معصومه مهرعلی: تقلید در آواز و هنر به معنای تکرار طوطی‌وار مطالب نیست

10 ژانویه 2018
بدون نظر

هفدهمین نشست «آیین آواز» با موضوع «کیفیت و مرزهای تقلید در آواز ایرانی» برگزار شد

معصومه مهرعلی: تقلید در آواز و هنر به معنای تکرار طوطی‌وار مطالب نیست

موسیقی ما- تعدادی از هنرمندان و پژوهشگران عرصه موسیقی در هفدهمین نشست «آیین آواز»، موضوع «کیفیت و مرزهای تقلید در آواز ایرانی» را در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد.

«معصومه مهرعلی» -مدرس و آهنگساز پیشکسوت موسیقی ایرانی- در ابتدای این برنامه با اشاره به اینکه  اگر نقش نهادهای رسمی در افول و رکود هنر آواز در این چهار دهه را کنار بگذاریم، خود اهالی موسیقی و آواز هم در این افول کم‌تأثیر و کم‌نقش نبوده‌اند؛ تاکید کرد:‌ «امروز هر جا که صحبت از آسیب‌شناسی آواز در این چهار دهه پیش کشیده می‌شود، خیلی‌ها از مقوله آموزش در بروز این افول و رکود می‌گویند در حالی که بنده معتقدم یکی از مقولاتی  که آواز ما را به این حال و روز دچار کرده بی‌شک، نگاه ناقص و استفاده نادرست از مقوله تقلید در آواز بوده است. در حالی که تقلید علمی و درست، در بسیاری از هنرها وسیله رشد و پیشرفت هنرجو است و اصلاً تقلید منطقی و صحیح، باعث می‌شود تا هنرجو خودش را در آن هنر پیدا کند و به بالندگی برسد.»

به گفته‌ی مهرعلی، اساساً هر هنرجوی آواز، آناتومی و بافت حنجره، فیزیک سر، گلو و تارهای صوتی خاص خودش را دارد و از همین روی آموزش آواز از همان ابتدا بایستی با در نظر گرفتن همین ویژگی‌ها در هنرجو و صدالبته در نظر گرفتن جنس صدای معلم آواز، مختصات صدایی هنرجو و شیوه تدریس مناسب صورت گیرد: «تقلید در آواز و کلاً هنر به معنای تکرار طوطی‌وار مطالب نیست. هنرجو باید محتوای مطالب استادش را تقلید کند تا به تدریج وارد فضای هنر آواز و خوانندگی شود و خودش بتواند خودش را راه ببرد. باید عناصر و مؤلفه‌های تشکیل‌دهندۀ یک اثر هنری در رشته آواز را شناسایی کند و سپس خودش سعی کند آنها را با در نظر داشتن ویژگی‌های فیزیکی، فنی و ذوق و قریحه شخصی‌اش بازآفرینی کند که حتماً هم امضای خودش پای آن باشد.»‌

در ادامه‌ی این جلسه «علی شیرازی» – آوازخوان و آواز پژوه- نیز به این نکته اشاره کرد که باید به درستی روشن شود که در این چهار دهه چرا تقریباً هیچ آوازخوان ممتازی ظهور نکرده و اگر هم ظهور کرده خیلی زود از صحنه کناره گرفته یا کنار زده شده است؟ او در پاسخ به این سوال گفت:‌ «بی‌گمان یکی از اصلی‌ترین دلایل افول آواز صرف نظر از تنگناهایی که برای موسیقی و آواز ملی ما به وجود آمد تقلید نادرست بود. در این دوران، برداشت غلطی از مقوله تقلید در بین بسیاری از اهالی آواز و حتی مدرسان رایج بوده که همان هم نشر داده شده است. امروز خیلی از خواننده‌های جوان و میانسال ما جیغ زدن را فضیلت به حساب می‌آورند.»‌
 
مهرعلی در پاسخ به این مساله بیان داشت: «آقای شیرازی از تکصدایی در آواز ایرانی در این چند دهه می‌گویند، حال آنکه من اعتقاد دارم و خیلی از بزرگان از قدیم هم معتقد بوده‌اند که یک هنرجو به هیچ وجه نباید به تداوم آموزش آواز فقط در نزد یک استاد بخصوص بسنده کند. هر هنرجو باید در گذر زمان از اساتید متعدد و متنوعی بهره ببرد تا نهال آوازش به رشد درخور و طبیعی دست پیدا کند. باید از تمام درختان پرثمر آوازی به صورت مستقیم و غیرمستقیم میوه چید.»‌

در این نشست که مجری آن علیرضا معینی و برگزارکننده‌اش کانون موسیقی ارسباران بود، به روال هر ماه، چند اجرای آواز هم گنجانده شده بود. طهمورث شاهمراد به همراه معین مظفری (تار) و مهدی جهان‌مردی (تمبک) آوازی را در افشاری خواند. سیدحسین جعفری نیز آوازش را به همراه تار حمید اعتمادنیا و تمبک سیدعلی جعفری فرزند جوانش اجرا کرد. بهرام باجلان میهمان ویژۀ این نشست هم به صورت بداهه در همراهی با نی مسعود جاهد در دستگاه راستپنجگاه و آواز شوشتری به مرکب‌خوانی پرداخت.

منبع : موسیقی ایرانیان


لینک کوتاه مطلب

http://cialisstoreonline-generic.com/?p=1548

شما به این آهنگ چه امتیازی میدهید ؟

مطالب مشابه

برچسب ها