسیقی شان نشان دهنده همین موضوع است. من معمولا بنا بر پاسخگویی ندارم ولی برخی از مطالب که در مورد خانه موسیقی گفته می شود دیگر جزو حقوق من نیست و من مورد عتاب اهالی موسیقی قرار می گیرم که بالاخره حیثیت همه اعضا هم هست و نباید گذشت کنیم و من باید از حیثیت این خانه دفاع کنم. اینکه کسی بیاید و بگوید باید در این خانه را بست؛ من باید بگویم آن کسانی که می خواستند در این خانه را ببندند، رفته‌اند. آن دولتی که از همفکران شما بودند و می‌خواستند در خانه ها را ببندند – از جمله دیدیم که مدتی هم در خانه سینما را بستند –  رفته‌اند. ما الان طرفدار بازشدن همه درها برای حل مشکلات هستیم و درِ خانه موسیقی را هم هیچکس نمی تواند ببندد.»

وی افزود: «ایشان باید در خودش کنکاش کند و فکری به حال موسیقی خودش بکند تا بلکه با حسن نظر دیده شود؛ ایشان ظاهرا از ابتدا که آمده خلاف جریان شنا کردن را برای دیده شدن  انتخاب کرده است. ایشان ردیف موسیقی را درست کرده اند و خواسته اند تا این ردیف ایشان تایید بشود، چنین اتفاقی نخواهد افتاد. این هم تقصیر ما نیست زیرا کسی که تفکر موسیقایی اش از کافه لاله زار گرفته تا اجرای قطعات موسیقی کلاسیک باخ و بتهوون و حتی اجرای موسیقی love story است چگونه می تواند ردیف موسیقی موجه ارائه دهد؟ این ذهن اساسا ذهنیت ردیف نوازی و ردیف سازی نیست. مجموعه این عوامل در کنار هم درست ننشسته است. علاوه بر این ما بزرگانی داریم، مگر چنین کاری انجام داده اند؟ مثلا استاد هوشنگ ظریف-که خداوند سلامتش بدارد- مگر آمده اند ردیف نوشته اند؟ حالا اگر شما نوشته اید گناه ما چیست؟ مگر ما باید هر چیزی که شما نوشته اید را تایید کنیم؟»

نوربخش در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به انتقادات این نوازنده تار به جشنواره موسیقی فجر گفت: «در جشنواره موسیقی که شما می فرمایید مشکل دارد، شما در دوره سی و یکم هم داور بودید و هم اجرا داشته اید؛ حالا اگر پنج میلیون تومان از رقم شما بابت بیمه کسر شده تقصیر بنده بوده؟ این انتقام گیری ها شخصی است. من فقط اشاره کردم که ایشان دیگر ادامه ندهند چون من ناچارا وارد جزئیاتی می شوم که به نفع ایشان نخواهد بود. ایشان بهتر است فکری به حال موسیقی شان بکنند که با هنرشان  بهتر دیده شوند. ایشان جزو کسانی بودند که در آزمون مدرسین کاری کرده بودند که  بچه های استان هرمزگان و فارس هرکسی داخل می آمد از آنها می پرسید آیا کتاب مرا درس می دهی یا نه؟! اگر کسی کتاب مرحوم ذوالفنون یا کتاب هنرستان را درس می داد در آن آزمون رد می شد و به ناگزیر همه می رفتند کتاب ایشان را می خریدند تا در آزمون قبول شوند. شاهد این سخنان آقای اردشیر کامکار است و من آنجا برخورد کردم و گفتم که این کار دیکتاتوری و خلاف قانون است. فکر کنید اینچنین تفکری چقدر خطرناک است. سازکار ورود به نهاد مدنی مشخص است و اولین شرط آن مقبولیت و آوردن رای بیشتر از سوی اعضا است پس ایشان ابتدا باید بروند برای مقبولیت خودشان فکری بکنند. ایشان دوبار در اینجا کاندیدا شده اند و رای نیاوردند. حالا با هر تعدادی که مجمع به رسمیت رسیده است ؛ بالاخره تعدادی آمده اند اینجا و ایشان را قبول نداشته اند و رای نداده اند …و این تقصیر کسی نیست. اینکه بیاییم یک نهاد مستحکم هجده ساله را تضعیف کنیم آن هم در این شرایط مملکت درست نیست. ما به اندازه کافی در گوشه و کنار این مملکت دشمن داریم و هنوز کنسرت هایی لغو می شود، هنوز جلوی آموزش موسیقی را می گیرند و در این میان بیاییم یک نهادی به نام خانه موسیق را تضعیف کنیم. همه پیشکسوتان و بزرگان ایجاد یک نهاد صنفی را ارج می نهند به طور مثال استاد فخرالدینی می گفتند آرزوی ما در دوران جوانی بوده که جایی مانند خانه موسیقی وجود داشته باشد که هیچ وقت محقق نشد. حالا ما بیاییم چنین نهادی را به خاطر ناکامی های خودمان و مسائل شخصی تضعیف کنیم. واقعا آب را به آسیاب چه کسی می ریزیم. من واقعا متاسفم و امیدوارم ایشان دیگر ادامه ندهند.
 
