برگزاری کنسرت همنوازی محمدامین اکبرپور و مهرزاد هویدا در نیاوران

7 نوامبر 2017
بدون نظر


همنوازی تار و سه‌تار «محمدامین اکبرپور» و دف «مهرزاد هویدا» با عنوان «پردیس» دوم آذر ماه در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، این برنامه در دو بخش اجرا می‌شود؛ بخش اول همنوازی تار و دف در آواز بیات اصفهان و در بخش دوم همنوازی سه‌تار و دف در دستگاه نوا با اشعاری از مولانا اجرا می‌شود. قطعات هر دو بخش به صورت اجرا می‌شود و تصنیف‌ها و ضربی‌ها از ساخته‌های محمدامین اکبرپور، نوازندۀ تار و سه‌تار، است. این دو هنرمند پیش از این در دی ماه سال گذشته اجرایی با نام «آب، خاک، پروانه» در فرهنگسرای نیاوران برگزار کردند که مورد استقبال علاقمندان قرار گرفت.

محمدامین اکبرپور، متولد اهواز، کارشناس موسیقی از دانشگاه هنر و معماری، آهنگساز و نوازندۀ تار و سه‌تار است. او نزد استادانی چون داریوش طلایی، داریوش پیرنیاکان، کیوان ساکت، زیدالله طلوعی و محمدرضا لطفی به فراگیری تار و سه‌تار پرداخته و آلبوم‌هایی با آهنگسازی او منتشر شده که عبارتند از: «سینۀ مشروح»، «گلفرش»، «نصیرخانی»، «گلبانگ»، «دلبانگ»، «سروشان»، «نشود فاش». همچنین در آلبوم‌هایی چون «گاهی سه‌گاهی»، «یادوارۀ ظلی ۱و ۲»، «آتش و خاک»، «خوش بود یاری و یادی»، «خوش خرامان»، «قصۀ آفاق» و غیره اجرا داشته است. اکبرپور سرپرست گروه «همنوازان سایه» است و با گروه «بازسازی شیدا» به سرپرستی استاد محمدرضا لطفی همکاری و اجرا داشته است.

مهرزاد هویدا، متولد تهران، نوازندۀ تمبک، دف و سنتور. او نزد استادانی چون محمدرضا بنایی و محمدرضا لطفی به فراگیری موسیقی پرداخته و با گروه‌هایی چون «آن»، «همنوازان شیدا»، و «سازینۀ نواحی ایران» همکاری می‌کند. وی در چندین فستیوال داخل و خارج از کشور نیز برنامه داشته و در آلبوم‌هایی چون «شبروان؛ هنربداهه‌نوازی» به همراه استاد محمدرضا لطفی و احمد مستنبط، «سایۀ جان»، «هنر گام زمان»، «زخمۀ ساز» با آهنگسازی محمدرضا لطفی، «گلفرش»، «جادوی سکوت» و «با فراغت چند سازم» اجرا داشته است.

همنوازی تار و سه‌تار محمدامین اکبرپور و دف مهرزاد هویدا دوم آذر ماه در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود.

منبع: سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir»



Source link

آلبوم موسیقی بی کلام «نیلگون» منتشر شد

7 نوامبر 2017
بدون نظر


آلبوم موسیقی بی کلام«نیلگون» اثر دو هنرمند نوازنده کشورمان «محمد جعفر قاضی عسگر» و «امیر حسین نجفی»، از سوی مؤسسه فرهنگی و هنری «ماهور»، راهی بازار موسیقی کشور شد. این در حالیست که همزمان با نشر اثر، می توان آنرا از طریق سایت «ریتمو»، بصورت آنلاین و قانونی خریداری کرد.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، نیلگون، اثری بی‌کلام، حاصل تک‌نوازی و دونوازی تار و تنبک است که در قالب ۶ قطعه به عناوین «نیلگون»، «لبریز»، «نیلگون۲»، «ترعه»، «آسمان» و «ترعه۲»، به اجرا در آمده است.

«امیر حسین نجفی» نوازندگی تار و «محمد جعفر قاضی عسکر» نوازندگی تنبک این مجموعه بی کلام موسیقایی را بر عهده داشته اند که شنیدن اثر را با فضایی ویژه برای مخاطب، گوشنواز نموده اند.

شایان ذکر است که آلبوم موسیقی بی کلام «نیلگون» از سوی مؤسسه فرهنگی و هنری «ماهور»، منتشر شده و علاقمندان می توانند نسخه فیزیکی و اورجینال آنرا از مراکز معتبر فروش در بازار موسیقی تهیه و یا نسبت به خرید آنلاین و قانونی آن ازطریق سایت www.ritmo.ir اقدام نمایند.

منبع: سایت خبری و تحلیلی موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir



Source link

تعبیر چکناواریان از موسیقی: این هنر زبان خداست

7 نوامبر 2017
بدون نظر


لوریس چکنواریان

لوریس چکنواریان

لوریس چکناواریان به روزنامه اعتماد گفت:موسیقی زبان خداست، یک پدیده الهی است و برخورد با چنین پدیده‌ای دشواری زیاد دارد و باید برایش ظرایف زیادی را آموخت.

به خاطر همین هم در موسیقی کلاسیک شما نمی‌توانی نوازنده خوبی شوی مگر اینکه ١۵ تا ٢٠ سال آن ساز را خوب تمرین کرده باشی.

موسیقی راه طولانی و کم‌درآمدی است. یعنی همان وقت را بگذاری کاسبی کنی یا دکتر و مهندس شوی درآمد خیلی بیشتری داری.

من برایش یک قصه هم دارم. بگذارید برای‌تان تعریف کنم. من همیشه با خودم می‌گویم مردم دنیا جمع شدند و خواستند بنای بلندی با همفکری هم بسازند و بروند بالا تا به خدا برسند. خدا هم برای اینکه مانع از انجام این کارشان شود، زبان‌های آنها را متفاوت کرد تا نتوانند با هم حرف بزنند و همفکری کنند. اما بعد دیده نمی‌شود که این همه با زبان‌های متفاوت از هم دور شوند، پس موسیقی را بهشان هدیه داد و گفت این زبان مشترک من و شما با هم باشد و بتواند میان شما با وجود داشتن زبان‌های متفاوت ارتباط برقرار کند. یادتان باشد حرف می‌تواند دشمنی به وجود بیاورد اما موسیقی نه. موسیقی زبان خداوند و علم است. ٩٩ درصد علم و یک درصد هنر که یا الهی است یا زمینی.

همیشه فکر می‌کنم شعر، موسیقی، نقاشی و همه هنرها را خدا یک جایی قایم کرده و هر وقت کسی را دوست داشته باشد، از این گنجینه‌اش کمی به او می‌دهد.



Source link

حامد برادران: برنامه‌ریزی کارهای محمدرضا گلزار، بهنام بانی و سینا شعبانخانی تا عید نوروز را انجام داده‌ایم

7 نوامبر 2017
بدون نظر


«حامد برادران»، آهنگساز و تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر، پیش از شروع ماه محرم روزهای شلوغی را سپری کرد. این موزیسین جوان علاوه بر مدیریت هنری و تنظیم آثار بهنام بانی، با محمدرضا گلزار و سینا شعبانخانی و چند هنرمند سرشناس دیگر هم مشغول همکاری بود. او حالا در روزهایی که برگزاری کنسرت‌ها تعطیل است روند تولید قطعات با خواننده‌های مختلف را تعطیل نکرده و قصد دارد تا پس از ماه صفر با اتفاقات جدیدی دوباره حضور پررنگی در صحنه داشته باشد. هرچند طی هفته‌های اخیر قطعاتی از بهنام بانی و سینا شعبانخانی با تنظیم او منتشر شده اما قرار است او تا پایان سال فعالیت‌های گسترده‌ای داشته باشد. به بهانه همین موارد گفتگویی با حامد برادران در آخرین روز نمایشگاه مطبوعات در غرفه سایت «موسیقی ما» انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید:

  • *ابتدا از کارهای محمدرضا گلزار شروع کنیم. از کنسرت‌ها و قطعات او چه خبرهای جدیدی برای ما داری؟

تغییراتی در ارکستر و تنظیم‌های قطعات «محمدرضا گلزار» لحاظ کردیم. «به من خیلی بد کردی» آخرین کاری بود که از او منتشر شد و «منو اصلاً ندید» هم خودم تنظیم کردم و این کارها به ارکستر اضافه شده است. در حال حاضر حدود هشت قطعه خوب تولید کرده‌ایم و در حال برنامه‌ریزی برای نوبت پخش آنها هستیم. برنامه‌ریزی کارهای محمدرضا گلزار، بهنام بانی و سینا شعبانخانی تا عید نوروز را انجام داده‌ایم. فعلاً به سیاست پخش کارها فکر می‌کنیم تا ببینیم چه کاری برای چه زمانی مناسب است. از اوایل آذرماه هم با آقای گلزار در اکثر شهرها روی صحنه می‌رویم. قرار است به شهرهایی نظیر شیراز، اردبیل و تبریز و… که تا کنون سفر نکرده‌ایم برویم و برای شهرهایی که قبلاً کنسرت داشتیم هم تقاضای تمدید وجود داشت.

  • *آلبوم او چه زمانی منتشر می‌شود؟

انتشار آلبوم تا زمانی که به توجیه منطقی نرسیده حرکت درستی نیست. شاید خیلی‌ها مخالف حرف من باشد ولی زمانی باید آلبوم منتشر کنیم که ابتدا بستر فروش درست داشته باشد. در حال حاضر کسی خرید فیزیکی آلبوم انجام نمی‌دهد و اگر بتوانیم فرهنگ خرید دیجیتالی آلبوم‌ها را ترویج کنیم اتفاقاتی خوبی رخ می‌دهد. اهالی سینما اخیراً موفق به کنترل سایت‌هایی شده‌اند که به صورت غیرقانونی فیلم‌ها را منتشر می‌کردند و با آنها برای فروش مشارکت کردند. به این ترتیب کارگردانان فیلم‌ها و سریال‌های شبکه نمایش خانگی توانستند از دانلود فیلم‌هایشان درآمد کسب کنند. باید به سمتی حرکت کنیم که دانلود تک‌آهنگ، آلبوم و ویدئو و… توجیه اقتصادی داشته باشد. فقط چند هنرمند هستند که می‌توانند کنسرت برگزار کنند و سایرین فقط برای تولید کارهایشان هزینه می‌کنند و اسپانسر ندارند. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا خواننده‌هایی که استعداد دارند یا مخاطبان کارهایشان را گوش می‌کنند حداقل بتوانند هزینه‌های تولید را بازگردانند. به دلیل این شرایط تا زمانی که بستر درآمدزایی فراهم نشود، انتشار آلبوم غیرمنطقی است.

  • *از کارهای جدید بهنام بانی چه خبرهایی برای ما داری؟

با حجم بسیار زیاد کنسرت‌های بهنام بانی در فصل تابستان و برای پس از محرم و صفر مواجه شدیم و حدس می‌زدیم که در بین کنسرت‌ها موفق به تولید قطعات جدید نشویم. به همین دلیل پروسه تولید کارهای بهنام را کمی زودتر و با سبک‌های متفاوت‌تر شروع کردیم. برای بهنام بانی تا کنون ده یا یازده قطعه پخش کرده‌ایم که به جز دو قطعه، سایر کارها کلاً فضای متفاوتی داشتند. الان که مخاطبان بهنام بانی گسترده شده‌اند ما هم تلاش می‌کنیم تا کارهای متفاوت‌تری تولید کنیم چون می‌دانیم نوآوری ما این بار شنیده می‌شود. اما برای خواننده‌های جدید آنقدر نمی‌توان نوآوری کرد و به نتیجه نمی‌رسیم. آلبوم بهنام بانی هم آماده انتشار است و باید به این نتیجه برسیم که آیا آلبوم باید منتشر شود یا نه.

  • *برخی منتقدان اعتقاد دارند به دلیل اینکه بهنام بانی ناگهان با سرعت عجیبی توانست مخاطبان زیادی به سمت خودش جذب کند احتمال افت و ریزش ناگهانی این طیف افراد وجود دارد. نظر تو چیست و برای عدم چنین اتفاقی چه تصمیمی اتخاذ کرده‌ای؟

تمام این داستان به تفکر آن تیمی که تصمیم می‌گیرند و برنامه‌ریزی می‌کنند بستگی دارد. از سوی دیگر همه اتفاقات با هم جمع می‌شود و تعیین می‌کند که خواننده چه روندی خواهد داشت. به نظر من بهنام بانی با قدرت زیاد ادامه خواهد داد و مخاطبانش از قبل هم بیشتر خواهد شد. دلیلش هم این است که ما موسیقی ایرانی برای بهنام بانی تولید کردیم. در ابتدا شاید کارهایی که برای بهنام بانی تولید کردیم در ژانر تین‌ایج بود اما از آهنگ چهارم به بعد دوباره او را به ژانر خانوادگی و موسیقی ایرانی برگرداندیم و مخاطبش غالباً خانواده‌ها هستند و صرفاً جوانان نیستند. همانطور که می‌دانید ماه به ماه یا سال به سال سلیقه جوانان تغییر می‌کند. یک موجی می‌آید و برخی خواننده‌ها روی این موج سوار می‌شوند و سلیقه آنها با سلیقه مردم یکسان می‌شود اما زمانی که موج رد شود، خواننده هم ناخودآگاه از عرصه کنار می‌رود. من همیشه سعی کردم موج بسازم نه اینکه روی موج سوار شوم. از سوی دیگر به نظر من موسیقی ایرانی و خواننده خوب همیشه می‌ماند. الان اگر دقت کنید خواننده‌هایی که از قدیم تا الان می‌فروشند فقط چند چهره مشخص هستند. اما کسانی که ممتد روی موج حرکت می‌کنند، موسیقی ایرانی دارند و صدایشان صدای خوبی است. تمام عیاربودن یک خواننده مهمترین گزینه ماندگاری او است. چون مثلاً خواننده‌هایی هستم که به دلیل نوع تنظیم یا برخی به دلیل لحن خاص در یک مقطع زمانی کارشان موفق می‌شود اما خواننده توانا با صدا و موسیقی‌اش می‌تواند موفق باقی بماند. به قول شما اینکه یک هنرمند با چنین سرعتی به پیک برسد، احتمال افتش زیاد است و ماندن در بالاترین نقطه سخت است اما انشاالله اتفاقات خوب برای ما رخ دهد و طبق برنامه پیش می‌رویم.

  • *یکی دیگر از پروژه‌های مهم و خبرساز تو هم کارهای سینا شعبانخانی است. خواننده‌ای که بیماری چند وقت اخیر باعث شد تا نتواند حضور پررنگی در رقابت کنسرت‌های پایان فصل تابستان داشته باشد.

سینا شعبانخانی زمانی مطرح شد که بازار موسیقی خیلی خلوت بود. او می‌توانست در آن زمان دهها برابر بهنام بانی بفروشد چون بهنام در مقطعی وارد شد که رقبای زیادی داشت و طرفداران در حال تقسیم هستند و خواننده‌های نسل جدید وارد شده‌اند. سینا به دلیل اینکه بین دوره کارهای مگاهیت تا برگزاری کنسرتش یک بازه زمانی پیش آمد، باعث شد تا کمی تب سینا شعبانخانی فروکش کند. اما بعد از مدت‌ها دوباره همکاری با سینا را از پنج ماه پیش آغاز کردیم و این بار یک برنامه‌ریزی متفاوتی برایش انجام دادیم و امیدواریم بتوانیم او را به نقطه اوج برسانیم. چون سینا مخاطبان خودش را دارد و صدایش در یک ژانر خاص و مدل دوست‌داشتنی است. در کل فکر می‌کنم سینا شعبانخانی به زودی به حق خودش خواهد رسید.