نوربخش در پایان سخنانش برای همه اهالی موسیقی، اعضای خانه موسیقی و همچنین بزرگان و پیشکسوتان موسیقی آرزوی سلامتی و سعادت کرد.»

در ادامه این برنامه، هنرمندان نوجوان سروش حاجی طالب نوازنده (سنتور و از برگزیدگان جشنواره موسیقی جوان سال 96) قطعاتی را برای حضار اجرا کرد. همچنین در ادامه برنامه هاله وزیری(مجری برنامه) از سوی خانه موسیقی از رحیم بقایی(صدابردار پیشکسوت) که در ارتقای سیستم صوتی سالن اجتماعات همت کرده بود تقدیر کرد. بقایی در سخنانی کوتاهی گفت:‌ من جزو وظایفم می دانم که قدم کوچکی برای خانه خودم بردارم.

سپس علی امینی(مسئول واحد بیمه و عضویت) پشت تریبون حاضر شد و با اعلام توضیحاتی از سامانه جامع هنرمندان خانه موسیقی رونمایی کرد. امینی در سخنانش گفت: این سامانه حاصل زحمات چندین ساله و پیگیری های مستمر مدیرعامل و معاون محترم اجرایی خانه بوده امیدواریم به اهداف پیش بینی شده در آن برسیم. در ادامه برنامه علی امانی از خراسان شمالی و رامیار اتمیشی موسیقی خراسان شمالی را اجرا کرد.  در پایان نیز محمدرضا دارابی(خواننده) به همراه حشمت الله حجتی فرید نوازنده تمبک به اجرای موسیقی در بیان اصفهان و تصنیف های کردی کرمانشاهی پرداخت که مورد استقبال حضار قرار گرفت.

منبع : موسیقی ایرانیان

آثار موسیقی معاصر آهنگسازان جوان در دانشگاه تهران نقد و بررسی می‌شود

19 می 2018
بدون نظر
موسیقی ما– اجرای قطعاتی از آهنگسازان جوان فعال در حوزه موسیقی معاصر به همراه نشست تحلیل و نقدِ تکنیک و زیبایی‌شناسی آثار اجرا شده، روز یکشنبه 30 اردیبهشت ماه، ساعت ۱۲ در دانشگاه تهران برگزار می‌شود. در این نشست، آروین صداقت‌کیش و سینا صدقی به نقد و تحلیل قطعات پیانویی اجرا شده خواهند پرداخت.

در این برنامه سه قطعه از سه آهنگساز معاصر اجرا و نقد خواهد شد. کارن سلاجقه، مطهر حسینی و افشین مطلق‌فرد به ترتیب آثار پیانویی شروین عباسی، فرنود حقانی‌پور و نیما عطرکار‌روشن را خواهند نواخت. این برنامه با محوریت موسیقی معاصر از نگاه «تکنیک آهنگسازی» و «ساختارهای زیبایی‌شناسانه معاصر» است که آروین صداقت‌کیش و سینا صدقی به تحلیل آثار فوق خواهند پرداخت.

فرنود حقانی‌پور (م. 1369)  آهنگساز ایرانی مقیم سان‌فرانسیسکو است. از جمله فعالیت‌های او می‌توان از چیدمان کنسرت و تور برای Living Earth Show, شرکت در Bang on a Can Summer Festival و BoaC Marathon و اجرا در موزه هنرهای معاصر ماساچوست نام برد. او افتخار همکاری با موزیسین‌هایی چونBrad Lubman، Jiyeon Kim، Andy Meyersonو  Sarah Goldfeather را داشته است.