Source link

آغاز اجرای پروژه «چند شب» در شهرستان ها

7 نوامبر 2017
بدون نظر


منتخبی از اجراهای مختلف پروژه «چند شب» روزهای ۲۳ و ۲۴ آذر ماه در شهر اهواز میزبان علاقه مندان موسیقی ایرانی خواهد بود.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، افشین معصومی تهیه کننده و مدیر برگزاری پروژه «چند شب» با اعلام این خبر توضیح داد: منتخبی از اجراهای مختلف پروژه «چند شب» روزهای ۲۳ و ۲۴ آذر ماه به همت موسسه فرهنگی هنری «نغمه حصار» در شهر اهواز میزبان علاقه مندان موسیقی ایرانی خواهد بود.

وی ادامه داد: طبق برنامه ریزی های انجام گرفته منتخبی از نوازندگان پروژه «چند شب تار» و پروژه «چند شب کمانچه» از جمله پویان بیگلر ، طینوش بهرامی ، حامد فکوری ، بهزاد رواقی ، سامر حبیبی ، شروین مهاجر، حسام اینانلو و رضا پرویززاده روزهای پنجشنبه ۲۳ و جمعه ۲۴ آذر ماه در اهواز به اجرای برنامه می پردازند.

تا کنون سه دوره از مجموعه کنسرت های «چند شب» با اسامی «چند شب تار»، «چند شب کمانچه »، «چند شب گیتار» از سوی موسسه فرهنگی هنری «نغمه حصار» در تالار رودکی تهران میزبان علاقه مندان موسیقی ایرانی بود، این در حالی است که حین اجرای این پروژه در شهرستان ها، چهارمین پروژه چند شب با عنوان «چند شب عود» در تهران برگزار می شود. که اطلاعات کامل و نحوه برگزاری آن متعاقبا اعلام خواهد شد.

 

منبع: سایت خبری و تحلیلی موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir



Source link

آلبوم «رویای جادویی» راهی بازار شد

7 نوامبر 2017
بدون نظر


آلبوم «رویای جادویی»، اثر تازه ای از «علی مرعشی»، از سوی مؤسسه فرهنگی و هنری «نت هشتم»، روانه بازار موسیقی شد. این در حالیست که همزمان با نشر اثر، می توان آنرا از طریق سایت «ریتمو»، بصورت آنلاین و قانونی خریداری کرد.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، آلبوم بی کلام «رویای جارویی» از «علی مرعشی»، شامل ده قطعه موسیقی آرامش بخش با محوریت پیانو است که عناوین قطعات «رویای من»، «خاطرات گذشته»، «رویای جادویی»، «صدای فرشتگان»، «احساسات شدید»، «گمشده»، «باران»، «تنهایی»، «آرامش» و «نوکتورن» می باشند.

فضای موسیقی در این آلبوم یاد‌آور آثار آهنگسازانی همچون «ریچارد کلایدرمن» است که پیوندی میان موسیقی کلاسیک با موسیقی پاپ هستند.

شایان ذکر است که آلبوم موسیقی «رویای جادویی» از «علی مرعشی»، توسط شرکت موسیقی «نت هشتم»، به انتشار رسید و علاقمندان می توانند جهت تهیه نسخه فیزیکی و دیجیتال آن، به مراکز معتبر فروش در بازار موسیقی مراجعه و یا نسبت به خرید قانونی و آنلاین آن از طریق سایت www.ritmo.ir اقدام نمایند.

منبع: سایت خبری و تحلیلی موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir



Source link

معرفی داوران نهایی بخش موسیقی جشنواره «ایران من»

6 نوامبر 2017
بدون نظر


داوران نهایی بخش موسیقی جشنواره فرهنگی هنری «ایران من» معرفی شدند.

به گزارش سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان»، داوران نهایی انتخاب آثار بخش موسیقی جشنواره «ایران من» در رادیو ایران کار خود را آغاز کردند و محمد حشمتی، مازیار عصری و محسن میرزاده از خوانندگان و موسیقیدانان کشورمان ۵۰ قطعه موسیقی را بررسی و داوری می کنند.

هدف از این جشنواره تبیین مفاهیم اقتصاد مقاومتی و اقتدار ایران بوده و از اقدامات رادیو ایران در سال اقتصاد مقاومتی محسوب می شود.

منبع: سایت خبری و تحلیلی «موسیقی ایرانیان Musiceiranian.ir»



Source link

حمیدرضا نوربخش: هیچ‌وقت از راه موسیقی زندگی نکرده‌ام

6 نوامبر 2017
بدون نظر


«دعوت به شنیدنِ یک موسیقی محترم». این شاید بهترین تعریف برای آلبومی باشد که این روزها با صدای «حمیدرضا نوربخش» و آهنگسازی «نوید دهقان» منتشر شده است. اثری که می‌توان در آن تصانیفی دل‌نشین شنید و از آن مهم‌تر به آوازهایی گوش کرد که این روزها کمتر در آثارِ تولید شده، دیده می‌شود. خالقانِ این اثر – از آهنگساز گرفته تا خواننده- و البته تک‌نوازی چون «بهداد بابایی» بی‌توجه به هیاهوی بازار، اثری شریف را عرضه کرده‌اند که می‌توان بارها و بارها گوش داد و لذت برد و هنوز دل‌ خوش کرد به اینکه کسانی هستند که دغدغه‌ی انتشارِ اثری دارند که برای مخاطب، اثری اصیل را ارایه دهد. خواننده‌ی اثر – حمیدرضا نوربخش- خواننده‌ی بزرگی است؛ خواننده‌ای حرفه‌ای که با بسیاری از بزرگانِ این سرزمین همکاری داشته است؛ اما پا به پای نوازندگانِ جوانِ اثر و «نوید دهقان» – آهنگساز- ماه‌ها و ماه‌ها برای به ثمر رساندنِ اثر تمرین کرده است و خوانده و بازخوانده است. «در آتش آوازها» را باید شنید. نه به خاطر اینکه آلبوم خوبی است – که هست- بلکه به این خاطر که شنیدنش وظیفه‌ای است برای مخاطبانی که دل در گروی فرهنگِ این سرزمین دارند. باید این اثر را شنید تا نشان داد که این آثار هنوز خواهان دارد.

  • این آلبوم، فرمِ متفاوتی در اجرا داشته است. تمریناتِ مستمر طی چند سال برای انتشارِ یک اثر، این روزها دیگر در فضای حرفه‌ای موسیقی امری متداول نیست.

نوید دهقان:‌ تمام کارهای ما در گروه قمر از ابتدای شکل‌گیری گروه تا کنون به همین‌صورت بوده است. یکی از دلایلی که باعث می‌شود ما امروز بتوانیم درباره‌ی آینده‌ی گروه برنامه‌ریزی کنیم، این است که موسیقی را به شکل پله پله شروع کردیم. در ابتدای فعالیت‌هایمان با خوانندگانِ هم‌نسلِ خود فعالیت کرده و کنسرت‌های بسیار با تمریناتِ مستمر  دادیم. «سینا سرلک» در اولین تجربه‌ی خوانندگی خود با گروه قمر همراه شد و ما سال ۸۵ اولین کنسرتمان را در تالار اندیشه برگزارو با افتخار از آقای نوربخش و بهداد بابایی دعوت کردیم تا از کنسرتِ ما دیدن کنند. بعد از آن، «سالار عقیلی» به گروه اضافه شد و ما همچنان تمریناتِ خودمان را با همان گستردگی انجام می‌دادیم. خود من با وجود اینکه در گروه‌های بزرگی به عنوان نوازنده حضور داشتم؛ اما در زمینه‌ی سرپرستی بی‌تجربه بودم؛ آن برنامه به دلیلِ اینکه اولین اثرِ سینا سرلک بود و تعریفاتی ازایشان از زبانِ استاد شجریان انجام شده بود؛ با استقبالِ خوبی برخوردار شد. حالا ۱۱ سال از آن ماجرا گذشته و فرم و شکلِ کنسرت‌ها بسیار عوض شده است؛ اما این عادت همچنان وجود داشت. ما از ابتدا می‌دانستیم که اگر قرار باشد کاری را روی صحنه ببریم؛ باید برای آن وقت و انرژی بسیاری بگذاریم و این اتفاق همچنان ادامه دارد. «در آتش آوازها» هم یک اتفاقِ ویژه‌ در فعالیت‌های گروه قمر بود. البته من قبل از اینکه این پروژه اتفاق بیفتد؛ چند اثر را به آقای «نوربخش» پیشنهاد داده بودم که ایشان قبول نکرده بودند.

  • آقای نوربخش چرا پیشنهاداتِ قبلی را نپذیرفته بودید؟

حمیدرضا نوربخش: من همیشه در انتخابِ آثارم دو نکته برایم مهم بوده است. یکی خود اثر اهمیت دارد و دیگری هم‌سویی و هم‌دلی و موجِ مثبتی که در اعضای گروه وجود دارد. این مساله را از دیرباز با آقای دهقان داشتم. ایشان در گروه عارف به عنوان نوازنده حضور داشت.

  • با این وجود چرا آثارِ قبلی ایشان را نخواندید؟‌

ببینید؛ خدای ناکرده من هیچ‌وقت به کار کسی نمره نداده‌ام یا ارزش‌گذاری نکرده‌ام؛ فقط مساله سلیقه است. من زمانی که با استادان پایور و پرویز مشکاتیان هم همکاری می‌کردم، تمام آثارشان منطبق با سلیقه‌ام نبود؛ برای مثال در آثارِ آقای مشکاتیان هم اثری وجود داشته که دوست نداشتم و نخواندم. این خدای ناکرده به معنای ضعف آن کارها یا مشکلی در آنها نیست؛ اما من معتقدم ابتدا باید خود من به عنوانِ خواننده اثری را دوست داشته باشم و بتوانم بارها آن را بشنوم تا مخاطب نیز بتواند با آن ارتباط برقرار کند؛ واگرنه اینکه تمام آثار هنری محصول ذهن و ضمیرِ هنرمندان است و باارزش و محترم. فقط بحث سلیقه مطرح است. در کارهای نوید هم ماجرا به همین شکل بوده است.

  • بله، این حقِ یک خواننده و حتی آهنگساز است.  

نوید دهقان: من حالا که خودم آن کارها را گوش می‌کنم، ایراداتِ اساسی در آن می‌بینم و فکر می‌کنم چقدر خوب بود که برخی از این آثار منتشر نشده است.

  • ایده‌ی «در آواز آتش‌ها» چه زمانی شکل گرفت؟

ما در سال ۹۱ قرار شد این کار را انجام دهیم و این اثر از ابتدا با یک هم‌فکری و ذهنیتِ مشترک با آقای نوربخش انجام شد. این‌طور نبود که من کار را در فضای ذهنی و روحی خودم بسازم و بعد، آن را به چند خواننده پیشنهاد دهم. از ابتدا، کار بر اساسِ صدای ایشان ساخته شد.

  • منظورتان از این تعامل چیست‌؟‌

من تصنیف‌ها را می‌ساختم و کلامش را برای ایشان می‌خواندم و از ایشان می‌خواستم از نظر احساسی یا خوانش و بم و زیر نظری قطعه را بررسی کنند؛ بعد آن را ارکستراسیون می‌کردم و برایش مقدمه می‌گذاشتم و دوباره ایشان می‌شنیدند. حتی روی سرعت‌ها و فرم‌ها هم تعامل داشتیم که همین تعامل، اتفاقِ بسیار تاثیر مثبتی ایجاد کرد.

  • به مساله‌ی سرعت اشاره کردید؛ در این آلبوم به نظر می‌رسد «سرعت» عنصرِ کنترل‌شده‌ای است. چیزی که در کمتر اثری در این روزها می‌توان شنید.

ببینید؛ برخی چیزها ناگزیر است و باید سنِ خالقانِ اثر بگذرد تا متوجه‌ی آن شوند. من برخی کنسرت‌ها یا آلبوم‌هایم را که گوش می‌کنم، با خودم فکر می‌کنم چرا اینقدر تند است؟ کجا می‌خواستیم برویم؟ اصلا گاهی خودم نمی‌توانم گوش کنم. تصنیف‌ها به اندازه‌ای تند است که حالت و نوآنس ندارد. آن زمان هر کسی این مساله را به من می‌گفت، گوش نمی‌کردم چون به نظر خودم خیلی خوب می‌آمد. الان متوجه می‌شوم که شما وقتی اثری را اجرا می‌کنید، به خاطر هیجان درونی‌تان احساس می‌کنید، کند است؛ اما بعدها که در فراغت خودتان گوش می‌کنید، می‌بینید که خراب است. بعد که با آقای نوربخش کار کردم، این متر را انتخاب کردیم؛ اما اعضای گروه فکر می‌کردند «کند» است. به هر حال «متر» ناخودآگاه معقول‌تر شد. وقتی می‌خواستیم تصنیف‌ها را ضبط کنیم، بر اساس چیزی که آقای نوربخش خواندند، مترونوم را درست و ضبط کردیم. این نکته‌ی مهمی بود که از این کار یاد گرفتم. تجربه‌ی ایشان در همکاری با بزرگان موسیقی مثل استاد پایور، مشکاتیان، پیرنیاکان، کیخسرو پورناظری، هوشنگ کامکار پختگی‌‌ای برایشان به ارمغان آورد که وقتی با شور و انگیزه‌ی جوانی و میل به کار بزرگ ترکیب می‌شود، نتیجه‌ی خوبی داد.

  • با این وجود نگاهتانبه آثارِ گذشته‌تان چگونه است؟‌

گاهی دوست دارم در تنظیم و فرم اجرا آنها را دوباره بازسازی کنم.

  • آقای نوربخش شما همواره با اساتیدِ بزرگی همکاری کردید؛ این اصرار به فعالیت با اساتید مانعی برای فعالیت‌هایتان نشده است؟‌ دلیلِ کم‌کاری‌تان.

من هیچ‌وقت اصراری به کار کردن نداشته‌ام؛ هنوز هم همین‌طور هستم.

چون هیچ‌وقت از راهِ موسیقی زندگی نکردم.

تدریس شاید؛ اما اجرای موسیقی نه؛ اگر کسی بخواهد از این مسیر زندگی کند؛ مجبور است در کاری که چندان دل‌خواهش نیست هم حضور داشته باشد. خب این مساله عیبی ندارد؛ اما من این طور فکر کردم و دوست داشتم بتوانم از تمام کارهایم دفاع کنم و در دوران پیری از کارهایی که در گذشته خوانده‌ام، پشیمان نباشم.