شروین عباسی(م.۱۳۶۴) فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه سوره تهران است. و از اساتیدی همچون دکتر سعید شریفیان، کیاوش صاحب‌نسق، محمدرضا تفضلی و مارتن اسرائیلیان در حوزه آهنگسازی آموزش دیده است. عباسی عضو هئیت مدیره انجمن موسیقی خانه تئاتر و بازرس انجمن موسیقی است. آثار او در فستیوالهای مختلفی در ایران وکشورهای ارمنستان، آلمان و اکراین به اجرا درآمده است. همچنین جوایز آهنگسازی از جشنوارهای موسیقی فجر و مسابقه‌های آهنگسازی خانه موسیقی و فستیوال اورینت اوسیدنت( orient/ocident)والفرد اشنیتکه کشور اکراین را در کارنامه دارد. او به عنوان آهنگساز در تئاتر و سینما نیز فعال است. دو آلبوم «روز ازپی روز» و «در جستجو» از آثار انتشار یافته او است.

نیما عطرکار روشن (م.۱۳۶۴) آموختن موسیقی را با نوازندگی پیانو در کودکی آغاز کرد. با ورود به دانشگاه هنر تهران مبانی نظری موسیقی را نزد اساتیدی چون حامد مهاجر فرا گرفت. و علوم آهنگسازی را به صورت خودآموخته و تجربی و با مطالعه آثار آهنگسازان دنبال نمود. سپس با شرکت در مسترکلاسهای علیرضا مشایخی به دانسته‌های خود افزود. در سال ۱۳۸۷ با تأسیس آنسامبل «م» به اجرا و معرفی آثار موسیقی کلاسیک معاصر پرداخت. او در سال ۱۳۸۹ عازم فرانسه شد و تحت نظر میشل مرله در اکول نورمال موسیقی پاریس به تحصیل مشغول گشت. ساخته‌های او در فستیوالها و کنسرتهای متعددی اجرا و تعدادی از آثار او به همراهی اردوان وثوقی در آلبوم «سکوت-سیاه» توسط نشر هرمس منتشر شده است.

اجرا و تحلیل موسیقی معاصر آهنگسازان جوان ایران، امری است که باید در فضاهای اکادمیک مورد تحلیل و برسی واقع شود. در همین راستا دانشکده موسیقی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرای این جلسه پژوهشی خواهد بود. لازم به ذکر است ورود برای عموم در این برنامه آزاد است.

منبع : موسیقی ایرانیان

حسین فرجی در سن 68 سالگی دار فانی را وداع گفت

19 می 2018
بدون نظر

خواننده دایه‌دایه درگذشت

حسین فرجی در سن 68 سالگی دار فانی را وداع گفت

موسیقی ما – «حسین فرجی» ـ خواننده ترانه‌های ماندگار «باروبارو» و «دایه دایه» ـ صبح امروز در سن ۶۸ سالگی درگذشت.

این خواننده اول بهمن‌ ماه سال ۱۳۲۹ هجری خورشیدی در لرستان و شهرستان خرم‌آباد دیده به جهان گشود. اوکه از دوران کودکی دارای صدای بسیار خوبی بود از همان دوران مدرسه کار خواندن ترانه‌های محلی را شروع کرد تا اینکه جهت ارتقاء سطح کیفی کارش و همچنین برای شناساندن ترانه‌های محلی لری به تهران آمد و زیر نظر استاد مهرتاش که استاد اساتید هنرمندان بود کار خود را آغاز کرد.

این هنرمند در سال ۱۳۴۶ و در حالی‌ که تنها ۱۷ سال سن داشت اولین ترانه‌ خود را با نام «شو سال» که شعر و آهنگش را هم خودش خلق کرده بود، اجرا و در همان سال ترانه‌ معروف «شیپورچی» را هم که خود حکایتی داشت را با شعر و آهنگی از خود وارد بازار کرد.

شیپورچی، دایه دایه، شو سال، کینه، مادر، مسافر کویت، مرغ اسیر، تویی بهارم سوزه سوزه و … از ترانه‌های به‌یادماندنی مرحوم فرجی محسوب می‌شوند. عزت‌الله (حسین) فرجی اول بهمن‌ ماه سال ۱۳۲۹ هجری خورشیدی در لرستان و شهرستان خرم‌آباد دیده به جهان گشود.

منبع: 

سایت موسیقی ما

منبع : موسیقی ایرانیان