  • و بر اساسِ همین استدلال این همکاری شکل گرفت؟

 آقای دهقان در بین جوان‌هایی که کار می‌کنند، همواره در یک شیبِ ملایم روبه‌جلو حرکت کرده است و بسیاری از ملاک‌هایی که برای من مهم است، برای او هم اهمیت دارد. او دوست دارد مهم‌تر از شهرت، جایگاه پیدا کند. خیلی‌ها می‌توانند شهرت پیدا کنند و جایگاه نه! ضمن اینکه ایشان همیشه دنباله‌رو بزرگان بوده است؛ از آقای مشکاتیان درباره‌ی ایشان بسیار می‌شنیدم. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌‌های ایشان ارتباط با کلام است. گاهی کلام برای ما یک دستمایه است، یعنی ملودی‌هایی در ذهن دارد و بر اساسِ آن دنبالِ شعری که ریتمِ مناسبِ آن دارد، می‌گردد. گاهی حتی به مفاهیم هم توجهی نمی‌شود. صرفا اینکه آن قالب درست باشد، کافی است؛ اما کسی که دل‌مشغولی‌اش بحث شعر باشد، نگاهش به شعر متفاوت است.

  • به نظر می‌رسد آهنگسازانِ اندکی این خصوصیت را دارند؛ مثلِ آقای مشکاتیان.

دقیقا۱ ایشان از جمله معدود افرادی بود که بحث شعر همیشه برایشان اهمیت داشت.

  • و نگاه آقای دهقان به این مقوله چگونه بود؟

آقای دهقان فارغ از موضوع موسیقی با مقوله‌ی شعر عجین است و محفوظاتِ خوب و نکته‌بینی‌هایی در این خصوص دارد . مثلا مصرعی که در یک شعر دلبری می‌کند را با یک حال و هیجان خاصی می‌خواند. این یکی از نقاط مثبتی است که در ایشان وجود دارد و صد در صد در آثارش نمود پیدا کرده است. شما وقتی با شعر زندگی می‌کنید و می‌خواهید روی آن ملودی بسازید؛ طبیعتا همه‌ی آن حالات شعر را در نظر می‌گیرید و آن را با احساس ملودیکش همسو می‌کنید و به همین خاطر تاثیرگذار است و به همین خاطر ما در این اثر با هم هم‌سفر شدیم.

  • حالا در این مدت اثری خوانده‌اید که از اجرایش پشیمان شده باشید؟

نه. از تمام کارهایم دفاع می‌کنم.

  • «در آتش آوازها» ساز و آواز نقش مهمی دارد؛ سه قطعه‌ی آوازی در یک آلبوم؛ آن هم در شرایطی که این روزها قطعات آوازی تنها برای پرکردنِ زمانِ آلبوم یا رفع تکلیف انجام می‌شود.

نوید دهقان:‌ ساز و ‌آواز عالی‌ترین مظهر موسیقی ایران است، در حالی‌که تصنیف‌سازی قدمتی بیش از صد تا صد و پنجاه سال ندارد؛ تصنیف‌سازی به این شکلی که مرسوم است از عارف و شیدا شروع شده است؛ اما ساز و آواز نیاز به درکِ هنرپذیر دارد.

  • که در شرایط کنونی نمی‌توان از آنها چنین توقعی داشت؟‌

اما فراموش نکنید هنرمند وقتی اثری را تولید می‌کند وظیفه‌ای در مقابل مردم دارد و مردم هم وظایفی در برابر هنرمند دارند و باید سطح دانش و آگاهی‌شان را بالا ببرند. مثال بسیار ساده‌ای است. فردوسی اثری را با نام شاهنامه نوشته است؛ هزار سال از خلق این اثر گذشته است؛ حالا وظیفه‌ی من به عنوان مخاطبِ شعر چیست؟ من وظیفه دارم برای درکِ آن هنر به کلاس بروم نه اینکه بگویم این اثر را درک نمی‌کنم. این کاری است که دولت‌ها باید روی آن سرمایه‌گذاری کنند و از کودکی آموزش‌های این چنینی را آغاز کنند؛ این اتفاق در این سال‌ها رخ نداده و به همین خاطر چند نسلِ ما اصلا آواز را نشنیده‌اند.

  • آخر اصلا آواز خوب چقدر ساخته شده است؟

بسیار؛ اما در اختیار عموم مردم نبوده؛ در حالی‌که باید در مدرسه‌ها آموزش داده شود. ما زنگ هنر داریم؛ اما هیچ کاربردی ندارد. از آن طرف از رادیو و تلویزیون پخش نشده است؛ ساز و آواز از این مساله آسیب بسیاری دیده است؛ این آثار تولید می‌شود؛ اما مخاطبی که قدرت درک آن را داشته باشد کم است نه به این خاطر که آن آثار بد است؛ چون شناخت وجود ندارد و ما نتوانسته‌ایم این باور را به مخاطب القا کنیم که شما در مقابل این هنر وظیفه دارید و باید آن را بشناسید. طبیعی است که کسی که ردیف کار کرده از این اثر لذت بیشتری ببرد تا کسی که چیزی نمی‌داند. من که دل‌بسته‌ی فرهنگ و هنر سرزمینم هستم و هیچ منتی هم ندارم، وظیفه‌ی خودم می‌دانم که فعالیت‌هایی در این خصوص انجام دهم؛ چون از کودکی تربیت شده‌ام که نسبت به محیط اطرافم متعهد باشم به این معنا که به اندازه‌ی توانایی‌هایم کار کنم و یک اتفاق خوشایند افتاده است و آقای نوربخش که آوازخوان متبحری است کنار ما قرار گرفته است.

  • این اهمیتی که برای آواز قایل بودید؛ شما را از بخش تصنیف‌ها دور نکرد؟

ما پیش از این در تصنیف‌سازی تجربیاتی داشتیم که برخی از آنها با استقبالِ مخاطب هم روبه‌رو شده است. بیشتر بخش آواز کم‌رنگ بود که در این آلبوم از آن استفاده کردیم؛ من ایمان داشتم اگر تصنیف‌های خوبی کنارِ آواز قرار گیرد؛ آنها را دل‌پذیرتر می‌کند. معمولا تعدادی از آوازخوان‌های بزرگ ما صرفا به این دلیل که آواز خوب خوانده‌اند از تصنیف غافل شده‌اند. من همیشه دلم می‌خواست تا آواز در کنار تصنیف خوب قرار بگیرد؛ چیزی شبیه به آثار اساتیدی چون شجریان و مشکاتیان که هم آواز در قله است و هم تصانیف و ضربی‌ها.

  • به استقبال مخاطب فکر نکردید؟

 اصلا به اینها توجهی نکردیم. دلمان می‌خواست آنچه خوب است را اجرا کنیم.

  • اما به هر حال برای هر هنرمندی میزان استقبالِ مخاطب مهم است.

حتما؛ اما متاسفانه وقتی سی‌دی تولید شد روند کارها تغییر کرد. سه اثر اولِ من در نوار کاست منتشر شد؛ نوار کاست این قابلیت را داشت که شنونده حداقل نیم ساعت باید به اثر گوش می‌کرد تا تمام شود و به همین خاطر به تمام آنچه تو فکر کرده بودی، گوش می‌کرد؛ اما حالا مخاطب دیگر انتظار ندارد با یک اثر یک ساعته مواجه شود. شما قطعاتی را تولید  و در کنار هم می‌‌گذارید و منتشر می‌کنید؛ اما مخاطب حتی فرصتِ گوش‌دادن به آن آثار را هم ندارد؛ ممکن است الان یک ربع و ساعتی دیگر یک ربعِ آن را گوش کند. «در آتش آوازها» از ابندا تا انتها یک روندی دارد که کمتر مخاطبی آن را به شکل مستدام گوش می‌کند و متوجه‌ی این مساله می‌شود. این روزها روند تولید به سمت تک ترک رفته است. با همه‌ی اینها من به کیفیت چیزی که تولید شده، ایمان داشتم. اگر کسی گوش نکند تقصیر من است. شاید قیاس مع‌الفارغ باشد؛ اما اگر سه‌تار استاد عبادی هزار نسخه تولید می‌‌شود؛ دلیل این نیست که آن اثرِ بدی است؛ تقصیر مخاطب است که توجهی به آثاری از این دست ندارد.

  • آوازها هم آهنگسازی شد؟

آواز مثل بداهه‌نوازی است؛ شما هیچ‌وقت نمی‌توانید برای یک سولیست  نت بنویسید و بگویید حالا بداهه‌‌نوازی کن. در این اثر نیز چهارچوب آوازها مشخص شده است؛ اما بقیه را خود آقای نوربخش انجام داده‌اند؛ حتی انتخاب شعر هم توسط ایشان انجام شد.

  • آقای نوربخش چگونه به این شکلِ آواز رسیدید؟‌

نوربخش: ساز و آواز اصل و بنیادِ موسیقی است و بهترین و بالاترین جلوه‌ی موسیقی ایران در ساز و آواز و بداهه وجود دارد. مرتبت استادی در موسیقی ایرانی در همین جا شکل می‌گیرد. من همیشه آواز خواندم و از محضر بزرگانی در این زمینه بهره گرفته‌ام و در طی این سال‌ها آوازم صیقل خورده است و حالا چیزی می‌‌خوانم که به قضاوتِ دیگران بد نیست. آواز‌خوانی تا زمانی که دل‌مشغولی آدمی نباشد، نمی‌توان در آن پیشرفت کرد؛ درست مثلِ آهنگسازی است. دایما باید طرح بزنی تا ملودی را در تن شعر کنی. باید مدام ذهن آدم مشغول ملودی‌پردازی باشد و در ضمن الگوهای درجه یکی در ذهنت باشد. به همین دلیل است که در مراحل آموزش می‌گویند لازم است که ردیف را  به عنوان الگوی اولیه فرابگیرید و بعد از آن بسیاری مدل‌های فاخر در شیوه‌های بزرگان را مطالعه کنید. از سیدرحیم اصفهانی تا  طاهرزاده، اقبال، بنان، قمر، شجریان و دیگران. آثارِ این بزرگان همه الگوهای ذهنی برای تمام خواننده‌ها به حساب می‌آید. تا زمانی که یک خواننده صرفا به ردیف اکتفا کند، نمی‌تواند به آن مدلِ مورد نظر دست پیدا کند.

  • چقدر از آوازها بداهه شکل گرفت؟

تمامِ آن.

  • یعنی اینکه در چه دستگاهی خوانده شود؛ مشخص نبود؟‌

تنها انتخاب شعرِ این آثار مشخص شده بود. ما این اشعار را در هر شب کنسرت به شکلِ‌ متفاوتی اجرا کردیم.

  • آخر در کنسرت همه چیز متفاوت از استودیو هست. نفس مخاطب خودش می‌گوید که چه کاری باید انجام شود؟‌

شما هر زمانی یک قطعه را با حس و حالت می‌خوانی. در کنسرت ممکن است به خاطر هم‌نفسی با مخاطب اتفاق بهتری رخ دهد؛ اما در فضای استودیو همه چیز به حسی برمی‌گردد که بینِ نوازنده و خواننده تبادل می‌شود.

  • که به نظر می‌رسد شما حالتان با آقای بابایی خیلی خوب است.

من با «بهداد بابایی» ۲۵ سال است که زندگی کرده و می‌کنیم. ایشان الان به اوج پختگی و استادی رسیده است.

  • و چقدر حیف که هنرمندانی مثلِ ایشان این همه کم‌کارند. این دریغ برای موسیقی نیست؟

بیشتر از همه برای خود هنرمند است. هیچ هنرمندی دوست ندارد، کم‌کار باشد. دوست دارد حرفش را با مخاطب بزند؛ اما متاسفانه شرایط به شکلی بوده است که این امکان فراهم نشده است. گاهی شما می‌خواهید به هر قیمتی کار کنید؛ گاهی هم نه. البته من خودم به کم‌کاری آقای بابایی انتقاد دارم؛ اما فکر می‌کنم یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که ما در تمام این سال‌ها داشتیم نداشتن تریبونی است که شما بتوانید به سهولت با مخاطب ارتباط برقرار کنید. رسانه‌ی ملی توجهی به موسیقی ندارد؛ در گذشته این رسانه به راحتی در اختیار کسانی که واجد شرایط بودند قرار می‌گرفت؛ اما امروز برای اثری که پروسه‌ی تولید آن چند سال شکل می‌گیرد و در نهایت با مشقات زیادی منتشر می‌شود، هیچ امکانی وجود ندارد. با این شرایط هنرمند دوباره چقدر باید انرژی صرف کند تا کار بعدی انجام شود؟ ضمن آنکه یک هنرمند باید تمامِ زحماتِ مجوز و تولید و انتشارِ یک اثر را خودش بکشد؛ در حالی‌‌که او باید تنها دغدغه‌ی نوازندگی و آهنگسازی داشته باشد؛ باید مسیر همواری وجود داشته باشد تا کارها انجام شود.

  • برای شخصِ شما انجام کارهای اجرایی مانعی برای فعالیت‌های هنری نشده است؟

واقعیت این است که کمی تاثیر داشته است.

راستش این کارها در حال آدم تاثیر دارد؛ البته من سعی کرده‌ام اگر بستری وجود داشته باشد و پیشنهاد خوبی می‌شود فعالیت‌های اجرایی‌ام مانعِ آنها نشود. با همه‌ی این مشغله‌ها هر زمانی که باید تمرین می‌کردیم؛ تمرین کردم. ولی اینکه حال آدم در مسایل اجرایی خوب نیست. از نظر روحی و حسی از موسیقی جدا می‌افتد و این یک واقعیت است. آدمی در یک فضای دیگری قرار می‌گیرد. گاهی من اگر کلاس نداشته باشم، ممکن است ماه‌ها هیچ قطعه‌ای زمزمه نکنم و این خیلی بد است.

  • دلیل استفاده از شعرِ سیمین بهبهانی در یکی از آوازها چه بود؟

نوربخش: من این شعر را خیلی دوست داشتم وهمیشه دلم می‌خواست آن رابخوانم؛ آقای میرعلی‌نقی می‌گفتند این شعر در این سال‌ها هرگز خوانده نشده است. حتی در برنامه‌ی گل‌‌ها هم اجرا نشده است.

  • ساز و آواز روی شعر شاعران معاصر کمتر اتفاق افتاده است؟

شعری که با آواز هماهنگ است؛ غزل است. در غزلیاتِ معاصران اساتیدی چون سایه، حسین منزوی و سیمین بهبهانی حضور دارند که آثار بسیار درخشانی دارند؛ هرچند ممکن است آثارِ قدما بیشتر با سلیقه‌ی من هماهنگ باشد.؛ مثلا اگر بخواهم غزلیات دیوان سیمین را بخوانم ۵-۴ قطعه را انتخاب خواهم کرد؛ درحالی‌که این تعداد در آثارِ شاعری چون حافظ یا سعدی بسیار بیشتر است. این روزها اگرچه شعر نو هم خوانده می‌شود؛ اما من قویا معتقدم که این مساله به زودی جا نخواهد افتاد. شعر نو باید ملودی‌پردازی شود و نمی‌توان آن را بداهه‌پردازی کرد؛ حتی شعر «زمستان» که استاد شجریان آن را خوانده در تمام کنسرت‌ها یک جور اجرا شده است. غزل اما این‌طور نیست. در غزل شما یک مبدا و مقطعی دارید و هر بیت برای خودش مفهومی دارد و تمام ابیات غزل به هم مرتبط نیستند. در چنین شرایطی وقتی گوشه‌های آوازی را می‌خوانید، می‌توانید برنامه‌ریزی کند. وقتی شعر نو می‌خوانید؛ گاهی یک جمله؛ خیلی بلند و گاهی خیلی کوتاه می‌شود.

  • این قطعه‌ی آوازی یکی از موفق‌ترین قطعاتی بود که منتشر شد.

بله.

  • آقای دهقان ۵ سال زمان زیادی برای انتشار یک آلبوم نیست؟

دهقان: خیلی زیاد است؛ اما بخشی از این مساله به مشکلات تولید و انتشار برمی‌گردد. هنرمند دوست دارد که آثارش توالی داشته باشد. البته این سال‌ها در روند تاریخ موسیقایی این سرزمین یک لحظه است؛ من به این مساله معتقدم که اثر خودش را یک روزی نشان می‌دهد. روند انتشار در ایران بسیار سخت است. به خاطر اینکه چه بخواهیم و چه نه، بحث تولید آلبوم که مطرح می‌شود؛ هزینه‌هایی در میان است که هیچ ساز و کار اصولی‌ای برای آن وجود ندارد. دانلود و حق انتشار؛ کار انتشار را بسیار سخت کرده است. به‌خصوص اگر بخواهید به اعتقادات خود پای‌بند شوید. وقتی کار تولید می‌شود، باید شرکت‌هایی حاضر به سرمایه‌گذاری باشند که رسیدن به این مساله مثلِ کابوس است. از‌ آن طرف امروز اثر منتشر می‌شود، فردا ۵۰ سایت برای دانلود گذاشته‌اند.

نوربخش: به فاصله‌ی نیم ساعت بعد از انتشار برای دانلود می‌آید.

دهقان: اگر به این روند پیش برود، شرایط سخت‌تر هم می‌شود. برای مثال یک هنرمند شاخص اثری ضبط کرده که خواننده‌ی شناخته شده‌ای آن را نخوانده؛ برای این کار۷۰ میلیون هزینه شده است، اما ناشر آن را۲۰ میلیون می‌خرد. طبیعی است که او دیگر نمی‌تواند اثری تولید کند. این مساله یک بحث بسیار مفصلی است؛ به خصوص اینکه این روزها اختلالاتِ دیگری نیز در روندن انتشار رخ داده است؛ برای مثال  یک خواننده‌ای پولی به آهنگساز می‌دهد و اثر تولید می‌کند؛ به شرکت هم پول می‌دهد که آن را منتشر کند؛ امتیاز اثر را هم به شرکت می‌دهد. برای یک کار حدود صد میلیون تومان هزینه می‌کند تا فقط منتشر شود. خب این چرخه‌ی تولید را با مشکل مواجه می‌کند؛ ضمن آنکه این روزها همه آثارشان را با وسایلِ ضبط خانگی تولید و در فضای مجازی منتشر می‌کنند.

  • آقای نوربخش فکر می‌کنید صنعت نشر دچار تحول بزرگی شود؟

حامل‌های صوتی در حالِ تغییر است؛ اما صرف‌نظر از اینکه پروسه‌ی محصول هنری به چه شکلی ارایه شود؛ مساله‌ی رعایت حقوق معنوی تولیدکنندگان آثار هنری بحث بسیار مهمی است که یکی از دغدغه‌های اصلی ماست. ما در همین قانون نصفه و نیمه‌ای که داریم می‌تواند اتفاق بهتری رخ دهد و در این میان بیش از هر چیز به آموزش مردم نیاز داریم. مردم ما نشان داده‌اند که آدم‌های هنجارمندی هستند؛ همان‌طور که در فضای نیکوکارانه در فضای مجازی هم‌گرایی ایجاد می‌شود؛ نشان می‌‌دهد مردم ما فهیم و باعاطفه هستند؛ اما برخی قبح مساله دانلود غیرقانونی را نمی‌دانند؛ پس وظیفه‌ی رسانه‌ها این است که این مساله را جا بیندازیم. همه به کودکانشان توضیح می‌دهند که دزدی بد است؛ ولی نمی‌دانیم که دانلود هم دزدی است. دست در کیفِ کسِ دیگری کردن است. اگر مردم این مساله را بدانند؛ رعایت می‌کنند. در همه‌ی جوامع خلافکار است. این روزها تلگرام معضلِ بزرگی شده است. کل آثار یک هنرمند را در کانال‌ها، اپلیکیشن و ربات‌ها می‌گذارند؛ اما هیچ‌کس پولی بابت آن نمی‌دهد؛ یعنی ما ۵۰۰ هزار نفر آدم ناهنجار داریم؟ مساله این است که خیلی از اینها نمی‌دانند. این آموزش به نظر من وظیفه صدا و سیماست که انجام دهند.

دهقان: برای سینما این کار انجام شد.

نوربخش: درباره‌ی موسیقی این کار را نمی‌کنند؛ چون خودشان یکی از ناقضان بزرگ هستند.

دهقان: هنرمند یک اثر را تولید می‌کند و پولِ آن در جیب شرکت‌های مخابراتی و اینرنتی می‌رود.

نوربخش: بله؛ چون شما برای حجم اینترنتی پول می‌دهی و برای اثر پول نمی‌دهی. اپراتورها هم الان موزیسین‌ها را استمرار می‌کنند. شرکت‌های دانلود قانونی ۵ درصد از مبلغِ خرید را دریافت می‌کنند و در این میان سهمِ بسیار اندکی به موزیسین می‌رسد، در حالی که اگر همین بحث دانلود موسیقی در تلگرام اصلاح شود، پولی که در این چرخه خواهد آمد دنیای موسیقی را متحول می‌کند و سود بزرگی به تمام هنرمندان می‌رسد؛ اما حالا همه چیز به سمتی پیش می‌رود که همه انگیزه‌هایشان را از دست می‌دهند و به کنج عزلت می‌روند. الان نسل میان‌سالِ ما هیچ کاری نمی‌کند. ادامه‌ی این وضعیت به نابودی موسیقی منجر می‌شود.

  • درباره‌ی آلبوم نکته‌ی ناگفته‌ای مانده است؟

دهقان: این اثر با کارهای قبلی من و کارهای بعدی که انجام دادم؛ بسیار متفاوت است. این تفاوت را می‌توان در فرم کار و تصنیف‌ها مشاهده کرد. بخشی از آن به این خاطر است که ما از فرمی متفاوت استفاده کردیم و بخشی از آن به خاطر شرایط روحی‌ای است که من زمانِ ساختِ این کار با آن مواجه بودم. خودم وقتی که کار را می‌شنوم آن روزها و آن حالات یادم می‌آید.

نوربخش: خوب بود یا بد؟

دهقان: نمی‌دانم عجیب بود. شاید دیگر هیچ زمانی آن را تجربه نکنم. هنوز وقتی گوش می‌کنم این واژه‌ها و شعرها انگار اتفاقی را ترسیم می‌کند که برای خودم افتاده است.

  • و شما آقای نوربخش؟

نوربخش: در این اثر مهم همدلی بود که همه چیز را تا آخر خوب پیش برد. کار با حس و ضمیر خودمان جفت‌وجور است و امیدوارم که برای مخاطب هم همین‌طور باشد.  در غزلیات هم حالا در معاصران تقریبا استاد سایه، حسین منزوی و سیمین بهبهانی است. حالا در این مختصاتی که در مقایسه با اشعار گذشتگان شاید غزل‌های زیادی نداریم. با پسندِ من جور باشد. شاید اگر بخواهم غزلیات دیوان سیمین را بخوانم ۵-۴ را بخوانم . خیلی اشعارش زیباست اما برخی غزل‌هایش به درد آواز نمی‌خورد.



Source link

مهیار علیزاده:آلبوم مشترک علیرضا قربانی و همایون شجریان مستر شده و آماده انتشار است

6 نوامبر 2017
بدون نظر


«مهیار علیزاده» چندی پیش در فستیوال موسیقی «ومکس» لهستان حضور داشت و عکس‌های متنوعی از دیدارش با هنرمندان ایرانی حاضر در این اتفاق موسیقایی منتشر کرد. او همچنین در لهستان به تماشای اجرای «علیرضا قربانی» و گروهش نشست. این آهنگساز برجسته که اخیراً به ایران برگشته در آخرین روز بیست و سومین نمایشگاه مطبوعات مهمان غرفه سایت «موسیقی ما» بود. در جریان گپی که با مهیار علیزاده داشتیم او درباره حضورش در این فستیوال و همچنین آثاری که در دست انتشار دارد توضیحاتی را عنوان کرد.

این هنرمند ابتدا درباره حضورش در فستیوال و نمایشگاه موسیقایی ومکس و پروژه بین‌المللی که در دست تولید دارد گفت:«من در فستیوال ومکس اجرایی نداشتم اما در حاشیه این فستیوال با دو هنرمند بین‌المللی بابت دو پروژه مختلف دیدار کردم. آقای احسان رسول‌اف به عنوان تهیه‌کننده گروه‌های فیوژن داخلی و چند دوست دیگر در نمایشگاه مرتبط با فستیوال ومکس حضور داشتند. از سوی دیگر «علیرضا قربانی» به همراه گروه چهار نفره خود در بزرگترین و معروف‌ترین سالن آن شهر اجرایی را روی صحنه بردند. من شانس این را داشتم که هم اجرای علیرضا قربانی و گروهش را ببینم و هم دیداری با برخی دوستان داشته باشم. مانند همین نمایشگاه مطبوعات، یک نمایشگاه با حضور موزیسین‌ها و ناشران در آن شهر برقرار بود و اتفاقاً ورود برای عموم آزاد نبود و فقط موزیسین‌ها با کارت ورود می‌توانستند حضور پیدا کنند و گروه‌ها و آثار خود را معرفی نمایند. مثلاً یک گروه از کرواسی به ناشری از انگلستان معرفی می‌شد تا برای سال‌های بعد همکاری کنند. من با ناشر خاصی صحبت نکردم ولی این فستیوال و نمایشگاهش تجربه خوبی بود.»

او برای اولین‌بار جزئیات بیشتری از این اثر بین‌المللی را تشریح و اعلام کرد:«در پیش‌تولید یک آلبوم موسیقی هستم که در آن چند نوازنده بین‌المللی حضور دارند. نوازندگی در این آلبوم به شکل ارکستر بزرگ نیست که نقش‌های آنها گم شود. نوازندگان سولیست هستند که نقش پررنگی دارند. هدفم این است که این آلبوم در خارج از ایران معرفی شود. هنوز راجع به خواننده‌اش به نتیجه‌ قطعی نرسیده‌ام که یک یا دو خواننده داشته باشد. اما به احتمال خیلی زیاد باکلام است. با چند خواننده بین‌المللی معروف و غیرمعروف در حال مذاکره هستم اما این آلبوم بیشتر حول محور موسیقی می‌چرخد ولی باکلام است. تلاش من خواهد بود که این آلبوم نشر داخلی هم داشته باشد و به همین دلیل سعی می‌کنیم موازین و قوانین وزارت فرهنگ و ارشاد ایران در آلبوم رعایت شود تا بتوانیم هم در ایران و هم در خارج از کشور عرضه کنیم.»

علیزاده همچنین از آخرین فعالیت‌های هنری خود در اتریش هم اینگونه سخن گفت:«در حال حاضر مشغول ضبط چند قطعه برای چند نفر مختلف در اتریش هستم. یک پروژه واحد نیست و چند کار مختلف است اما امکان دارد همین کار بین‌المللی را در اتریش ضبط کنم.»

او در ادامه آخرین وضعیت آثاری که داخل ایران تولید کرده را هم به این شکل توضیح داد:«کارهای آلبوم علیرضا قربانی و همایون شجریان که به نام آلبوم مشترک مطرح شده خیلی وقت است که به اتمام رسیده است. مسترینگ شده و منتظر انتشار است اما تصمیم نهایی را در این زمینه علیرضا قربانی و همایون شجریان اتخاذ می‌کنند. طبق صحبت‌هایی که شنیده‌ام امکان انتشار این آلبوم در سال جاری وجود دارد. یک آلبوم دیگر با آهنگسازی مشترک فردین خلعتبری و من داریم که خواننده آن محمد معتمدی است. شرکت «آوای باربد» ناشر این است و حدود یک سال پیش مستر آن را تحویل دادیم و من هم مثل شما منتظر انتشارش هستم. به اندازه خودم حتماً از ناشر پیگیری می‌کنیم تا این آلبوم را هم در سال جاری ارائه کنیم. آلبوم من و آقای مهران مدیری هم نیمه‌کاره باقی مانده و به دلیل مشغله کاری و سفرهای ایشان نتوانستیم این پروژه را تکمیل کنیم. آلبومی که با هادی فیض‌آبادی داشتم هم مراحل اخذ مجوز را سپری کرده و تا جایی که در جریان هستم مراحل اولیه انتشار را سپری می‌کند. به غیر از این آثار، سعی می‌کنم آن آلبومی که با چند هنرمند بین‌المللی تولید خواهد شد را هم امسال منتشر کنم.»

سوال بعدی ما از مهیار علیزاده درباره حضورش در پروژه‌های سینمایی بود که اعلام کرد:«فعلاً با هیچ پروژه سینمایی مشغول کار نیستم. هنوز پیشنهادی به من ارائه نشده و اگر پیشنهاد موسیقی فیلم داشته باشم هم سخت قبول می‌کنم. چون تمرکز کاری من روی آثار است و در حال حاضر قصدی برای کار در حوزه موسیقی فیلم ندارم.»

در بخش پایانی آهنگساز «حریق خزان» و «دخت پری‌وار» این نکات را درباره سایت «موسیقی ما» عنوان کرد:«خوشحال هستم که چنین سایت و مجموعه همگنی وجود دارد که اعضایش تغییر چندانی نمی‌کند و سایت «موسیقی ما» به شنیده شدن کارهای بچه‌های موسیقی کمک کرده است. جشن «موسیقی ما» هم انگیزه بیش از پیش به اهالی موسیقی داده است. درباره انتقاد هم برخی نکات ریز وجود دارد. مثلاً یک مرتبه گزارش کنسرتی را منتشر کردید که همه آثار آن برنامه ساخته من بود ولی هیچ اسمی از خودم در گزارش وجود نداشت. این مورد که سهواً رخ داده بود بعداً اصلاح شد اما در چنین موارد جزئی خوب است که دقت نظر بیشتری صورت گیرد.»

مهیار علیزاده نهایتاً درباره جشن سالانه «موسیقی ما» که قرار است ۲۵ آذر برگزار شود گفت: «الان چند جشن در موسیقی و سینما برگزار می‌شود که اتفاقات مهمی هستند. از شما خواهش می‌کنم که به برگزاری منظم جشن «موسیقی ما» توجه ویژه داشته باشید. مثلاً یکی از جشن‌های مهم ما هست که همه از بی‌نظمی‌های برنامه و تأخیرها گلایه دارند. یعنی اصلاً به افراد خوش نمی‌گذرد و معطل می‌شود. از سوی دیگر به نظر من صحبت‌های هنرمندان پس از دریافت جایزه مناسب نیست و وقت برنامه را می‌گیرد. این صحبت‌ها را می‌توان بعداً در قالب یادداشت برنده‌ها یا فیلم‌ اختصاصی صحبت‌‌های آنها منتشر کنید. امسال که در برج میلاد هستید طبیعتاً مخاطبان بیشتری به سالن می‌آید و صحبت‌های طولانی پس از جوایز از حوصله برنامه خارج است و فکر می‌کنم این صحبت‌ها مجموعاً حدود یک ساعت شود. در کل اگر جشن «موسیقی ما» در زمینه نظم زمان دقیق‌تر شود شکیل‌تر خواهد شد.»



Source link